Na płaszczyźnie danych jest
prostokątów o bokach odpowiednio równoległych do dwóch danych prostych prostopadłych. Udowodnić, że jeżeli każde dwa z tych prostokątów mają co najmniej jeden punkt wspólny, to istnieje punkt należący do wszystkich prostokątów.
Obierzmy dane proste za osie układu współrzędnych (rys. 14). Wtedy wierzchołki
-tego prostokąta
będą miały współrzędne
,
,
,
, gdzie
,
. Punkt
należy więc do prostokąta
wtedy i tylko wtedy, gdy
oraz
.
Z założenia każde dwa prostokąty
i
mają punkt wspólny. Zatem istnieją liczby
,
takie, że
![]() |
oraz
![]() |
Stąd
![]() |
Oznaczmy przez
największą z liczb
, a przez
- największą z liczb
. Wtedy z określenia
![]() |
![]() |
Nierówności (2) i (3) dowodzą, że punkt
należy do każdego z prostokątów
.
Uwaga 1. W przytoczonym rozwiązaniu nie korzystaliśmy w sposób istotny z tego, że liczba danych prostokątów jest skończona. Gdyby dana była pewna nieskończona rodzina prostokątów o analogicznych własnościach, to rozwiązanie przebiegałoby podobnie, z tym, że liczby
i
należałoby określać jako kresy górne zbioru liczb
i odpowiednio
.
Uwaga 2. Podobne twierdzenie jest prawdziwe, jeśli zamiast prostokątów rozpatrywać dowolne figury wypukłe. Mianowicie zachodzi następujące
Twierdzenie Helly'ego. Jeśli na płaszczyźnie dana jest pewna niepusta rodzina zbiorów wypukłych taka, że każde trzy zbiory tej rodziny mają punkt wspólny, to istnieje punkt należący do wszystkich zbiorów tej rodziny.