II etap XXII Olimpiady Matematycznej
Na ile sposobów można tak wybrać
pól szachownicy
(
), aby żadne dwa z wybranych pól nie leżały ani w jednym wierszu, ani w jednej kolumnie?
Można najpierw wybrać
wierszy, w których mają leżeć wybrane pola. Uczynić to można na
sposobów. Następnie w każdym z tych wierszy należy kolejno wybrać jedno z
pól, jedno z
pól leżących w pozostałych kolumnach, itd. - jedno z
pól. Zatem łączna liczba sposobów równa jest
.
Dowieść, że jeżeli
są kątami trójkąta, to
![]() |
Ponieważ
, więc
![]() |
Stąd
![]() |
Ponadto, biorąc pod uwagę, że
, otrzymujemy
![]() |
Danych jest 6 prostych w przestrzeni, z których żadne 3 nie są równoległe, żadne 3 nie przechodzą przez ten sam punkt i żadne 3 nie są zawarte w jednej płaszczyźnie. Udowodnić, że wśród tych 6 prostych istnieją 3 proste wzajemnie skośne.
Z warunków zadania wynika, że w każdej trójce rozważanych prostych istnieje para prostych skośnych. Przyporządkujmy danym prostym w sposób wzajemnie jednoznaczny wierzchołki sześciokąta wypukłego oznaczone cyframi
(rys. 11). Jeżeli pewne dwie proste są skośne, to połączmy odpowiadające im wierzchołki sześciokąta linią ciągłą, a jeżeli nie są skośne - linią przerywaną.
Zadanie sprowadziliśmy więc do następującego: Danych jest sześć punktów. Każde dwa z nich połączone są linią ciągłą lub przerywaną. Przy tym każdy trójkąt o wierzchołkach należących do danego zbioru punktów ma co najmniej jeden bok będący linią ciągłą. Dowieść, że istnieje trójkąt, którego wszystkie boki są liniami ciągłymi.
Przypuśćmy, że nie ma trójkąta, którego wszystkie boki są. liniami ciągłymi. Istnieje więc para punktów połączona linią przerywaną. Niech to będzie na przykład para
. Ponieważ w każdym z trójkątów
;
;
;
istnieje bok narysowany linią ciągłą i bokiem tym nie jest
, więc każdy z punktów
jest połączony linią ciągłą z co najmniej jednym z punktów
.
Gdyby pewien z punktów
był połączony linią ciągłą z co najmniej trzema z punktów
, na przykład punkt
z punktami
, to rozważając trójkąty
;
;
, w których dwa boki narysowane są linią ciągłą, stwierdzamy, że boki
;
oraz
są narysowane linią przerywaną (rys. 11). W trójkącie
żaden z boków nie byłby więc narysowany linią ciągłą. Jest to sprzeczne z warunkami zadania.
Zatem każdy z punktów
i
jest połączony linią ciągłą z dokładnie dwoma z punktów
. Bez zmniejszenia ogólności rozważań możemy założyć, że punkt
jest połączony linią ciągłą z punktami
i
, a punkt
- z punktami
i
. Natomiast punkt
jest połączony linią przerywaną z punktami
i
, a punkt
- z punktami
i
(rys. 12). Rozważając trójkąt
stwierdzamy, że punkty
i
są połączone linią przerywaną. Wtedy jednak trójkąt
ma wszystkie boki narysowane linią przerywaną. Jest to sprzeczne z warunkami zadania. Uzyskana sprzeczność dowodzi, że istnieje trójkąt, którego wszystkie boki są narysowane liniami ciągłymi.
Na płaszczyźnie dany jest skończony zbiór punktów
o tej własności, że żadne dwie odległości punktów zbioru
nie są równe. Punkty
należące do
łączymy wtedy i tylko wtedy, gdy
jest punktem najbliższym
lub
jest punktem najbliższym
. Udowodnić, że żaden punkt zbioru
nie będzie połączony z więcej niż pięcioma innymi.
