Dana jest liczba naturalna
. Podać taki zbiór
liczb naturalnych
, żeby w zbiorze sum
![]() |
było możliwie najmniej liczb różnych oraz taki zbiór
liczb naturalnych
, żeby w zbiorze sum
![]() |
było możliwie najwięcej liczb różnych.
Gdy
jest skończonym zbiorem liczb, umówimy się oznaczać symbolem
liczbę różnych wartości, jakie mają sumy dwóch liczb należących do
.
1) Niech
będzie zbiorem
liczb naturalnych
(
) tak oznaczonych, że
![]() |
Ponieważ
![]() |
więc w zbiorze sum
jest co najmniej
liczb różnych, tj.
.
Jeśli zatem utworzymy taki zbiór
, że
, będzie to zbiór jakiego poszukujemy. Trzeba w tym celu dobrać liczby
w taki sposób, żeby każda suma
była równa którejś z sum występujących w (2), tzn. jednej z sum
(
), lub jednej z sum
(
).
Wykażemy, że przypadek taki zachodzi, gdy liczby zbioru
tworzą postęp arytmetyczny.
Załóżmy, że
![]() |
Według znanych wzorów
![]() |
Rozpatrzmy sumę
, gdzie
.
Gdy
, wtedy na mocy (3)
![]() |
gdy zaś
, wtedy według (3)
![]() |
Z (4) i (5) wynika, że każda suma
jest równa jednej z sum (2), zatem
, c.n.d.
b) Zbiór liczb naturalnych
o możliwie największej liczbie
różnych wartości sum
(
,
), uzyskamy wtedy, gdy wszystkie sumy
, będą różnymi liczbami; wówczas
.
Zbiorem takim jest na przykład zbiór wyrazów postępu geometrycznego
![]() |
którego iloraz
jest liczbą naturalną większą od
.
Przypuśćmy bowiem, że dla pewnych wyrazów ciągu (6) zachodzi równość
![]() |
wtedy
![]() |
Ponieważ liczby
i
są pierwsze względem
, więc z równości (8) wynika, że
jest podzielne przez
, a
przez
. Zatem
, a wobec (7) także
, tzn. równość (7) nie może zachodzić, gdy
,
nie są tymi samymi wyrazami ciągu (6), co
,
.
Uwaga 1. Niech
będzie zbiorem liczb
(
), dla którego liczba
różnych wartości sum
wynosi
, czyli jest możliwie najmniejsza. Postawimy pytanie, czy ciąg
musi być postępem arytmetycznym?
Łatwo zauważyć, że tak nie jest, gdy
, ani gdy
. Z nierówności
wynika bowiem, że
więc dla zbioru
trzech różnych liczb zawsze
. Aby zaś dla zbioru
liczb
było
, trzeba tylko, żeby zachodziła równość
.
Udowodnimy, że gdy
, wtedy każdy zbiór
złożony z
liczb, dla którego
, jest zbiorem wyrazów postępu arytmetycznego.
Dla
teza tego twierdzenia jest prawdziwa. Istotnie, gdy dany jest zbiór
pięciu liczb
![]() |
wtedy
![]() |
i
![]() |
więc jeśli
, to każda z sum występujących w (3) musi być równa jednej z siedmiu sum występujących w (2). Ponieważ zaś każda z sum (3) jest większa niż
, a mniejsza niż
, więc zachodzą równości
![]() |
z których wynika, że
![]() |
co oznacza, że ciąg (1) jest postępem arytmetycznym.
Załóżmy, że teza twierdzenia jest prawdziwa dla pewnego
. Niech
będzie zbiorem liczb
![]() |
dla którego
.
Weźmy pod uwagę zbiory
![]() |
![]() |
Wykażemy, że
![]() |
Istotnie, jeśli liczby
,
(
) zbioru
należą do zbioru
, to
![]() |
więc liczba różnych wartości sum
jest dla zbioru
co najmniej o
mniejsza niż dla zbioru
, tj.
![]() |
Wiemy zaś, że
![]() |
Zatem
.
Podobnie, jeśli liczby
,
(
) zbioru
należą do zbioru
, to
![]() |
skąd wynika, że
, a że
, więc
.
Na mocy założenia indukcyjnego ciągi
i
są postępami arytmetycznymi, a wobec tego ciąg
jest również postępem arytmetycznym, tzn. teza twierdzenia jest prawdziwa dla zbiorów złożonych z
liczb. Według zasady indukcji jest ona tedy prawdziwa dla każdego naturalnego
.
Uwaga 2. Przykładów takiego zbioru
, że
można podać wiele. Własność tę ma np. zbiór
kolejnych wyrazów ciągu Fibonacci'ego *), tj. ciągu liczb
określonego wzorami
,
, a dla każdego
.
Pierwszymi wyrazami tego ciągu są zatem liczby
.
Dowód, że każda z sum
jest inną liczbą, łatwo przeprowadzić metodą indukcji.