Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

XXIII OM - III etap

III etap XXIII Olimpiady Matematycznej

XXIII OM - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
XXIII OM, 1971-1972
Etap: 
III

Wielomiany $ u_1(x) = a_ix + b_i $ ($ a_i, b_i $ - liczby rzeczywiste; $ i = 1, 2, 3 $) spełniają dla pewnego naturalnego $ n > 2 $ równanie

\[<br />
(1) \qquad [u_1(x)]^n + [u_2(x)]^n = [u_3(x)]^n.<br />
\]

Udowodnić, że istnieją takie liczby rzeczywiste $ A, B, c_1, c_2, c_3 $, że $ u_i(x)=c_i(Ax+B) $ dla $ i = 1, 2, 3 $.

Rozwiązanie

Jeżeli $ a_1 = a_2 = 0 $, to wielomiany $ u_1 $ i $ u_2 $ są stałe. Wobec tego wielomian $ u_3 $ też jest stały, tzn. $ a_3 = 0 $. W tym przypadku wystarczy przyjąć $ c_i = b_i $ dla $ i = 1, 2, 3 $ oraz $ A = 0 $ i $ B = 1 $.

Niech więc co najmniej jedna z liczb $ a_1, a_2 $ będzie różna od zera, np. $ a_1 \ne 0 $. Oznaczając $ y = a_1x + b_1 $ otrzymamy $ u_j(x) = \displaystyle \frac{a_j}{a_1} y + \frac{b_ja_1 - a_jb_1}{a_1} $ dla $ j = 2, 3 $, czyli $ u_j(x) = A_jy + B_j $, gdzie $ A_j = \displaystyle \frac{a_j}{a_1} $, $ \displaystyle \frac{b_ja_1 - a_jb_1}{a_1} $, $ j = 2, 3 $. Równość (1) przybiera więc postać

\[<br />
(2) \qquad  y^n + (A_2y + B_2)^n = (A_3y + B_3)^n,\ \textrm{gdzie} y \in \mathbb{R}.<br />
\]

Porównując wyrazy wolne i współczynniki przy $ y $ i $ y^n $ (korzystamy tu z założenia n > 2) po obu stronach równości (2) otrzymamy

\[<br />
(3) \qquad  B^n_2 = B^n_3,<br />
\]
\[<br />
(4) \qquad  n \cdot A_2 B^{n-1}_2 = n \cdot A_3 B_3^{n-1},<br />
\]
\[<br />
(5) \qquad  1 + A_2^n = A_3^n.<br />
\]

Jeżeli $ B_2 = 0 $, to z (3) wynika, że $ B_3 = 0 $ i wobec tego $ b_ja_1 - a_jb_1 = 0 $ dla $ j = 2, 3 $, czyli $ b_j = \displaystyle \frac{a_j}{a_1} b_1 $. Wystarczy więc w tym przypadku przyjąć $ c_1 = 1 $, $ c_j = \displaystyle \frac{a_j}{a_1} $ dla $ j = 2, 3 $, $ A = a_1 $, $ B = b_1 $.

Jeżeli $ B_2 \ne 0 $, to z (3) wynika, że $ B_3 = 0 $ i dzieląc stronami (4) przez (3) otrzymamy $ \displaystyle \frac{A_2}{B_2} = \frac{A_3}{B_3} $. Podnosząc obie strony ostatniej nierówności do $ n $-tej potęgi i wykorzystując (3) otrzymujemy $ A^n_2 = A^n_3 $. Przeczy to równości (5). Zatem ten przypadek nie może mieć miejsca.

XXIII OM - III - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
XXIII OM, 1971-1972
Etap: 
III

Na płaszczyźnie danych jest $ n > 2 $ punktów, z których żadne trzy nie ją współliniowe. Udowodnić, że najkrótsza spośród łamanych zamkniętych przechodzących przez te punkty jest łamaną zwyczajną.

Rozwiązanie

Przypomnijmy określenie łamanej zwyczajnej: Łamaną zamkniętą o kolejnych wierzchołkach $ W_1, W_2, \ldots, W_n, W_{n+1} $, gdzie $ W_{n+1} = W_1 $, nazywamy łamaną zwyczajną, jeżeli odcinki domknięte $ \overline{W_iW_{i+1}} $ i $ \overline{W_jW_{j+1}} $ są rozłączne dla $ 1 \leq i,j \leq n $, $ 1 <j - i <<br />
n - 1 $.

