Dowieść, że jeżeli punkty
przestrzeni są tak położone, że
![]() |
![]() |
to punkty
znajdują się na jednej płaszczyźnie.
Załóżmy, że punkty
,
,
,
,
spełniają warunki (1) i (2). Wykażemy najpierw, że żadne dwa z tych punktów nie mogą się pokrywać. Wystarczy dowieść, że punkt
nie może się pokrywać z
ani z
, gdyż każdy inny przypadek pokrywania się punktów sprowadza się do jednego z tych dwóch przez zmianę oznaczeń.
a) Gdyby punkt
pokrywał się z punktem
, wówczas wobec równości (1) pokrywałyby się wszystkie pięć punktów i nie byłby spełniony warunek (2), gdyż nie istniałyby wymienione w nim kąty.
b) Gdyby punkt
pokrywał się z punktem
,
byłby równy
, więc na mocy (2) punkty
,
,
,
leżałyby na jednej prostej
. Z równości
i
wynikałoby wtedy, że punkty
,
,
leżą na
po tej samej stronie punktu
, wobec czego z równości
wynikałoby, że punkt
leży między
i
, a według równości
punkt
musiałby leżeć między
i
. Wobec tej sprzeczności przypadek b) zdarzyć się nie może.
Z równości wszystkich boków oraz wszystkich kątów pięciokąta
wynika równość wszystkich jego przekątnych. Na przykład
, gdyż trójkąty
i
są przystające. Niech
oznacza długość boków,
- długość przekątnych pięciokąta, a symbol
powierzchnię kuli, czyli sferę o środku
i promieniu
.
Wybierzmy trzy niekolejne wierzchołki pięciokąta, np.
,
,
i rozpatrzmy położenie pozostałych wierzchołków
i
względem
,
i
. Punkt
jest punktem wspólnym sfer
,
i
, a punkt
- punktem wspólnym sfer
,
i
, które powstają z trzech poprzednich sfer, gdy je przekształcimy przez symetrię względem płaszczyzny symetralnej odcinka
. W tym przekształceniu punktowi
odpowiada punkt wspólny
sfer
,
,
. Zachodzi więc któryś z dwóch przypadków:
a) punkt
pokrywa się z punktem
, tzn.
i
leżą symetrycznie względem płaszczyzny symetralnej odcinka
; przekątna
jest wtedy równoległa do prostej
i punkty
,
,
,
leżą w jednej płaszczyźnie;
b) punkt
, wspólny sferom
,
,
jest różny od ich punktu wspólnego
; wtedy
jest punktem symetrycznym do
względem płaszczyzny
środków tych sfer, a więc
jest punktem symetrycznym do
względem symetralnej
odcinka
. Przekątna
przecina wówczas prostą
w pewnym punkcie
. Przypadki a) i b) mogą oczywiście zachodzić równocześnie.
Analogiczne dwie możliwości istnieją dla każdej przekątnej pięciokąta
. Jeżeli dla którychś dwóch przekątnych zachodzi przypadek a), to istnieją dwie różne czwórki wierzchołków pięciokąta, z których każda leży w jednej płaszczyźnie, zatem wszystkie wierzchołki leżą w jednej płaszczyźnie.
Jeżeli zaś choćby dla trzech przekątnych pięciokąta zachodzi przypadek b), to dwie z tych przekątnych wychodzą z jednego wierzchołka; niech to będą np.
i
;
przecina wtedy symetralną
odcinka
w pewnym punkcie
, a
przecina symetralną
odcinka
w pewnym punkcie
. W takim razie punkty
,
,
,
,
,
, leżą w jednej płaszczyźnie; to samo stwierdzamy dla punktów
,
,
,
,
,
. Zatem wszystkie te punkty leżą w jednej płaszczyźnie.
Uwaga. Powyższe rozwiązanie zadania można ująć prościej, gdy się skorzysta z własności izometrii, tj. przekształceń nie zmieniających odległości punktów. Przyporządkujmy punktom
,
,
,
od powiednio punkty
,
,
,
. Wobec równości boków i równości przekątnych pięciokąta to przekształcenie pierwszej czwórki punktów na drugą jest izometrią. Można ją rozszerzyć na przekształcenie izometryczne całej przestrzeni. Otóż wiadomo, że izometrią przestrzeni, w której punktom
,
,
odpowiadają punkty
,
,
jest symetrią względem płaszczyzny symetralnej odcinka
, lub symetrią względem symetralnej
tego odcinka. Zatem
jest punktem symetrycznym do punktu
względem tej płaszczyzny lub względem prostej
. Dalszy ciąg dowodu pozostaje bez zmian.