Na płaszczyźnie leżą dwa trójkąty jeden na zewnątrz drugiego.
Dowieść, że istnieje taka prosta, przechodząca przez dwa wierzchołki jednego trójkąta, że trzeci wierzchołek tego trójkąta oraz drugi trójkąt leżą po przeciwnych stronach tej prostej.
Oznaczmy wierzchołki danych trójkątów odpowiednio literami
oraz
. Niech
będzie takim odcinkiem, że:
punkt
leży na obwodzie trójkąta
,
punkt
leży na obwodzie trójkąta
,
odcinek
nie jest dłuższy od żadnego z odcinków łączących punkty obwodu trójkąta
z punktami obwodu trójkąta
.
Odcinek
można znaleźć w sposób następujący. Dla każdej z dziewięciu par
, gdzie
lub
,
, wybierzmy najkrótszy z odcinków łączących punkt
z punktami odcinka
; będzie to wysokość trójkąta
z wierzchołka
lub jeden z odcinków
,
. Podobnie dla każdej z dziewięciu par (
) wybierzmy najkrótszy z odcinków łączących punkt
z punktami odcinka
. Wreszcie spośród otrzymanych w ten sposób osiemnastu odcinków (niektóre z nich mogą się pokrywać), wybierzmy najkrótszy, tj. taki, który nie jest dłuższy od żadnego innego. Jeden koniec tego odcinka, nazwiemy go
, leży na obwodzie trójkąta
, a drugi koniec
- na obwodzie trójkąta
. Odcinek
spełnia wyżej podany warunek
, gdyż dla każdego odcinka łączącego punkt
obwodu pierwszego trójkąta z punktem
obwodu drugiego trójkąta (rys. 7) istnieje równoległy i nie dłuższy od niego odcinek łączący wierzchołek jednego trójkąta z punktem boku drugiego trójkąta, ten zaś z kolei jest nie dłuższy niż
. Zatem
jest odcinkiem o żądanych własnościach.
Poprowadźmy przez punkty
i
odpowiednio proste
i
prostopadłe do
(rys. 8). Wewnątrz pasa płaszczyzny ograniczonego prostymi
i
nie ma punktów żadnego z danych trójkątów. Gdyby bowiem wewnątrz tego pasa znajdował się np. punkt
trójkąta
, wówczas cały odcinek
leżałby w trójkącie
, a ponieważ kąt
jest ostry, więc między
i
istniałyby takie punkty
, że
, co przeczyłoby określeniu odcinka
.
Zachodzi jeden z następujących przypadków.
a) Punkty
i
są wierzchołkami danych trójkątów. Przypuśćmy np., że
pokrywa się z
, a
z
(rys. 9). Weźmy pod uwagę kąty o wierzchołku
, jakie półproste
i
tworzą z półprostymi
i
prostej
oraz kąty o wierzchołku
utworzone przez półproste
i
z półprostymi
i
. Niech najmniejszym z tych kątów będzie np. kąt
półprostej
z półprostą
.
Wówczas prosta
jest prostą, jakiej poszukujemy.
Istotnie, kąt
jest albo ostry, albo zerowy. Jeśli
, prosta
pokrywa się z prostą
, więc punkt
leży po jednej stronie tej prostej, a punkty
- po drugiej. To samo zachodzi, gdy kąt
jest ostry i prosta
przecina prostą
w punkcie
. Punkt
leży wówczas po przeciwnej stronie prostej
niż punkt
(gdyż kąt wypukły
z
jest
). Punkty
i
leżą zaś po tej samej stronie co
. Gdyby bowiem np. punkt
leżał po przeciwnej stronie prostej
niż punkt
lub na prostej
, to na odcinku
znajdowałby się jakiś punkt
prostej
i
byłby wbrew założeniu mniejszy od
, gdyż
byłby kątem zewnętrznym trójkąta
.
b) Punkty
i
nie są oba wierzchołkami danych trójkątów, np. punkt
leży wewnątrz boku
. W takim razie cały bok
leży na prostej
i prosta
oddziela punkt
od punktów
,
,
.