Niech żadne trzy z punktów $ A_1, A_2, \ldots, A_n $ na płaszczyźnie nie będą współliniowe i niech $ A_{n+1} = A_1 $. Przypuśćmy, że łamana zamknięta $ L $ przechodząca kolejno przez punkty $ A_1, A_2, \ldots, A_n, A_{n+1} $ jest najkrótsza i nie jest łamaną zwyczajną. Jeżeli $ i \ne j $, $ 1 \leq i, j \leq n $, to niech $ L (A_i, A_j) $ będzie częścią łamanej $ L $ o początku w punkcie $ A_i $ i zawierającą kolejno punkty $ A_{i+1}, A_{i+2}, \ldots, A_j $.

Dla $ i = 1, 2, \ldots, n $ mamy $ L(A_i, A_{i+1}) = \overline{A_i A_{i+1}} $, ponieważ najkrótszą łamaną łączącą dwa punkty jest odcinek.

Z przypuszczenia, że $ L $ nie jest łamaną zwyczajną wynika, że istnieją takie liczby $ i $, $ j $, że

\[<br />
(1) \qquad  1 \leq i, j \leq n \ \textrm{oraz}\ 1 < j - i < n - 1<br />
\]

oraz łamana $ L(A_i, A_{i+1}) $ i $ L(A_j, A_{j+1}) $ mają punkt wspólny $ P $ (rys. 15). Z warunków (1) wynika, że punkty $ A_i, A_{i+1}, A_j, A_{j+1} $ są różne. Wobec tego punkt $ P $ należy do wnętrza każdego z odcinków $ \overline{A_iA_{i+1}} $, $ \overline{A_jA_{j+1}} $; z założenia bowiem żadne trzy z punktów $ A_1, A_2, \ldots, A_n $ nie leżą na jednej prostej.

Ponieważ w trójkącie długość dowolnego boku jest mniejsza niż suma długości boków pozostałych, więc

\[<br />
A_iA_j < A_iP + PA_j \ \textrm{oraz}\ A_{i+1}A_{j+1} < A_{i+1}P + PA_{j+1}.<br />
\]

Stąd

\[<br />
A_1A_j + A_{i+1}A_{j+1} < A_iA_{i+1} + A_jA_{j+1}.<br />
\]

Wobec tego łamana zamknięta $ L' $ złożona kolejno z łamanych $ L(A_{j+1}, A_i) $, $ \overline{A_iA_j} $, $ L(A_{i+1}, A_j) $, $ \overline{A_{i+1}A_{j+1}} $ przechodzi przez punkty $ A_1, A_2, \ldots, A_n $ i jest krótsza od łamanej zamkniętej $ L $, która składa się kolejno z łamanych $ L(A_{j+1}, A_i) $, $ \overline{A_iA_{i+1}} $, $ L(A_{i+1}, A_j) $, $ \overline{A_jA_{j+1}} $. Uzyskana sprzeczność dowodzi, że najkrótsza łamana zamknięta przechodząca przez punkty $ A_1, A_2, \ldots, A_n $ jest łamaną zwyczajną.

Uwaga. Łatwo dowieść, że istnieje łamana zamknięta najkrótsza przechodząca przez dane punkty $ A_1, A_2, \ldots, A_n $. Mianowicie, jeżeli łamana przechodzi kolejno przez punkty $ A_i $ i $ A_j $, to część łamanej zawarta między tymi punktami jest niekrótsza od odcinka $ \overline{A_iA_j} $ (odcinek bowiem jest najkrótszą łamaną łączącą dwa punkty). Zatem, by znaleźć łamaną najkrótszą przechodzącą przez punkty $ A_1, A_2, \ldots, A_n $, wystarczy rozważać łamane złożone z odcinków $ \overline{A_iA_j} $. Odcinków takich jest liczba skończona. Zatem i łamanych zamkniętych wyznaczonych przez takie odcinki jest tylko liczba skończona. Istnieje więc wśród tych łamanych najkrótsza.

XXIII OM - III - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
XXIII OM, 1971-1972
Etap: 
III

Dowieść, że istnieje taki wielomian $ P(x) $ o współczynnikach całkowitych, że dla wszystkich $ x $ z przedziału $ \langle \frac{1}{10}, \frac{9}{10}\rangle $ zachodzi nierówność

\[<br />
\left| P(x) - \frac{1}{2}\right| < \frac{1}{1000}<br />
\]

Rozwiązanie

Rozpatrzmy wielomian $ f_n(x) = \displaystyle \frac{1}{2} [(2x - 1)^n + 1] $. Ma on oczywiście współczynniki całkowite. Ponadto dla $ x \in \left< \displaystyle \frac{1}{10};\ \displaystyle \frac{9}{10} \right> $ mamy
$  \displaystyle -\frac{4}{5} \leq 2x-1 \leq \frac{4}{5} $ i wobec tego $ \left| f_n(x) - \displaystyle \frac{1}{2} \right| = \frac{1}{2} \left| 2x - 1 \right|^n \leq \frac{1}{2} \left( \frac{4}{5} \right)^n $.

