III etap XXI Olimpiady Matematycznej
Średnica
dzieli okrąg na dwa półokręgi. Na jednym półokręgu obrano n punktów
tak, że
leży między
i
,
leży między
i
,
,
leży między
i
. Jak należy wybrać punkt
na drugim półokręgu, aby suma pól trójkątów
była największa?
Zauważmy, że suma pól trójkątów
jest równa sumie pól wielokąta
oraz trójkąta
(rys. 13). Pierwsze pole nie zależy od wyboru punktu
. Drugie pole będzie maksymalne, gdy odległość punktu
od prostej
będzie możliwie duża. Punkt na okręgu najbardziej oddalony od danej cięciwy leży na symetralnej tej cięciwy. Zatem jako
należy wziąć punkt przecięcia symetralnej odcinka
z drugim półokręgiem.
Dane są trzy ciągi nieskończone, których elementami są liczby naturalne:
![]() |
przy czym jeżeli
, to
,
,
.
Udowodnić, że istnieje para wskaźników
taka, że
i
,
,
.
Ponieważ wyrazy ciągu
są różnymi liczbami naturalnymi, a zbiór liczb naturalnych mniejszych od
jest skończony, więc wszystkie dostatecznie dalekie wyrazy tego ciągu są większe od
, tzn.
![]() |
Podobnie stwierdzamy, że
![]() |
![]() |
Jeśli więc
jest liczbą naturalną większą od każdej z liczb
, to nierówności (1), (2), (3) będą prawdziwe dla tej liczby naturalnej.
Udowodnić, że
jest liczbą pierwszą wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdego naturalnego
, takiego że
, współczynnik dwumianowy
![]() |
dzieli się przez
.
Jeśli
jest liczbą pierwszą, to dla
liczby
i
są mniejsze od
i wobec tego liczby
i
nie są podzielne przez
.
Ze wzoru
otrzymujemy
![]() |
Ponieważ lewa strona (1) jest podzielna przez liczbę pierwszą
, a
i
nie są podzielne przez
, więc liczba
jest podzielna przez
.
Przypuśćmy z kolei, że
jest liczbą złożoną i oznaczmy przez
pewien dzielnik pierwszy tej liczby. Gdyby liczba
była podzielna przez
, to dla pewnej liczby naturalnej
mielibyśmy
. Wtedy ze wzoru
![]() |
otrzymalibyśmy
, czyli
![]() |
Ponieważ
, więc liczby
nie są podzielne przez
. Zatem prawa strona równości (1) nie jest podzielna przez
, a lewa strona jest oczywiście podzielna przez
.
Otrzymana sprzeczność dowodzi, że liczba
nie jest podzielna przez
.
Na płaszczyźnie danych jest
prostokątów o bokach odpowiednio równoległych do dwóch danych prostych prostopadłych. Udowodnić, że jeżeli każde dwa z tych prostokątów mają co najmniej jeden punkt wspólny, to istnieje punkt należący do wszystkich prostokątów.
Obierzmy dane proste za osie układu współrzędnych (rys. 14). Wtedy wierzchołki
-tego prostokąta
będą miały współrzędne
,
,
,
, gdzie
,
. Punkt
należy więc do prostokąta
wtedy i tylko wtedy, gdy
oraz
.
Z założenia każde dwa prostokąty
i
mają punkt wspólny. Zatem istnieją liczby
,
takie, że
![]() |
oraz
![]() |
Stąd
![]() |
Oznaczmy przez
największą z liczb
, a przez
- największą z liczb
. Wtedy z określenia
![]() |
![]() |
Nierówności (2) i (3) dowodzą, że punkt
należy do każdego z prostokątów
.
Uwaga 1. W przytoczonym rozwiązaniu nie korzystaliśmy w sposób istotny z tego, że liczba danych prostokątów jest skończona. Gdyby dana była pewna nieskończona rodzina prostokątów o analogicznych własnościach, to rozwiązanie przebiegałoby podobnie, z tym, że liczby
i
należałoby określać jako kresy górne zbioru liczb
i odpowiednio
.
Uwaga 2. Podobne twierdzenie jest prawdziwe, jeśli zamiast prostokątów rozpatrywać dowolne figury wypukłe. Mianowicie zachodzi następujące
Twierdzenie Helly'ego. Jeśli na płaszczyźnie dana jest pewna niepusta rodzina zbiorów wypukłych taka, że każde trzy zbiory tej rodziny mają punkt wspólny, to istnieje punkt należący do wszystkich zbiorów tej rodziny.
Na ile sposobów zbiór złożony z dwunastu elementów można podzielić na sześć rozłączonych zbiorów dwuelementowych?
Oznaczmy jeden z elementów zbioru
-elementowego przez
. Podzbiór dwuelementowy zawierający element
można utworzyć na
sposobów. Mianowicie należy do
dołączyć jeden z pozostałych jedenastu elementów.
Oznaczmy przez
jeden z elementów zbioru
-elementowego, który pozostał po utworzeniu zbioru dwuelementowego zawierającego element
. Podzbiór dwuelementowy zawierający element
można teraz utworzyć na
sposobów. Mianowicie należy do
dołączyć jeden z pozostałych dziewięciu elementów.
Postępując dalej analogicznie stwierdzamy, że szukana liczba równa jest
.
Znaleźć najmniejszą liczbę rzeczywistą
taką, że dla każdego trójmianu kwadratowego
spełniającego warunek
![]() |
zachodzi nierówność
.
Niech trójmian kwadratowy
spełnia warunek (1). Wtedy w szczególności
,
i
.
Ponieważ
![]() |
oraz
![]() |
więc
![]() |
Zatem
.
Z drugiej strony trójmian
spełnia warunek (1), co łatwo odczytać z jego wykresu (rys. 15). Ponadto
. Zatem
.
Poszukiwana liczba
jest więc równa
.