Na płaszczyźnie obrano
punktów nie leżących na jednej prostej. Prowadząc proste przez każde dwa z tych punktów otrzymano
prostych. Dowieść, że
.
Udowodnimy najpierw twierdzenie:
Jeżeli
i
są punktami płaszczyzny nie leżącymi na jednej prostej, to istnieje taka prosta, która zawiera dwa i tylko dwa z tych punktów.
Dowód. Z założenia wynika, że pewne trójki punktów są niewspółliniowe. Gdy
,
,
jest taką trójką, niech wówczas
oznacza odległość punktu
od prostej
. Zbiór liczb dodatnich
jest skończony, więc istnieje w nim liczba, od której nie ma w tym zbiorze mniejszej. Możemy przyjąć, że liczbą tą jest np.
, gdyż można to uzyskać przez odpowiednie oznaczenie punktów (rys. 15).
Prosta
nie zawiera wówczas żadnego z pozostałych punktów
. Gdyby bowiem leżał na niej np. punkt
, wówczas dwa z punktów
,
,
, np. punkty
i
znajdowałyby się po tej samej stronie prostopadłej z punktu
do prostej
, a wtedy zachodziłaby jedna z nierówności
![]() |
co byłoby sprzeczne z określeniem liczby
.
Opierając się na powyższym twierdzeniu, dowód twierdzenia podanego w tekście zadania uzyskujemy łatwo przez indukcję.
Gdy
, teza twierdzenia jest prawdziwa, gdyż wówczas
. Przypuśćmy, że teza twierdzenia jest prawdziwa dla pewnego naturalnego
. Niech
będzie zbiorem punktów płaszczyzny, nie leżących na jednej prostej i niech
będzie taką prostą, która zawiera dokładnie dwa spośród punktów zbioru
. Z założenia wynika, że co najmniej w jednym ze zbiorów
-punktowych
i
istnieją punkty niewspółliniowe. Niech na przykład punkty zbioru
nie leżą na jednej prostej. Według założenia indukcyjnego liczba prostych poprowadzonych przez każde dwa punkty zbioru
jest co najmniej równa
. Ponieważ prosta
do tych prostych nie należy, gdyż przechodzi tylko przez jeden punkt zbioru
, więc liczba prostych poprowadzonych przez każde dwa punkty zbioru
jest co najmniej równa
. Dowód indukcyjny twierdzenia został przeprowadzony.