III etap XVI Olimpiady Matematycznej
Udowodnić twierdzenie: długości
,
,
boków trójkąta i miary łukowe
,
,
przeciwległych jego kątów spełniają nierówności
![]() |
a) Dowód lewej części wzoru (1).
Załóżmy, że
, wobec czego
. Wówczas
![]() |
Przekształcając lewą stronę powyższej nierówności i biorąc pod uwagę, że
, otrzymujemy kolejno
![]() |
![]() |
![]() |
i ostatecznie
![]() |
b) Dowód prawej części wzoru (1)
Z założenia, że liczby
,
,
są długościami boków trójkąta, wynika, że
; stąd
, zatem
![]() |
i analogicznie
![]() |
Z powyższych trzech nierówności wnioskujemy, że
![]() |
Uwaga. Pierwszą z nierówności (1) można wysnuć z następującego twierdzenia ogólnego:
Jeżeli liczby rzeczywiste
i
spełniają nierówności
![]() |
to
![]() |
przy czym równość obu wyrażeń zachodzi tylko wtedy, gdy
lub
.
Nierówność powyższa nosi nazwę nierówności Czebyszewa.
Udowodnić, że jeżeli liczby
i
są pierwiastkami równania
, gdzie
jest liczbą nieparzystą, to dla każdego naturalnego
liczby
i
są całkowite i względnie pierwsze.
Zastosujemy metodę indukcji. Ponieważ
jest liczbą nieparzystą, więc liczby
![]() |
są całkowite i względnie pierwsze. Twierdzenie jest zatem prawdziwe dla
.
Przypuśćmy, że dla pewnego naturalnego
liczby
![]() |
są całkowite i względnie pierwsze. Udowodnimy, że wówczas
jest liczbą całkowitą pierwszą względem
. Istotnie
![]() |
Uwzględniając równości
,
, otrzymujemy stąd
![]() |
Z równości tej wynika, że 1)
jest sumą dwóch liczb całkowitych, więc jest liczbą całkowitą, 2) każdy wspólny dzielnik liczb
i
jest dzielnikiem liczby
, a tym samym jest wspólnym dzielnikiem liczb względnie pierwszych
i
, liczby
i
są zatem względnie pierwsze.
Na okręgu obrano
punktów i każdy z nich połączono odcinkiem z każdym innym. Czy można wykreślić wszystkie te odcinki jednym ciągiem, tzn. tak, żeby koniec pierwszego odcinka był początkiem drugiego, koniec drugiego - początkiem trzeciego itd., i żeby przy tym koniec ostatniego odcinka był początkiem pierwszego?
Aby ułatwić wysłowienie, wprowadzimy pewną umowę. Niech
będzie skończonym zbiorem punktów okręgu (warunek, że punkty zbioru Z leżą na okręgu można zastąpić założeniem słabszym, że żadne
punkty tego zbioru nie leżą na jednej prostej. Ta sama uwaga stosuje się do dalszego ciągu rozwiązania). Jeżeli łamana zamknięta, której wierzchołkami są punkty zbioru
, ma tę własność, że w ciągu kolejnych boków łamanej każdy odcinek łączący dwa punkty zbioru
występuje jeden i tylko jeden raz, to łamaną taką nazwiemy
.
Przypuśćmy, że dla pewnego zbioru
składającego się z
punktów okręgu istnieje łamana
. W każdym z punktów zbioru
schodzi się wówczas
boków łamanej. Wykreślając łamaną jednym ciągiem, dochodzimy do każdego jej wierzchołka tyle samo razy, ile razy zeń wychodzimy; liczba
jest zatem parzysta, czyli
jest liczbą nieparzystą. Łamana
nie może zatem istnieć, gdy
jest liczbą parzystą. Dowiedziemy, że gdy
jest nieparzyste, wtedy łamana
istnieje (mogą oczywiście istnieć różne łamane
dla tego samego zbioru
).
\spos{1} (metoda indukcji). Niech
(
- liczba naturalna). Dla
, tj. dla zbioru trzech punktów
,
,
twierdzenie jest prawdziwe, żądaną łamaną jest
.
