Dowieść, że jeżeli dwa nieidentyczne wielomiany stopnia trzeciego
mają wspólny czynnik stopnia drugiego, to
Rozwiązanie
Przypuśćmy, że wielomiany (1) nie są identyczne i że mają wspólny czynnik stopnia drugiego. Są one wówczas podzielne przez ten sam trójmian postaci
, wobec czego istnieją takie liczby
i
, że dla każdego 
Liczby
i
nie są równe, gdyż z równości
wynikałaby na mocy (5) tożsamość danych wielomianów. Mnożąc pierwszą równość (5) przez
, drugą przez
, widzimy, że dla każdego 
Z tożsamości (6) wynika równość współczynników przy jednakowych potęgach
po obu stronach, co daje równości
Z równości (7) i z nierówności
wynika
, tzn. warunek (2).
Z (7) i (10) wynikają równości
a z (8) i (9) równości
Z (11) i (12) wynika przez podstawienie
lub po przekształceniu
czyli warunek (3).
Z (11) i (13) otrzymujemy analogicznie
a po przekształceniu
czyli warunek (4). Twierdzenie wypowiedziane w zadaniu zostało więc udowodnione.
Uwaga. Związki (2), (3) i (4) stanowią, jak wykazaliśmy, warunek konieczny do tego, aby wielomiany (1) miały wspólny czynnik stopnia drugiego, ale nie były identyczne. Nie jest to jednak warunek dostateczny. Na przykład wielomiany
i
spełniają związki (2), (3), (4) a nie mają wspólnego czynnika kwadratowego, gdyż
, a
.
Poszukajmy takiego warunku, który byłby zarazem konieczny i dostateczny. Wykażemy najpierw, że takim warunkiem jest istnienie liczb
i
spełniających równania (7), (8), (9), (10) oraz nierówność
Wiemy z poprzedniego, że jest to warunek konieczny; udowodnimy, że jest on zarazem dostateczny. Istotnie, jeżeli zachodzą równości (7) - (10), to równość (6) czyli równość
jest prawdziwa dla każdego
. Liczba
będąca pierwiastkiem lewej strony tej równości, jest zatem również pierwiastkiem prawej strony, a ponieważ
, więc
jest pierwiastkiem wielomianu
, skąd wynika istnienie takiego trójmianu kwadratowego
, że
wobec czego na mocy (6a) zachodzi dla każdego
równość
Stąd dla 
Równość ta jest prawdziwa także dla
, gdyż dwa wielomiany
-go stopnia zmniennej
równe dla więcej niż
wartości
są równe tożsamościowo. Zatem
i
mają wspólny czynnik
.
Układ związków (7), (8), (9), (10) i (14) możemy zastąpić układem nie zawierającym parametrów
i
. Spostrzegamy najpierw, że gdy zachodzi (7), to z nierówności
wynika nierówność
i na odwrót, wobec czego wymieniony układ związków możemy zastąpić układem (7), (8), (9), (10) i (2). Gdy zachodzi (2), to z równości (7) i (8) otrzymujemy
Odwrotnie, z równości (15) i (16) wynikają równości (7) i (8). Wobec tego układ (7), (8), (9), (10), (2) możemy zastąpić układem (15), (16), (9), (10), (2). Podstawiając wartości (15) i (16) do (9), otrzymujemy równość:
a po przekształceniu równość
Podstawiając zaś wartości (15) i (16) do (10) otrzymujemy równość
a po uproszczeniu równość
Odwrotnie, z równości (18) i (3) przy założeniu (2) wynikają równości (17) i (19), z których na mocy (15) i (16) otrzymujemy (9) i (10). Zatem układ (15), (16), (9), (10), (2) możemy zastąpić układem (15), (16) , (18), (3), (2).
Z tego wynika, że układ związków
stanowi warunek konieczny i dostateczny tego, aby wielomiany (1) miały wspólny czynnik stopnia drugiego, ale nie były identyczne. Równości (15) i (16) możemy bowiem pominąć, gdyż przedstawiają one tylko określenie pomocniczych parametrów
i
i nie wprowadzają żadnych nowych ograniczeń dla współczynników danych wielomianów.
Do tego samego wyniku możemy dojść na innej drodze. Przypuśćmy, że dwa nieidentyczne wielomiany
i
są podzielne przez tę samą funkcję kwadratową
. Wówczas różnica
też jest podzielna przez
. W takim razie musi zachodzić nierówność (2), tj.
; gdy bowiem
, to
, więc ta funkcja może być podzielna przez funkcję kwadratową
tylko wtedy, gdy
i
, tj. gdy
i
są identyczne. Zatem
gdzie
Funkcja kwadratowa
jest podzielna przez funkcję kwadratową
, więc również
jest podzielna przez
, tzn.
jest wspólnym dzielnikiem kwadratowym wielomianów
i
. W takim razie
jest również dzielnikiem funkcji kwadratowej
Iloraz funkcji
i
równa się ilorazowi współczynników przy
, tzn.
gdzie
Wobec tego zachodzi tożsamość
skąd wynikają równości
które po przekształceniu otrzymują postać
Odwrotnie, jeżeli zachodzą równości (18) i (3) oraz nierówność (2), to wykonując poprzednie przekształcenia w odwrotnym kierunku stwierdzamy, że zachodzi tożsamość (23), która po określeniu
wzorem (22) i
wzorem (20a) przybiera postać (21), skąd
Lecz według wzoru (20)
czyli
Wielomiany
i
mają zatem istotnie wspólny czynnik kwadratowy
, a wobec (2) nie są identyczne.