Dana jest kula
, okrąg
leżący na jej powierzchni oraz taki punkt
nie leżący na tej powierzchni, że każda prosta przechodząca przez
i przez jakiś punkt
okręgu
przecina powierzchnię kuli
jeszcze w pewnym punkcie
różnym od
. Udowodnić, że zbiór
wszystkich punktów
tworzy okrąg.
Gdy punkt
leży w płaszczyźnie okręgu
, dowód tezy twierdzenia jest natychmiastowy, albowiem
znajduje się wówczas wewnątrz okręgu
(gdyż punkty leżące na zewnątrz
nie spełniają przyjętego założenia) i zbiór wszystkich punktów
jest okręgiem
.
Załóżmy, że punkt
nie leży w płaszczyźnie okręgu
i niech
będzie rzutem prostokątnym punktu
na tę płaszczyznę; punkty
i
są różne (rys. 3).
Przypuśćmy najpierw, że punkt
nie leży na okręgu
. Niech
będzie punktem okręgu
, a
drugim punktem przecięcia prostej
z powierzchnią kuli
. Poprowadźmy przez punkt
w płaszczyźnie
prostopadłą do
; przecina ona prostą
w pewnym punkcie
, gdyż proste
i
nie są prostopadłe.
Trójkąty prostokątne
i
są podobne, więc
, a stąd
.
Wartość iloczynu
nie zależy od położenia punktu
na powierzchni kuli; liczba ta nazywa się, jak wiemy, potęgą punktu
względem kuli. Długość
również nie zależy od położenia punktu
. Z powyższej równości wynika zatem, że długość
jest stała, tzn. wszystkim punktom
okręgu
odpowiada ten sam punkt
. Ponieważ
jest prosty, więc punkt
leży na powierzchni kuli
o średnicy
, należy zatem do okręgu
, według którego powierzchnia kuli
przecina powierzchnię kuli
. Zbiór
wszystkich punktów
jest więc zawarty w okręgu
.
Odwrotnie, jeżeli
jest punktem okręgu
, a
jest takim punktem półprostej
, że
, to punkt
leży na powierzchni kuli
, gdyż wtedy
jest równe potędze punktu
względem
. Ponieważ zaś trójkąty
i
są podobne (gdyż
, a
), więc
, skąd wynika, że punkt
leży w płaszczyźnie okręgu
. W takim razie punkt
leży na okręgu
, wobec czego punkt
należy do zbioru
.
Wnioskujemy stąd, że zbiór
jest okręgiem
.
W przypadku, gdy punkt
leży na okręgu
, dowód powyższy wymaga niewielkiej modyfikacji. Z równości
wynika wtedy, że punkt
leży na powierzchni kuli
, więc jest jednym z punktów zbioru
. Dalsze rozumowanie, które przebiega jak poprzednio, polega na wykazaniu, że pozostałe punkty zbioru
tworzą zbiór punktów okręgu
różnych od
.