Łososie płynąc w górę rzeki muszą pokonać dwa wodospady. Prawdopodobieństwo, że łosoś pokona pierwszy wodospad w danej próbie, wynosi
, a prawdopodobieństwo pokonania drugiego wodospadu w danej próbie wynosi
. Zakładamy, że kolejne próby forsowania wodospadów są niezależne. Obliczyć prawdopodobieństwo zdarzenia, ze łosoś nie przebędzie pierwszego wodospadu w
próbach pod warunkiem, że w
próbach nie pokona obu wodospadów.
Niech
będzie zdarzeniem polegającym na tym, że łosoś nie pokona pierwszego wodospadu w
próbach, a
- zdarzeniem, że łosoś nie pokona obu wodospadów w
próbach. Ponieważ prawdopodobieństwo tego, że łosoś nie pokona pierwszego wodospadu w jednej próbie równe jest
, a próby są niezależne, więc
![]() |
Zdarzenie
zajdzie wtedy, gdy albo łosoś nie pokona w
próbach pierwszego wodospadu, albo pokona w
-tej próbie
pierwszy wodospad i nie pokona w pozostałych
próbach drugiego wodospadu. Zatem
![]() |
Jeżeli
, to wzór (2) przybiera postać
![]() |
Jeżeli
, to
![]() |
W tym przypadku bowiem łosoś pokonałby drugi wodospad już w pierwszej próbie. Zatem zdarzenie
zajdzie wtedy, gdy łosoś nie pokona pierwszego wodospadu w
próbach lub pokona go dopiero w
-tej próbie.
Wzór (4) wynika zresztą ze wzoru (2), jeżeli przyjmiemy, że
.
Wreszcie, jeżeli
i
, to korzystając ze wzoru na sumę wyrazów ciągu geometrycznego przekształcamy (2) jak następuje:
![]() |
Mamy więc w tym przypadku
![]() |
Jeżeli zajdzie zdarzenie
, to tym bardziej zajdzie zdarzenie
. Wobec tego
. Ze wzoru na prawdopodobieństwo warunkowe otrzymujemy więc
![]() |
Jeżeli
, to z warunków zadania wynika, że
oraz
. Zatem z (6) otrzymujemy, że
. W dalszym ciągu będziemy więc zakładali, że
.
Zauważmy, że jeżeli
, to
. Istotnie, gdyby
, to ze wzoru (5) otrzymalibyśmy
. Stąd
![]() |
Jeżeli na przykład
, to
i równość (7) nie może mieć miejsca. Podobnie dowodzimy, że (7) nie zachodzi, gdy
.
Jeżeli
i p
, to ze wzoru (3) wynika, ze
. Zatem w przypadku, gdy
(i tylko w tym przypadku) prawdopodobieństwo warunkowe
nie istnieje. Obliczamy je w pozostałych przypadkach.
Jeżeli
, to z (1), (3) i (6) otrzymujemy
![]() |
Jeżeli
, to z (1), (4-) i (6) otrzymujemy
![]() |
Jeżeli
, to z (1), (5) i (6) otrzymujemy
![]() |
Uwaga.
Zbadamy w każdym z przypadków liczbę
.
Jeżeli
, to ze wzoru (8) wynika, że
.
Jeżeli
, to ze wzoru (9) wynika, że
.
Jeżeli
, to
i
. Zatem z (10) wynika, że
.
Jeżeli
, to
i
. Wobec tego z (10) otrzymujemy, że
.
Zawsze więc
.