III etap XXIII Olimpiady Matematycznej
Wielomiany
(
- liczby rzeczywiste;
) spełniają dla pewnego naturalnego
równanie
![]() |
Udowodnić, że istnieją takie liczby rzeczywiste
, że
dla
.
Jeżeli
, to wielomiany
i
są stałe. Wobec tego wielomian
też jest stały, tzn.
. W tym przypadku wystarczy przyjąć
dla
oraz
i
.
Niech więc co najmniej jedna z liczb
będzie różna od zera, np.
. Oznaczając
otrzymamy
dla
, czyli
, gdzie
,
,
. Równość (1) przybiera więc postać
![]() |
Porównując wyrazy wolne i współczynniki przy
i
(korzystamy tu z założenia n > 2) po obu stronach równości (2) otrzymamy
![]() |
![]() |
![]() |
Jeżeli
, to z (3) wynika, że
i wobec tego
dla
, czyli
. Wystarczy więc w tym przypadku przyjąć
,
dla
,
,
.
Jeżeli
, to z (3) wynika, że
i dzieląc stronami (4) przez (3) otrzymamy
. Podnosząc obie strony ostatniej nierówności do
-tej potęgi i wykorzystując (3) otrzymujemy
. Przeczy to równości (5). Zatem ten przypadek nie może mieć miejsca.
Na płaszczyźnie danych jest
punktów, z których żadne trzy nie ją współliniowe. Udowodnić, że najkrótsza spośród łamanych zamkniętych przechodzących przez te punkty jest łamaną zwyczajną.
Przypomnijmy określenie łamanej zwyczajnej: Łamaną zamkniętą o kolejnych wierzchołkach
, gdzie
, nazywamy łamaną zwyczajną, jeżeli odcinki domknięte
i
są rozłączne dla
,
.
Niech żadne trzy z punktów
na płaszczyźnie nie będą współliniowe i niech
. Przypuśćmy, że łamana zamknięta
przechodząca kolejno przez punkty
jest najkrótsza i nie jest łamaną zwyczajną. Jeżeli
,
, to niech
będzie częścią łamanej
o początku w punkcie
i zawierającą kolejno punkty
.
Dla
mamy
, ponieważ najkrótszą łamaną łączącą dwa punkty jest odcinek.
Z przypuszczenia, że
nie jest łamaną zwyczajną wynika, że istnieją takie liczby
,
, że
![]() |
oraz łamana
i
mają punkt wspólny
(rys. 15). Z warunków (1) wynika, że punkty
są różne. Wobec tego punkt
należy do wnętrza każdego z odcinków
,
; z założenia bowiem żadne trzy z punktów
nie leżą na jednej prostej.
Ponieważ w trójkącie długość dowolnego boku jest mniejsza niż suma długości boków pozostałych, więc
![]() |
Stąd
![]() |
Wobec tego łamana zamknięta
złożona kolejno z łamanych
,
,
,
przechodzi przez punkty
i jest krótsza od łamanej zamkniętej
, która składa się kolejno z łamanych
,
,
,
. Uzyskana sprzeczność dowodzi, że najkrótsza łamana zamknięta przechodząca przez punkty
jest łamaną zwyczajną.
Uwaga. Łatwo dowieść, że istnieje łamana zamknięta najkrótsza przechodząca przez dane punkty
. Mianowicie, jeżeli łamana przechodzi kolejno przez punkty
i
, to część łamanej zawarta między tymi punktami jest niekrótsza od odcinka
(odcinek bowiem jest najkrótszą łamaną łączącą dwa punkty). Zatem, by znaleźć łamaną najkrótszą przechodzącą przez punkty
, wystarczy rozważać łamane złożone z odcinków
. Odcinków takich jest liczba skończona. Zatem i łamanych zamkniętych wyznaczonych przez takie odcinki jest tylko liczba skończona. Istnieje więc wśród tych łamanych najkrótsza.
Dowieść, że istnieje taki wielomian
o współczynnikach całkowitych, że dla wszystkich
z przedziału
zachodzi nierówność
![]() |
Rozpatrzmy wielomian
. Ma on oczywiście współczynniki całkowite. Ponadto dla
mamy
i wobec tego
.
Zbadamy, dla jakich liczb naturalnych
zachodzi nierówność
. Przekształcamy ją w sposób równoważny
![]() |
![]() |
![]() |
Zatem warunki zadania spełnia każdy wielomian
, gdzie
.
Na prostej nie mającej punktów wspólnych z kulą
dane są punkty
i
. Rzut prostokątny
środka kuli
na prostą
lezy między punktami
i
, przy czym
i
są większe od promienia kuli. Rozpatrujemy zbiór
trójkątów
, których boki
i
są styczne do kuli
. Udowodnić, że
jest trójkątem o największym obwodzie spośród trójkątów zbioru
wtedy i tylko wtedy, gdy
jest trójkątem o największym polu spośród trójkątów zbioru
.
Udowodnimy najpierw
Lemat. Jeżeli
jest wierzchołkiem,
- środkiem podstawy stożka obrotowego prostego, a punkt
należy do płaszczyzny podstawy, to prosta
tworzy największy kąt z taką tworzącą
stożka, że
(rys 16).
