Na płaszczyźnie danych jest
punktów, z których żadne trzy nie ją współliniowe. Udowodnić, że najkrótsza spośród łamanych zamkniętych przechodzących przez te punkty jest łamaną zwyczajną.
Przypomnijmy określenie łamanej zwyczajnej: Łamaną zamkniętą o kolejnych wierzchołkach
, gdzie
, nazywamy łamaną zwyczajną, jeżeli odcinki domknięte
i
są rozłączne dla
,
.
Niech żadne trzy z punktów
na płaszczyźnie nie będą współliniowe i niech
. Przypuśćmy, że łamana zamknięta
przechodząca kolejno przez punkty
jest najkrótsza i nie jest łamaną zwyczajną. Jeżeli
,
, to niech
będzie częścią łamanej
o początku w punkcie
i zawierającą kolejno punkty
.
Dla
mamy
, ponieważ najkrótszą łamaną łączącą dwa punkty jest odcinek.
Z przypuszczenia, że
nie jest łamaną zwyczajną wynika, że istnieją takie liczby
,
, że
![]() |
oraz łamana
i
mają punkt wspólny
(rys. 15). Z warunków (1) wynika, że punkty
są różne. Wobec tego punkt
należy do wnętrza każdego z odcinków
,
; z założenia bowiem żadne trzy z punktów
nie leżą na jednej prostej.
Ponieważ w trójkącie długość dowolnego boku jest mniejsza niż suma długości boków pozostałych, więc
![]() |
Stąd
![]() |
Wobec tego łamana zamknięta
złożona kolejno z łamanych
,
,
,
przechodzi przez punkty
i jest krótsza od łamanej zamkniętej
, która składa się kolejno z łamanych
,
,
,
. Uzyskana sprzeczność dowodzi, że najkrótsza łamana zamknięta przechodząca przez punkty
jest łamaną zwyczajną.
Uwaga. Łatwo dowieść, że istnieje łamana zamknięta najkrótsza przechodząca przez dane punkty
. Mianowicie, jeżeli łamana przechodzi kolejno przez punkty
i
, to część łamanej zawarta między tymi punktami jest niekrótsza od odcinka
(odcinek bowiem jest najkrótszą łamaną łączącą dwa punkty). Zatem, by znaleźć łamaną najkrótszą przechodzącą przez punkty
, wystarczy rozważać łamane złożone z odcinków
. Odcinków takich jest liczba skończona. Zatem i łamanych zamkniętych wyznaczonych przez takie odcinki jest tylko liczba skończona. Istnieje więc wśród tych łamanych najkrótsza.