Zbadamy, dla jakich liczb naturalnych $ n $ zachodzi nierówność $ \displaystyle \frac{1}{2} \left( \frac{4}{5} \right)^n \leq \frac{1}{1000} $. Przekształcamy ją w sposób równoważny

\[<br />
\displaystyle \left( \frac{4}{5} \right)^n < \frac{1}{500},<br />
\]
\[<br />
n \cdot \log 0,8 < \log 0,002,<br />
\]
\[<br />
n > \frac{\log 0,002}{\log 0,8} = 27,8.<br />
\]

Zatem warunki zadania spełnia każdy wielomian $ f_n(x) $, gdzie $ n \geq 28 $.

XXIII OM - III - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
XXIII OM, 1971-1972
Etap: 
III

Na prostej nie mającej punktów wspólnych z kulą $ K $ dane są punkty $ A $ i $ B $. Rzut prostokątny $ P $ środka kuli $ K $ na prostą $ AB $ lezy między punktami $ A $ i $ B $, przy czym $ AP $ i $ BP $ są większe od promienia kuli. Rozpatrujemy zbiór $ Z $ trójkątów $ ABC $, których boki $ \overline{AC} $ i $ \overline{BC} $ są styczne do kuli $ K $. Udowodnić, że $ T $ jest trójkątem o największym obwodzie spośród trójkątów zbioru $ Z $ wtedy i tylko wtedy, gdy $ T $ jest trójkątem o największym polu spośród trójkątów zbioru $ Z $.

Rozwiązanie

Udowodnimy najpierw

Lemat. Jeżeli $ S $ jest wierzchołkiem, $ O $ - środkiem podstawy stożka obrotowego prostego, a punkt $ T $ należy do płaszczyzny podstawy, to prosta $ ST $ tworzy największy kąt z taką tworzącą $ SR $ stożka, że $ O \in \overline{TR} $ (rys 16).

Dowód. Dla dowolnego punktu $ R $ należącego do obwodu podstawy stożka mamy na mocy twierdzenia cosinusow

\[<br />
TR^2 = SR^2 + TS^2 - 2SR \cdot TS \cos \measuredangle TSR.<br />
\]

Ponieważ wielkości $ SR $ i $ TS $ są stałe (nie zależą od położenia punktu $ R $), więc $ \measuredangle TSR $ będzie największy, gdy jego cosinus będzie najmniejszy, tzn. gdy $ TR $ będzie możliwie duże. To ma miejsce, gdy $ O \in \overline{TR} $.

Przystępujemy teraz do rozwiązania zadania. Niech $ ABC_O $ będzie tym trójkątem rodziny $ Z $, który zawiera środek $ O $ kuli $ K $ (trójkąt ten oczywiście należy do rodziny $ Z $).

Niech $ \alpha_0 = \measuredangle BAC_0 $, $ \beta_0 = \measuredangle ABC_0 $ i analogicznie dla dowolnego trójkąta $ ABC $ rodziny $ Z $ niech $ \alpha = \measuredangle BAC $, $ \beta = \measuredangle ABC $. Ponieważ prosta $ AC $ jest styczna do kuli $ K $, więc jest ona tworzącą stożka obrotowego o osi $ AO $. Na mocy lematu mamy więc $ \alpha_0 \geq \alpha $ i podobnie $ \beta_0 \geq \beta $. Rysując trójkąty $ ABC_0 $ i $ ABC $ w jednej płaszczyźnie (rys. 17) stwierdzamy, że $ \triangle ABC \subset \triangle ABC_0 $ i trójkąty te mają wspólną podstawę. Wobec tego pole i obwód tróikata $ ABC_0 $ są nie mniejsze odpowiednio od pola i obwodu trójkąta $ ABC $.

XXIII OM - III - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
XXIII OM, 1971-1972
Etap: 
III

Udowodnić, że wszystkie podzbiory zbioru skończonego można ustawić w ciąg, którego kolejne wyrazy różnią się jednym elementem.

