Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXVII OM - II etap

II etap XXVII Olimpiady Matematycznej

XXVII OM - II - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXVII OM, 1975-1976
Etap: 
II

XXVII OM - II - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXVII OM, 1975-1976
Etap: 
II

XXVII OM - II - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXVII OM, 1975-1976
Etap: 
II

Rozważamy czaszę kulistą nie zawierającą żadnego kola wielkiego. Odległość punktów $ A $ i $ B $ na takiej czaszy określamy jako długość tego łuku koła wielkiego kuli o końcach w punktach $ A $ i $ B $, który jest zawarty w czaszy. Wykazać, że nie istnieje izometria odwzorowująca tę czaszę na podzbiór płaszczyzny.
Uwaga. Czasza kulista jest to każda z dwóch części, na które dzieli powierzchnię kuli płaszczyzna przecinająca tę kulę.

Rozwiązanie

Niech dana czasza kulista odpowiada kątowi środkowemu $ \alpha $. Z założenia mamy $ 0 < \alpha < \frac{\pi}{2} $. Dla dowolnego kąta $ \beta $ spełniającego $ 0 < \beta < \alpha $ rozpatrzmy ostrosłup prawidłowy $ OABCD $, którego podstawą jest kwadrat $ ABCD $ wpisany w daną czaszę kulistą, a wierzchołkiem $ O $ - środek sfery zawierającej tę czaszę, i taki, że $ \measuredangle AOC = \beta $ (rys. 13). Niech $ \measuredangle AOD = \gamma $ i niech punkty $ P $ i $ Q $ będą odpowiednio środkami odcinków $ \overline{AD} $ i $ \overline{AC} $.

Mamy następujące zależności

\[<br />
AQ = AP \sqrt{2},<br />
\]
\[<br />
AP = AO \sin \measuredangle AOP = AO \sin \frac{\gamma}{2},<br />
\]
\[<br />
AQ = AO \sin \measuredangle AOQ = AO \sin \frac{\beta}{2}.<br />
\]

Zatem

\[<br />
(1) \qquad \sin \frac{\beta}{2} = \sqrt{2} \sin \frac{\gamma}{2}.<br />
\]

Jeżeli $ R $ jest długością promienia sfery zawierającej daną czaszę kulistą, to odległości punktów $ A $ i $ C $ oraz punktów $ B $ i $ D $ na czaszy są równe $ R\beta $, a odległości punktów $ A $ i $ B $, $ B $ i $ C $, $ C $ i $ D $ oraz $ D $ i $ A $ na czaszy są równe $ R\gamma $.

Jeżeli istnieje izometria $ \varphi $ danej czaszy kulistej na podzbiór płaszczyzny, to $ \varphi(A) \varphi (B)\varphi (C) \varphi (D) $ jest takim czworokątem na płaszczyźnie, że $ \varphi(A)\varphi(B) = \varphi(B)\varphi(C) = \varphi(C)\varphi(D) = \varphi(D)\varphi(A) = R \gamma $. Jest to więc romb. Jego przekątne mają równe długości: $ \varphi(A)\varphi(C) = \varphi(B) \varphi(D) = R\beta $. Rozważany czworokąt jest więc kwadratem. Wobec tego $ \varphi(A)\varphi(C) = \sqrt{2}\varphi(A)\varphi(B) $, czyli

\[<br />
(2) \qquad \beta =\sqrt{2} \gamma.<br />
\]

Z (1) i (2) wynika, że $ \sin \frac{\beta}{2} = \sqrt{2} \sin \frac{\beta}{2\sqrt{2}} $ dla każdego kąta $ \beta $ spełniającego $ 0 < \beta < \alpha $. Podstawiając tu w szczególności na miejsce $ \beta $ kąt $ \frac{\beta}{\sqrt{2}} $ otrzymujemy $ \sin \frac{\beta}{2\sqrt{2}}= \sqrt{2} \sin \frac{\beta}{4} $. Z ostatnich dwóch równości wynika, że $ \sin \frac{\beta}{2} =2 \sin \frac{\beta}{4} $. Z drugiej strony mamy $ \sin \frac{\beta}{2} = 2 \sin    \frac{\beta}{4} \cos \frac{\beta}{4} $. Porównując uzyskane wyniki otrzymujemy, że $ cos \frac{\beta}{4} = 1 $. Jest to niemożliwe, ponieważ $ 0 < \frac{\beta}{4} < \frac{\alpha}{4} < \frac{\pi}{8} $.

