Dany jest czworościan
, w którym
. Dowieść, że objętość
czworościanu
spełnia nierówność
![]() |
Z równości boków czworokąta
wynika, że płaszczyzna przechodząca przez prostą
i przez środek
odcinka
jest płaszczyzną symetrii czworościanu
. Istotnie, środkowa
trójkąta równoramiennego
jest prostopadła do jego podstawy
, tak samo
jest prostopadłe do
; zatem prosta
prostopadła do dwóch różnych prostych
i
płaszczyzny
jest prostopadła do tej płaszczyzny. Ponieważ zaś
, więc punkty
i
są symetryczne względem płaszczyzny
. Stąd wynika, że czworościany
i
, na które płaszczyzna
rozcina czworościan
są symetryczne względem tej płaszczyzny (rys. 6).
Objętość
czworościanu
jest zatem równa podwojonej objętości czworościanu
o podstawie
i wysokości
:
![]() |
Niech
, wtedy
,
, więc według (1)
![]() |
Znajdziemy maksimum funkcji
w przedziale
. Zadanie to można sprowadzić do wyznaczenia maksimum iloczynu trzech czynników, których suma jest stała. W tym celu zauważmy, że iloczyn
osiąga maksimum dla tych samych wartości
, co proporcjonalny doń iloczyn
, gdzie
i
oznaczają dowolne liczby dodatnie.
Suma czynników tego drugiego iloczynu równa się
. Gdy
i
spełniają równanie
![]() |
suma ta wynosi
, więc jest niezależna od
. Wiemy zaś, że maksimum iloczynu
o stałej sumie czynników zachodzi wówczas, gdy czynniki te są równe, tj. gdy
![]() |
Liczby
,
,
spełniają prócz tego nierówności
![]() |
Stwierdzamy za pomocą łatwego rachunku, że układ warunków (3), (4), (5) ma dokładnie jedno rozwiązanie
![]() |
Na mocy przytoczonego wyżej twierdzenia o maksimum iloczynu wartość iloczynu
jest największa, gdy
, tzn.
![]() |
dla każdego
z przedziału
.
Z (6) i (2) wynika, że
![]() |
Uwaga 1. Maksimum funkcji
w przedziale
znajdziemy znacznie prościej za pomocą rachunku różniczkowego. Pochodna
przybiera w tym przedziale wartość
tylko dla
. Ponieważ druga pochodna
jest dla
ujemna, więc funkcja osiąga w tym punkcie maksimum lokalne, które jest zarazem największą wartością funkcji w całym przedziale
.
Uwaga 2. Powyższe rozwiązanie zadania można zmodyfikować jak następuje.
Skorzystamy ze wzoru
![]() |
gdzie
jest wysokością czworościanu
z wierzchołka
.
Otóż
![]() |
Wysokość
czworościanu jest zarazem wysokością trójkąta
z wierzchołka
, więc możemy ją wyrazić w zależności od boków
i
.
Oznaczając
otrzymujemy
![]() |
Podstawiając powyższe wartości pola
i
do wzoru (*) znajdujemy
![]() |
zatem
![]() |
Ponieważ suma czynników
,
,
iloczynu
jest stała, a mianowicie jest równa
, więc ten iloczyn jest największy wtedy, gdy te czynniki są równe, tj. gdy
. Zatem
![]() |
Stąd
![]() |