Rozwiązać w liczbach całkowitych równanie
![]() |
Przypuśćmy, że liczby całkowite
,
,
spełniają równanie (1). Jeśli któraś z liczb
,
,
nie jest zerem, to istnieje liczba całkowita
będąca ich największym wspólnym dzielnikiem, tzn.
![]() |
gdzie
,
,
są liczbami całkowitymi, których największym wspólnym dzielnikiem jest liczba
. Na mocy równości (1)
![]() |
skąd po podzieleniu przez
otrzymujemy równość
![]() |
Prawa strona równości (2) jest liczbą parzystą, zatem lewa strona jest także liczbą parzystą, a ponieważ według założenia liczby
,
,
nie mogą być wszystkie parzyste, zatem jedna z nich jest parzysta, a dwie inne - nieparzyste. Możemy przyjąć, że np.
![]() |
Podstawiając te wartości do równości (2) otrzymujemy
![]() |
Równość (3) jest fałszywa, gdyż prawa jej strona jest podzielna przez
; a lewa - nie.
Wnioskujemy stąd, że jeżeli liczby całkowite
,
,
spełniają równanie (1), to
.
Trójka
spełnia istotnie równanie (1), więc jest to jego jedyne rozwiązanie w liczbach całkowitych.
Uwaga. Rozwiązanie zadania można ująć nieco inaczej. Przypuśćmy, jak poprzednio, że trójka liczb całkowitych
jest rozwiązaniem równania (1). Jeżeli
, to na mocy (1) również
, zatem
. Jeżeli
, to istnieją takie liczby całkowite nieujemne
,
,
, że
![]() |
gdzie liczby
,
,
są nieparzyste. Możemy przyjąć, że np.
. Po podstawieniu tych wartości do równania (1) otrzymujemy
![]() |
a po podzieleniu przez 
![]() |
Równość (4) jest fałszywa, gdyż
a) jeżeli
lub jeżeli
,
, lewa strona równości (4) jest liczbą nieparzystą, a prawa - parzystą;
b) jeżeli
,
, prawa strona (4) jest podzielna przez
, a lewa nie. Zatem
jest jedynym rozwiązaniem równania (4) w liczbach całkowitych.