Dowód. Dla dowolnego punktu
należącego do obwodu podstawy stożka mamy na mocy twierdzenia cosinusow
![]() |
Ponieważ wielkości
i
są stałe (nie zależą od położenia punktu
), więc
będzie największy, gdy jego cosinus będzie najmniejszy, tzn. gdy
będzie możliwie duże. To ma miejsce, gdy
.
Przystępujemy teraz do rozwiązania zadania. Niech
będzie tym trójkątem rodziny
, który zawiera środek
kuli
(trójkąt ten oczywiście należy do rodziny
).
Niech
,
i analogicznie dla dowolnego trójkąta
rodziny
niech
,
. Ponieważ prosta
jest styczna do kuli
, więc jest ona tworzącą stożka obrotowego o osi
. Na mocy lematu mamy więc
i podobnie
. Rysując trójkąty
i
w jednej płaszczyźnie (rys. 17) stwierdzamy, że
i trójkąty te mają wspólną podstawę. Wobec tego pole i obwód tróikata
są nie mniejsze odpowiednio od pola i obwodu trójkąta
.
Udowodnić, że wszystkie podzbiory zbioru skończonego można ustawić w ciąg, którego kolejne wyrazy różnią się jednym elementem.
Załóżmy, że dany zbiór skończony
ma
elementów. Stosując indukcję względem
udowodnimy, że istnieje taki ciąg
![]() |
wszystkich podzbiorów zbioru
, że
![]() |
Dla
ciąg
,
spełnia oczywiście (2). Załóżmy że dla pewnej liczby naturalnej
istnieje taki ciąg (1) wszystkich podzbiorów zbioru
-elementowego
, który spełnia (2). Udowodnimy, że istnieje ciąg wszystkich podzbiorów zbioru
-elementowego
, który spełnia (2).
Stosujemy indukcję względem
. Jeżeli ciąg (1) wszystkich podzbiorów zbioru
-elementowego
spełnia warunek (2), to następujący ciąg wszystkich podzbiorów zbioru
-elementowego
spełnia też ten warunek:
![]() |
zawiera on bowiem wszystkie zbiory
oraz wszystkie zbiory
dla
, tzn. wszystkie podzbiory zbioru
. Rozpatrzmy kolejne wyrazy ciągu (5). Z założenia indukcyjnego wiemy, że jeden ze zbiorów
oraz
jest pusty, a drugi - jednoelementowy; wynika stąd też, że jeden ze zbiorów (
oraz
jest pusty, a drugi - jednoelementowy.
Wreszcie
i
. Zatem ciąg (5) spełnia warunek (2).
Uwaga. Zadanie to ma interesującą interpretację geometryczną. Rozpatrzmy przypadek
. Jeżeli
, to każdy podzbiór
zbioru
można utożsamiać z punktem
, którego współrzędne są równe
lub
. Mianowicie określamy
![]() |
Punkty takie są wierzchołkami sześcianu wyznaczonego przez wektory jednostkowe osi układu współrzędnych.
Niech
i
będą podzbiorami zbioru
. Jeden ze zbiorów
oraz
jest pusty, a drugi - jednoelementowy wtedy i tylko wtedy, gdy punkty odpowiadające zbiorom
i
różnią się jedną współrzędną. Punkty takie należą do pewnej krawędzi sześcianu. Zadanie nasze można więc sformułować tak: Istnieje taka łamana utworzona przez pewne krawędzie sześcianu, która przechodzi dokładnie jeden raz przez każdy jego wierzchołek.
W przypadku
można podać analogiczną interpretację zadania. Należy tylko zamiast sześcianu rozpatrywać kostkę
-wymiarową.
Dowieść, że suma cyfr liczby
dąży do nieskończoności, gdy
dąży do nieskończoności.
Udowodnimy ogólnie, że jeżeli
jest liczbą naturalną parzystą niepodzielną przez
i
oznacza sumę cyfr liczby
dla
, to ciąg
dąży do nieskończoności.
Niech
, gdzie
, będą kolejnymi cyframi liczby
, tzn. niech
![]() |
Cyfra
jest różna od zera, ponieważ z założenia liczba
nie jest podzielna przez
, a więc i liczba
nie jest podzielna przez
. Mamy też
, czyli
.
Udowodnimy
Lemat.
Dla każdej liczby naturalnej
spełniającej warunek
![]() |
co najmniej jedna z cyfr
liczby
jest różna od zera.
Dowód. Gdyby dla pewnej liczby naturalnej
spełniającej (1) zachodziło
, to oznaczając
![]() |
mielibyśmy
. Zatem
i tym bardziej
. Ponadto z
wynika, że
. Stąd wobec
otrzymujemy
. Jednak
. Zatem
. Jest to jednak niemożliwe, ponieważ ostatnia cyfra
liczby
jest różna od zera. Uzyskana sprzeczność kończy dowód lematu.
Z założenia i z tego lematu wynika w szczególności, że w każdym z następujących ciągów cyfr istnieje wyraz różny od zera:
![]() |
gdzie liczba
spełnia warunek (1), tzn.
. Ponieważ
, więc jako
można przyjąć największą liczbę naturalną spełniającą jedną z następujących równoważnych nierówności
![]() |
Ciągi (2) zawierają różne cyfry liczby
, ciągów tych jest
i każdy z nich zawiera cyfrę różną od zera. Zatem suma cyfr
liczby
jest nie mniejsza od
.
Ponieważ
i
, więc
.