Uzyskana sprzeczność dowodzi, że nie istnieje izomeria $ \varphi $ danej czaszy kulistej na podzbiór płaszczyzny.

XXVII OM - II - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXVII OM, 1975-1976
Etap: 
II

Wewnątrz okręgu $ S $ umieszczono okrąg $ T $ oraz okręgi $ K_1, K_2, \ldots, K_n $ styczne zewnętrznie do $ T $ i wewnętrznie do $ S $, przy tym okrąg $ K_1 $ jest styczny do $ K_2 $, $ K_2 $ styczny do $ K_3 $ itd. Udowodnić, że punkty styczności okręgów $ K_1 $ z $ K_2 $, $ K_2 $ z $ K_3 $ itd. leżą na okręgu.

Rozwiązanie

Niech dane okręgi $ S $ i $ T $ będą współśrodkowe. Wykażemy, że punkty styczności $ K_1 $ z $ K_2 $, $ K_2 $ z $ K_3 $ itd. są równo odległe od wspólnego środka $ O $ okręgów $ S $ i $ T $.

Niech dla $ i = 1, 2, \ldots, A_i $ będzie punktem styczności okręgów $ K_i $ i $ T $, $ B_i $ - punktem styczności okręgów $ K_i $ i $ K_{i+1} $, $ C_i $ - punktem styczności okręgów $ K_i $ i $ S $, $ O_i $ - środkiem okręgu $ K_i $ (rys. 14). Niech $ r $ i $ R $ będą długościami promieni okręgów $ T $ i $ S $ odpowiednio. Wtedy długość promienia okręgu $ K_i $ jest równa $ \frac{1}{2} A_iC_i = \frac{1}{2}(R-r) $,a zatem okręgi $ K_1, K_2 ,\ldots $ mają promienie równej długości. Punkt $ B_i $ jest więc środkiem odcinka $ \overline{O_iO_{i+1}} $, a kąt $ OB_iO_i $ jest prosty. Z twierdzenia Pitagorasa otrzymujemy więc

\[<br />
\begin{split}<br />
OB_i^2 = OO_i^2 - O_iB_i^2 = (OO_i + O_iB_i)(OO_i - O_iB_i) = \\<br />
= (OO_i + O_iC_i)(OO_i - O_iA_i) = OC_i \cdot OA_i = Rr.<br />
\end{split}<br />
\]

Wynika stąd, że $ OB_1 = OB_2 = \ldots = \sqrt{Rr} $, a zatem punkty $ B_1, B_2, \ldots $ są równo odległe od punktu $ O $.

Przypuśćmy z kolei, że okręgi $ S $ i $ T $ nie są współśrodkowe. Wtedy na mocy uwagi do rozwiązania zadania 7 istnieje taki okrąg $ K $, że inwersja $ \varphi $ względem $ K $ przeprowadza okręgi $ S $ i $ T $ na okręgi współśrodkowe i środek $ P $ okręgu $ K $ leży na zewnątrz okręgu $ S $.

Inwersja $ \varphi $ jest przekształceniem wzajemnie jednoznacznym zbioru punktów płaszczyzny bez punktu $ P $ i przeprowadza każdy okrąg nie zawierający punktu $ P $ na pewien okrąg nie zawierający punktu $ P $. Przekształceniem odwrotnym do inwersji $ \varphi $ jest ta sama inwersja tzn. $ \varphi(\varphi(A)) = A $ dla każdego punktu $ A $ różnego od $ P $.

