Dowieść, że dla dowolnego wielokąta wypukłego mającego środek symetrii istnieje co najwyżej jedna elipsa o najmniejszym polu zawierająca dany wielokąt.
Uwaga. Pole elipsy o półosiach długości
i
wyraża się wzorem
.
Niech
będzie odwzorowaniem płaszczyzny w siebie określonym wzorem
, gdzie
jest ustaloną liczbą dodatnią. Odwzorowanie takie nazywamy powinowactwem prostokątnym; dokładniej - powinowactwem prostokątnym o osi
i współczynniku
. Oczywiście odwzorowaniem odwrotnym do powinowactwa prostokątnego o osi
i współczynniku
jest powinowactwo prostokątne o osi
i współczynniku
.
Jak wiadomo, jeżeli
jest powinowactwem prostokątnym o współczynniku
, a
- pewną figurą, to pole
. Udowodnimy najpierw
Lemat. Niech
będzie elipsą o równaniu
![]() |
a
- powinowactwem prostokątnym o osi
i o współczynniku
.
Wtedy
jest okręgiem o równaniu
![]() |
Dowód. Niech punkt
należy do elipsy
, tzn. spełnia równanie (1). Wykażemy, że punkt
spełnia równanie (2). Mamy
![]() |
Można analogicznie sprawdzić, że i na odwrót każdy punkt spełniający równanie (2) ma postać
, gdzie
.
Z lematu wynika, że jeżeli
jest powinowactwem prostokątnym o osi
i współczynniku
, to obrazem przy odwzorowaniu
dowolnej elipsy, której osie symetrii są równoległe do osi układu współrzędnych, a długości półosi są równe odpowiednio
i
, jest okrąg o promieniu długości
.
Przystępujemy teraz do rozwiązania zadania. Wykażemy najpierw, że jeżeli wielokąt
ma środek symetrii i elipsa
zawierająca wielokąt
ma najmniejsze pole, to środek symetrii wielokąta jest środkiem symetrii elipsy.
Przypuśćmy, że środek symetrii
wielokąta
jest różny od środka elipsy
. Niech
będzie symetrią o środku
. Wtedy
będzie elipsą zawierającą wielokąt
różną od elipsy
. Odpowiednie osie symetrii elips
i
są równoległe, ponieważ w symetrii obraz dowolnego odcinka jest równoległy do tego odcinka. Obierzmy tak układ współrzędnych, by jego osie były równoległe do osi elipsy
(rys. 19).
Elipsy
i
są przystające. Zatem z lematu wynika, że istnieje takie powinowactwo prostokątne
o osi
, że figury
i
są kołami o tym samym promieniu (rys. 20) i o środkach w punktach
i
. Koła te zawierają figurę (wielokąt)
.
Niech
będzie środkiem odcinka
, a
- jednym z punktów przecięcia tych okręgów. Koło
o środku w punkcie
i promieniu
zawiera oczywiście część wspólną kół
i
. Ponadto
. Zatem pole koła
jest mniejsze od pola koła
.
Niech
będzie powinowactwem prostokątnym odwrotnym do
. Na mocy lematu figura
jest elipsą o polu mniejszym od pola elipsy
. Ponieważ
, więc
. Otrzymaliśmy sprzeczność z założeniem, że elipsa
ma najmniejsze pole wśród elips zawierających wielokąt
. Wynika stąd, że środek symetrii wielokąta
jest środkiem symetrii każdej elipsy o najmniejszym polu zawierającej wielokąt
.
Przypuśćmy z kolei, że pewne dwie elipsy
i
zawierają wielokąt
i mają najmniejsze pole wśród elips zawierających ten wielokąt. Jak wykazaliśmy, środek symetrii
wielokąta
jest również środkiem każdej z tych elips. Każde powinowactwo prostokątne jest przekształceniem afinicznym, a obraz elipsy przy dowolnym przekształceniu afinicznym też jest elipsą. Na mocy lematu możemy więc założyć (stosując odpowiednie powinowactwo prostokątne), że jedna z tych elips, np.
jest kołem. Możemy też tak obrać układ współrzędnych, by punkt
był jego początkiem, a osie symetrii elipsy
- jego osiami. Wtedy równania elips
i
są następujące:
![]() |
![]() |
Z równości pól tych elips wynika, że
. Punkt
należy więc do zbioru
wtedy i tylko wtedy, gdy
![]() |
![]() |
Dodając stronami nierówności (2) otrzymujemy
![]() |
czyli po przekształceniach
![]() |
Zatem zbiór
jest zawarty w elipsie (3). Następujące nierówności są równoważne
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Ta ostatnia nierówność jest prawdziwa, ponieważ
. Zatem zachodzi (4). Wobec tego pole elipsy (3) jest mniejsze od pola elipsy
. Sprzeczność ta dowodzi, że istnieje co najwyżej jedna elipsa o najmniejszym polu zawierająca wielokąt
.