Przypuśćmy, że twierdzenie jest prawdziwe, gdy
, tj. gdy zbiór ma
punktów (
- liczba naturalna
); udowodnimy, że jest ono wówczas prawdziwe, gdy
, tj. gdy zbiór ma
punktów.
Weźmy pod uwagę zbiór
składający się z punktów
okręgu i niech
oznacza zbiór zawierający tylko punkty
. Według założenia indukcyjnego dla zbioru
istnieje pewna łamana
.
Łatwo stwierdzić, że istnieje taka łamana zamknięta
, której bokami są odcinki łączące każdy z punktów
z punktami
i
oraz odcinek
, przy czym w ciągu kolejnych boków łamanej
każdy z tych odcinków występuje tylko raz. Warunek ten spełnia na przykład łamana
:
![]() |
Zauważmy, że bokami łamanej
są wszystkie te i tylko te spośród odcinków łączących punkty zbioru
, które nie są bokami łamanej
.
Tworzymy teraz z łamanych
i
jedną łamaną zamkniętą w następujący sposób. Jako początek łamanej zamkniętej
obieramy punkt
i przebiegamy tę łamaną dochodząc w końcu do punktu
; następnie przebiegamy łamaną
zaczynając od punktu
i kończąc znowu na punkcie
. Otrzymujemy łamaną, której początkiem i końcem jest punkt
, przy czym w ciągu kolejnych boków tej łamanej występuje każdy z odcinków łączących punkty zbioru
i to tylko jeden raz. Jest to więc poszukiwana łamana
. Twierdzenie zostało udowodnione.
Dowieść, że jeżeli liczby całkowite
i
spełniają równanie
![]() |
to liczby
i
są kwadratami liczb całkowitych.
Przypuśćmy, że liczby całkowite
i
spełniają równanie (1). Gdy
, wtedy
, a ponieważ dla
całkowitego
, więc
. Teza twierdzenia jest w tym przypadku prawdziwa, gdyż
,
.
Pozostaje do rozpatrzenia przypadek, gdy
. Wówczas z równości (1) wynika, że
i
.
\spos{1} Niech
będzie największym wspólnym dzielnikiem liczb
i
i niech
![]() |
Liczby całkowite
i
są względnie pierwsze, przy czym
więc
, gdzie
jest liczbą całkowitą różną od zera i pierwszą względem
.
Z równości (1) i (2) otrzymujemy
![]() |
zatem
![]() |
skąd
![]() |
Po lewej stronie równości (3) pierwsze trzy wyrazy są podzielne przez
zatem
jest podzielne przez
. Ostatnie trzy wyrazy są podzielne przez
, więc
jest podzielne przez
, a ponieważ
i
są względnie pierwsze, więc
jest podzielne przez
. Stąd wynika, że
![]() |
Gdyby było
, wówczas z (3) wynikałoby, że
![]() |
Równość ta nie może zachodzić, gdyż dla żadnego
liczba
nie jest podzielna przez
. Zatem
. Wobec tego
, skąd
, więc
![]() |
Z równości (1) wynika, że
![]() |
czyli
![]() |
zatem
![]() |
Z równości (4) i (6) wynika teza twierdzenia.
Uwaga 2. Można udowodnić twierdzenie mocniejsze. Mianowicie przy założeniu (1) również liczba
jest kwadratem liczby całkowitej. Istotnie
![]() |
więc gdy
, liczba całkowita
jest ilorazem liczb
i
będących kwadratami liczb całkowitych, gdy zaś
, wtedy
.
Punkty
,
,
dzielą odpowiednio boki
,
,
trójkąta
w stosunkach
,
,
. Obliczyć stosunek pól trójkątów
i
.
Według założenia
![]() |
Stąd
![]() |
Niech symbol
oznacza pole trójkąta
(rys. 21). Ponieważ
![]() |
więc
![]() |
Stosując twierdzenie, że stosunek pól dwóch trójkątów mających wspólny kąt równa się stosunkowi iloczynów boków każdego trójkąta tworzących ten kąt, otrzymujemy
![]() |
Podstawienie do równości (2) wartości stosunków (1) daje równość
![]() |
po przekształceniu prawej strony otrzymujemy
![]() |