Okręgi $ S' = \varphi (S) $ i $ T' = \varphi(T) $ są więc współśrodkowe, a okręgi $ K_1, K_2, \ldots $ styczne do okręgów $ S $ i $ T $ przechodzą przy inwersji $ \varphi $ odpowiednio na okręgi $ K_1', K_2', \ldots $ styczne do okręgów $ S' $ i $ T' $. Przy tym okrąg $ T' $ zawiera okrąg $ S' $, a punkt $ P $ leży na zewnątrz okręgu $ T' $. Ponadto okrąg $ K_1' $ jest styczny do okręgu $ K_2' $, okrąg $ K_2' $ jest styczny do $ K_3' $ itd. Ponieważ okręgi $ S' $ i $ T' $ są współśrodkowe, więc z rozpatrzonego na początku przypadku wynika, że punkty styczności $ K_1' $ z $ K_2' $, $ K_2' $ z $ K_3' $ itd. należą do pewnego okręgu $ U $ leżącego wewnątrz w $ T' $. Wobec tego punkt $ P $ nie należy do $ L' $, a więc figura $ \varphi(L') $ jest okręgiem.

Dokonując jeszcze raz inwersji $ \varphi $ stwierdzamy, że punkty styczności okręgów $ \varphi(K_1')= K_1 $ z $ \varphi(K_2') = K_2 $, $ \varphi(K_2') = K_2 $ z $ \varphi(K_3') = K_3 $ itd. należą do okręgu $ \varphi(L') $.

XXVII OM - II - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXVII OM, 1975-1976
Etap: 
II

Dowieść, że jeżeli $ \cos \pi x =\frac{1}{3} $ to $ x $ jest liczbą niewymierną.

Rozwiązanie

Niech $ \cos t = \frac{1}{3} $. Udowodnimy przez indukcję, że dla każdej liczby naturalnej $ n $ zachodzi wzór

\[<br />
(1) \qquad \cos nt = \frac{a_n}{3^n},<br />
\]

gdzie $ a_n $ jest liczbą całkowitą niepodzielną przez $ 3 $.

Dla $ n=1 $ wystarczy przyjąć $ a_1 = 1 $. Dla $ n = 2 $ mamy

\[<br />
\cos 2t = 2 \cos^2 t - 1 = \frac{2}{9} - 1 = \frac{-7}{3^2}.<br />
\]

Zatem $ a_2= -7 $. Załóżmy z kolei, że dla pewnej liczby naturalnej $ k $ zachodzi

\[<br />
\cos kt = \frac{a_k}{3^k} \ \textrm{i} \    \cos (k+1)t =\frac{a_{k+1}}{3^{k+1}},<br />
\]

gdzie $ a_k $ i $ a_{k+1} $ są liczbami całkowitymi niepodzielnymi przez $ 3 $. Mamy $ \cos (k + 2)t + \cos kt = 2\cos (k + 1)t \cdot \cos t $. Zatem

\[<br />
\cos (k + 2)t = 2 \frac{a_{k+1}}{3^{k+1}} \cdot \frac{1}{3} - \frac{a_k}{3^k} = \frac{2a_{k+1} - 9a_k}{3^{k+2}}.<br />
\]

Liczba $ a_{k+2} = 2a_{k+1} - 9a_k $ oczywiście jest całkowita i niepodzielna przez $ 3 $. Wobec tego na mocy zasady indukcji wzór (1) zachodzi dla każdej liczby naturalnej $ n $.

Przypuśćmy teraz, że dla pewnej liczby wymiernej $ x = \frac{r}{s} $ zachodzi
$ \cos \pi x = \frac{1}{3} $. Wtedy $ t = \pi x $ i na mocy wzoru (1) przy $ n = 2s $ mamy

\[<br />
(2) \qquad \cos 2s \pi x = \frac{a_{2s}}{3^{2s}},<br />
\]

gdzie $ a_{2s} $ jest liczbą całkowitą niepodzielną przez $ 3 $.