Rozwiązanie

Załóżmy, że dany zbiór skończony $ A $ ma $ n $ elementów. Stosując indukcję względem $ n $ udowodnimy, że istnieje taki ciąg

\[<br />
(1) \qquad  A_1, A_2, \ldots, A_{2^n}<br />
\]

wszystkich podzbiorów zbioru $ A $, że

\[<br />
\begin{split}<br />
(2) \qquad   \textrm{ dla } & i = 1, 2, \ldots, 2^n  \textrm{ jeden ze zbiorów } A_{i+1} - A_i \\<br />
\textrm{ oraz } & A_i - A_{i+1} \textrm{ jest pusty, a drugi - jednoelementowy}.<br />
\end{split}<br />
\]

Dla $ n = 1 $ ciąg $ \emptyset $, $ A $ spełnia oczywiście (2). Załóżmy że dla pewnej liczby naturalnej $ n $ istnieje taki ciąg (1) wszystkich podzbiorów zbioru $ n $-elementowego $ A $, który spełnia (2). Udowodnimy, że istnieje ciąg wszystkich podzbiorów zbioru $ (n+1) $-elementowego $ A \cup \{b\} $, który spełnia (2).

Stosujemy indukcję względem $ n $. Jeżeli ciąg (1) wszystkich podzbiorów zbioru $ n $-elementowego $ A $ spełnia warunek (2), to następujący ciąg wszystkich podzbiorów zbioru $ (n + 1) $-elementowego $ A \cup \{b\} $ spełnia też ten warunek:

\[<br />
(5) \qquad  A_1, A_2, \ldots, A_{2n}, A_{2n} \cup \{b\}, A_{2n-1} \cup \{b\}, \ldots, A_2 \cup \{b\}, A_1 \cup \{b\},<br />
\]

zawiera on bowiem wszystkie zbiory $ A_i $ oraz wszystkie zbiory $ A \cup \{b\} $ dla $ i = 1, 2, \ldots, 2^n $, tzn. wszystkie podzbiory zbioru $ A \cup \{b\} $. Rozpatrzmy kolejne wyrazy ciągu (5). Z założenia indukcyjnego wiemy, że jeden ze zbiorów $ A_{i+1} - A_i $ oraz $ A_i - A_{i+1} $ jest pusty, a drugi - jednoelementowy; wynika stąd też, że jeden ze zbiorów ($ A_{i+1} \cup \{b\} -<br />
 (A_i \cup \{b\}) = A_{i+1} - A_i $ oraz $ (A_i \cup \{b\}) - (A_{i+1} \cup \{b\}) = A_i - A_{i+1} $ jest pusty, a drugi - jednoelementowy.

Wreszcie $ (A_{2^n} \cup \{b\}) - A_{2^n} = \{b\} $ i $ A_{2^n} - (A_{2^n} \cup \{b\}) = \emptyset $. Zatem ciąg (5) spełnia warunek (2).

Uwaga. Zadanie to ma interesującą interpretację geometryczną. Rozpatrzmy przypadek $ n = 3 $. Jeżeli $ A = \{a_1, a_2, a_3\} $, to każdy podzbiór $ A' $ zbioru $ A $ można utożsamiać z punktem $ (e_1, e_2, e_3) $, którego współrzędne są równe $ 0 $ lub $ 1 $. Mianowicie określamy

\[<br />
e_j = \left\{<br />
\begin{array}{cll}<br />
0, & \textrm{gdy} & a_j \not \in A', \\<br />
1, & \textrm{gdy} & a_j      \in A'. \\<br />
\end{array}<br />
\right.<br />
\]

Punkty takie są wierzchołkami sześcianu wyznaczonego przez wektory jednostkowe osi układu współrzędnych.

Niech $ A' $ i $ A'' $ będą podzbiorami zbioru $ A $. Jeden ze zbiorów $ A' - A'' $ oraz $ A'' - A' $ jest pusty, a drugi - jednoelementowy wtedy i tylko wtedy, gdy punkty odpowiadające zbiorom $ A' $ i $ A'' $ różnią się jedną współrzędną. Punkty takie należą do pewnej krawędzi sześcianu. Zadanie nasze można więc sformułować tak: Istnieje taka łamana utworzona przez pewne krawędzie sześcianu, która przechodzi dokładnie jeden raz przez każdy jego wierzchołek.

W przypadku $ n \ne 3 $ można podać analogiczną interpretację zadania. Należy tylko zamiast sześcianu rozpatrywać kostkę $ n $-wymiarową.

