Wewnątrz okręgu
umieszczono okrąg
oraz okręgi
styczne zewnętrznie do
i wewnętrznie do
, przy tym okrąg
jest styczny do
,
styczny do
itd. Udowodnić, że punkty styczności okręgów
z
,
z
itd. leżą na okręgu.
Niech dane okręgi
i
będą współśrodkowe. Wykażemy, że punkty styczności
z
,
z
itd. są równo odległe od wspólnego środka
okręgów
i
.
Niech dla
będzie punktem styczności okręgów
i
,
- punktem styczności okręgów
i
,
- punktem styczności okręgów
i
,
- środkiem okręgu
(rys. 14). Niech
i
będą długościami promieni okręgów
i
odpowiednio. Wtedy długość promienia okręgu
jest równa
,a zatem okręgi
mają promienie równej długości. Punkt
jest więc środkiem odcinka
, a kąt
jest prosty. Z twierdzenia Pitagorasa otrzymujemy więc
![]() |
Wynika stąd, że
, a zatem punkty
są równo odległe od punktu
.
Przypuśćmy z kolei, że okręgi
i
nie są współśrodkowe. Wtedy na mocy uwagi do rozwiązania zadania 7 istnieje taki okrąg
, że inwersja
względem
przeprowadza okręgi
i
na okręgi współśrodkowe i środek
okręgu
leży na zewnątrz okręgu
.
Inwersja
jest przekształceniem wzajemnie jednoznacznym zbioru punktów płaszczyzny bez punktu
i przeprowadza każdy okrąg nie zawierający punktu
na pewien okrąg nie zawierający punktu
. Przekształceniem odwrotnym do inwersji
jest ta sama inwersja tzn.
dla każdego punktu
różnego od
.
Okręgi
i
są więc współśrodkowe, a okręgi
styczne do okręgów
i
przechodzą przy inwersji
odpowiednio na okręgi
styczne do okręgów
i
. Przy tym okrąg
zawiera okrąg
, a punkt
leży na zewnątrz okręgu
. Ponadto okrąg
jest styczny do okręgu
, okrąg
jest styczny do
itd. Ponieważ okręgi
i
są współśrodkowe, więc z rozpatrzonego na początku przypadku wynika, że punkty styczności
z
,
z
itd. należą do pewnego okręgu
leżącego wewnątrz w
. Wobec tego punkt
nie należy do
, a więc figura
jest okręgiem.
Dokonując jeszcze raz inwersji
stwierdzamy, że punkty styczności okręgów
z
,
z
itd. należą do okręgu
.