Z drugiej strony mamy

\[<br />
\cos 2s \pi x= \cos 2 s \pi \frac{r}{s} = \cos 2 \pi r = 1.<br />
\]

Otrzymana sprzeczność dowodzi, że dla żadnej liczby wymiernej $ x $ nie zachodzi $ \cos \pi x = \frac{1}{3} $.

Uwaga. Rozumując podobnie można udowodnić, że jeżeli liczba $ \cos \pi x $ jest wymierna i różna od $ 0 $, $ \pm \frac{1}{2} $ i $ \pm 1 $, to $ x $ jest liczbą niewymierną.

Patrz też artykuły w czasopiśmie Matematyka nr 5(128) z 1973 r str. 313-317 oraz „r 3(132) z 1974 r, str. 168-172.

XXVII OM - II - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXVII OM, 1975-1976
Etap: 
II

Na płaszczyźnie umieszczono sześć punktów w ten sposób, że każde trzy spośród nich są wierzchołkami trójkąta o bokach różnej długości. Udowodnić, że najkrótszy bok pewnego z tych trójkątów jest zarazem najdłuższym bokiem innego z nich.

Rozwiązanie

Niech $ P_1, P_2, \ldots, P_6 $ będą danymi punktami. W każdym z trójkątów $ P_iP_jP_k $ pomalujmy najkrótszy bok na czerwono. W ten sposób pewne odcinki $ \overline{P_rP_s} $ zostały pomalowane na czerwono, a pewne pozostały nie pomalowane.

Wystarczy udowodnić, że istnieje trójkąt o wierzchołkach w danych punktach, którego wszystkie boki zostały pomalowane na czerwono. Najdłuższy bok tego trójkąta jest bowiem równocześnie najkrótszym bokiem pewnego innego trójkąta, ponieważ został pomalowany na czerwono. Z każdego z danych punktów wychodzi pięć odcinków łączących go z pozostałymi danymi punktami. Zatem albo co najmniej $ 3 $ z tych odcinków są pomalowane na czerwono, albo co najmniej $ 3 $ są nie pomalowane.

Jeżeli z punktu $ P_1 $ wychodzą co najmniej trzy odcinki pomalowane na czerwono (np. odcinki $ \overline{P_1P_2} $, $ \overline{P_1P_3} $, $ \overline{P_1P_4} $ są pomalowane na czerwono), to również w trójkącie wyznaczonym przez drugie końce tych odcinków (tzn. w trójkącie $ P_2P_3P_4 $) co najmniej jeden z boków (mianowicie najkrótszy) jest pomalowany na czerwono. Niech np. odcinek $ \overline{P_2P_3} $ będzie pomalowany na czerwono. Wtedy w trójkącie $ P_1P_2P_3 $ wszystkie boki są pomalowane na czerwono.

Jeżeli zaś z punktu $ P_1 $ wychodzą co najmniej trzy odcinki nie pomalowane (niech to będą odcinki $ \overline{P_1P_2} $, $ \overline{P_1P_3} $, $ \overline{P_1P_4} $) to rozważmy trójkąty $ P_1P_2P_3 $, $ P_1P_2P_4 $, $ P_1P_3P_4 $. W każdym z nich co najmniej jeden z boków jest pomalowany na czerwono, lecz nie jest to bok zawierający wierzchołek $ P_1 $. Wobec tego odcinki $ \overline{P_2P_3} $, $ \overline{P_2P_4} $, $ \overline{P_3P_4} $, są pomalowane na czerwono, tzn. trójkąt $ P_2P_3P_4 $ ma wszystkie boki pomalowane na czerwono.

Uwaga 1. W powyższym rozwiązaniu nie korzystaliśmy z założenia, że dane punkty należą do płaszczyzny.

Uwaga 2. Tezę zadania można również otrzymać rozumując podobnie, jak w rozwiązaniu zadania 15 (3) z XXII Olimpiady Matematycznej.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/1046