XXIII OM - III - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
XXIII OM, 1971-1972
Etap: 
III

Dowieść, że suma cyfr liczby $ 1972^n $ dąży do nieskończoności, gdy $ n $ dąży do nieskończoności.

Rozwiązanie

Udowodnimy ogólnie, że jeżeli $ a $ jest liczbą naturalną parzystą niepodzielną przez $ 5 $ i $ s_n $ oznacza sumę cyfr liczby $ a^n $ dla $ n = 1, 2, \ldots $, to ciąg $ s_n $ dąży do nieskończoności.

Niech $ a_r, a_{r-1}, \ldots, a_2, a_1 $, gdzie $ a \ne 0 $, będą kolejnymi cyframi liczby $ a^n $, tzn. niech

\[<br />
a^n = (a_r, a_{r-1}, \ldots a_2, a_1)_{10}.<br />
\]

Cyfra $ a_1 $ jest różna od zera, ponieważ z założenia liczba $ a $ nie jest podzielna przez $ 5 $, a więc i liczba $ a_n $ nie jest podzielna przez $ 5 $. Mamy też $ a^n < 10^r $, czyli $ r > n \log_{10} a \geq n \log_{10} 2 $.

Udowodnimy

Lemat.

Dla każdej liczby naturalnej $ j $ spełniającej warunek

\[<br />
(1) \qquad  j \leq \frac{1}{4} \min (r, n)<br />
\]

co najmniej jedna z cyfr $ a_{j+1}, a_{j+2}, \ldots, a_{4j} $ liczby $ a^n $ jest różna od zera.

Dowód. Gdyby dla pewnej liczby naturalnej $ j $ spełniającej (1) zachodziło $ a_{j+1} = a_{j+2} = \ldots = a_{4j} = 0 $, to oznaczając

\[<br />
c = (a_j a_{j-1} \ldots a_2 a_1)_{10}<br />
\]

mielibyśmy $ a^n - c = (a_r a_{r-1} \ldots a_{4j+1} 0 \ldots 0)_{10} $. Zatem $ 10^{4j} \mid a^n - c $ i tym bardziej $ 2^{4j} \mid a^n - c $. Ponadto z $ 2 \mid a $ wynika, że $ 2^n \mid a^n $. Stąd wobec $ 4^j \leq n $ otrzymujemy $ 2^{4j} \mid a^n - (a^n - c) = c $. Jednak $ 2^{4j} = 16^j > 10^j > c $. Zatem $ c = 0 $. Jest to jednak niemożliwe, ponieważ ostatnia cyfra $ a_1 $ liczby $ c $ jest różna od zera. Uzyskana sprzeczność kończy dowód lematu.

Z założenia i z tego lematu wynika w szczególności, że w każdym z następujących ciągów cyfr istnieje wyraz różny od zera:

\[<br />
(2) \qquad<br />
\begin{array}{l}<br />
a_1, \\<br />
a_2,\ a_3,\ a_4, \\<br />
a_5,\ a_6,\ \ldots,\ a_{16}, \\<br />
\qquad\vdots \\<br />
a_{4^k+1},\ a_{4^k+2},\ \ldots,\ a_{4^k+1},<br />
\end{array}<br />
\]

gdzie liczba $ j = 4^k $ spełnia warunek (1), tzn. $ 4^k \leq \displaystyle \frac{1}{4} \min (r, n) $. Ponieważ $ \displaystyle \frac{1}{4} \min (r, n) \geq \frac{1}{4} \min (n \log_{10} 2, n) = \frac{1}{4} n \log_{10} 2 > \frac{1}{16} n $, więc jako $ k $ można przyjąć największą liczbę naturalną spełniającą jedną z następujących równoważnych nierówności

\[<br />
4^k \leq \frac{1}{16} n,\ 4^{k+2} \leq n,\ k + 2 \leq \log_4 n,\ \textrm{tzn.} k + 2 = [\log_4 n].<br />
\]

Ciągi (2) zawierają różne cyfry liczby $ a^n $, ciągów tych jest $ k + 2 $ i każdy z nich zawiera cyfrę różną od zera. Zatem suma cyfr $ s_n $ liczby $ a^n $ jest nie mniejsza od $ k + 2 = [\log_4 n] $.

Ponieważ $ s_n \geq [\log_4 n] > \log_4 n - 1 $ i $ \displaystyle \lim_{n \to \infty} \log_4 n = \infty $, więc $ \displaystyle \lim_{n \to \infty} s_n = \infty $.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/1160