Przypuśćmy, że punkt
jest połączony z pewnymi punktami
i
zbioru
i niech na przykład
. Wtedy punkt
nie jest najbliższy
, a więc z warunków zadania wynika, że punkt
jest najbliższy
. W szczególności więc
. Zatem w trójkącie
bok
jest najdłuższy, a więc kąt
jest największy. Wynika stąd, że
.
Udowodniliśmy w ten sposób, że jeżeli punkt
jest połączony z pewnymi punktami
i
zbioru
, to
.
Jeżeli więc punkt
jest połączony (rys. 13) z punktami
zbioru
, to
![]() |
Dodając te nierówności stronami otrzymujemy, że
czyli
. Zatem liczba
punktów zbioru
, z którymi jest połączony punkt
jest nie większa od
.
Dany jest zbiór liczb
. Ze zbioru tego utworzyć 10 podzbiorów parami rozłącznych
(
) tak, aby suma iloczynów
![]() |
była największa.
Udowodnimy najpierw następujący
Lemat. Jeżeli
jest zbiorem
różnych liczb dodatnich oraz
dla
, to dla każdego

![]() |
Inaczej mówiąc lemat stwierdza, że jeżeli dany zbiór jest rozbity na dwa podzbiory
-elementowe, to suma iloczynów elementów należących do każdego z podzbiorów będzie największa, gdy każda liczba należąca do jednego z podzbiorów będzie mniejsza od każdej liczby należącej do drugiego.
Dowód. Przekształcamy nierówność (1) w sposób równoważny
![]() |
![]() |
Z założenia mamy
oraz
. Wynika stąd nierówność (2).
Przystępujemy teraz do rozwiązania zadania. Przypuśćmy, że podzbiory
(
) zbioru
spełniają warunki zadania. Wynika stąd w szczególności, że dla
zbiór
ma następującą własność: Jeżeli rozbić w dowolny sposób zbiór
na dwa podzbiory
-elementowe, to suma iloczynów elementów należących do każdego z podzbiorów będzie największa wtedy, gdy tymi podzbiorami będą
i
.
Z lematu wynika więc, że każda liczba należąca do zbioru
jest mniejsza od każdej liczby należącej do zbioru
lub odwrotnie. Zatem (zamieniając ewentualnie kolejność zbiorów
) zbiory
spełniające warunki zadania mają następującą własność: Każda liczba należąca do zbioru
jest mniejsza od każdej liczby należącej do zbioru
dla
. Wobec tego do
należy
najmniejszych liczb zbioru
, do
-
następnych liczb naturalnych itd. Ogólnie
dla
.
Dany jest ciąg nieskończony
. Dowieść, że jeżeli
![]() |
to
![]() |
dla
.
Nierówność
daną w założeniu przekształcamy do postaci równoważnej
![]() |
Oznaczając
dla
nierówność (1) można zapisać w postaci
. Zatem ciąg
jest niemalejący.
Nierówność daną w tezie przekształcamy do postaci równoważnej
![]() |
Nierówność (2) udowodnimy przez indukcję ze względu na
. Dla
przybiera ona postać
. Jest to szczególny przypadek nierówności danej w założeniu.
Załóżmy z kolei, że nierówność (2) zachodzi dla pewnej liczby naturalnej
, udowodnimy, że zachodzi ona dla liczby
, tzn. że
![]() |
Porównując (2) i (3) stwierdzamy, iż wystarczy dowieść, że
![]() |
Wtedy dodając stronami (2) i (4) otrzymamy (3).
Przekształcamy nierówność (4) w sposób równoważny
![]() |
![]() |
Ponieważ, jak stwierdziliśmy na początku, ciąg
jest niemalejący, więc w szczególności
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Dodając te nierówności stronami otrzymujemy (5). Zatem prawdziwe są nierówności (4) i (3). Wobec tego na mocy zasady indukcji nierówność (2) zachodzi dla każdej liczby naturalnej
.