Na krawędziach bocznych graniastosłupa o podstawie trójkątnej
odmierzono odcinki
,
,
. Prosta równoległa do krawędzi bocznych przecina podstawę
w punkcie
, a płaszczyznę
w punkcie
Dowieść, że
![]() |
gdzie
oznaczają odpowiednio pola trójkątów
,
,
.
Długość
obliczymy korzystając z tego, że objętość
graniastosłupa trójkątnego ściętego
jest sumą objętości
,
,
graniastosłupów ściętych
,
i
(rys. 3):
![]() |
Wiadomo, że objętość graniastosłupa trójkątnego ściętego równa się iloczynowi średniej arytmetycznej jego krawędzi bocznych przez pole przekroju graniastosłupa płaszczyzną prostopadłą do krawędzi bocznych. Niech
,
,
,
będą odpowiednio punktami przecięcia prostych
,
,
,
z pewną płaszczyzną do nich prostopadłą, a
,
,
,
niech oznaczają pola trójkątów
,
,
i
. Wówczas
![]() |
Z (1) i (2) wynika, że
![]() |
Pola
,
,
,
proporcjonalne do pól
,
,
,
(gdzie
), stosunek proporcjonalności jest równy cosinusowi kąta nachylenia płaszczyzny
do płaszczyzny
.
We wzorze (3) możemy zatem zamiast
,
,
,
napisać
,
,
,
:
![]() |
Rozwiązując równanie (4) względem
, otrzymujemy
![]() |
Uwaga. W powyższym rozwiązaniu zastosowaliśmy wzór na objętość graniastosłupa trójkątnego ściętego. Wzór ten można udowodnić na podstawie twierdzenia o objętości pryzmatoidu. Pryzmatoidem nazywa się wielościan wypukły, którego wszystkie wierzchołki leżą na dwóch płaszczyznach równoległych. Szczególnym przypadkiem pryzmatoidu jest graniastosłup, a także ostrosłup. Na każdej z owych dwóch płaszczyzn znajduje się jedna ściana, lub tylko jedna krawędź wielościanu; w przypadku ostrosłupa na jednej z nich leży tylko jeden wierzchołek. Pozostałe ściany są trójkątami lub trapezami.
Niech
i
oznaczają pola podstaw pryzmatoidu, tzn. ścian leżących w płaszczyznach równoległych; w przypadku, gdy któraś z podstaw redukuje się do odcinka lub punktu, przypisujemy jej pole równe zeru. Oznaczmy następnie literą
pole przekroju środkowego pryzmatoidu, tj. pole przekroju tej bryły płaszczyzną równooddaloną od płaszczyzn podstaw, a literą
- odległość tych płaszczyzn, czyli wysokość pryzmatoidu. Udowodnimy, że objętość
pryzmatoidu wyraża się wzorem
![]() |
W tym celu obierzmy wewnątrz przekroju środkowego dowolny punkt
. Objętość
jest równa sumie objętości ostrosłupów, których wspólnym wierzchołkiem jest punkt
, a podstawami - ściany pryzmatoidu. Te dwa ostrosłupy, których podstawami są podstawy pryzmatoidu, mają wysokości równe
, więc ich objętości są odpowiednio równe
i
. Podstawą każdego z pozostałych ostrosłupów ,,bocznych'' jest trójkąt lub trapez. W przypadku pierwszym chodzi o objętość takiego ostrosłupa
(rys. 4), w którym dwa z wierzchołków trójkąta
, np.
i
leżą na jednej podstawie pryzmatoidu, a trzeci z nich, tj.
- na drugiej. Płaszczyzna przekroju środkowego przecina ten ostrosłup według trójkąta
, gdzie
i
są środkami krawędzi
i
. Objętość ostrosłupa
jest
razy większa od objętości ostrosłupa
równej
, zatem
![]() |
W przypadku drugim mamy obliczyć objętość takiego ostrosłupa
(rys. 5), w którym jeden z boków równoległych trapezu
, np.
leży na jednej podstawie pryzmatoidu, a drugi, tj.
, na drugiej. Płaszczyzna przekątna
dzieli ten ostrosłup na dwa ostrosłupy
i
o podstawach trójkątnych, których objętość obliczamy jak poprzednio; dodając je, otrzymujemy
![]() |
gdzie
i
są środkami krawędzi
i
.
Suma objętości wszystkich ostrosłupów bocznych równa się iloczynowi
przez sumę pól wszystkich trójkątów
znajdujących się w tych ostrosłupach, równą polu
przekroju środkowego, tj. równa się
. Dodając objętość wszystkich ostrosłupów, otrzymujemy wzór (5).
Graniastosłup trójkątny ścięty jest pryzmatoidem o sześciu wierzchołkach, z których cztery są wierzchołkami trapezu, a dwa pozostałe leżą na równoległej do podstaw trapezu. Rys. 6 wyobraża ten pryzmatoid w rzucie równoległym ukośnym na płaszczyznę owego trapezu.
Oznaczając w sposób wskazany na rys. 6 literami
,
,
długości krawędzi bocznych graniastosłupa, literami
,
,
długości boków trójkąta
, będącego przekrojem graniastosłupa płaszczyzną prostopadłą do jego krawędzi bocznych, oraz literą
- wysokość pryzmatoidu równą wysokości trójkąta
względem boku
, otrzymujemy
![]() |
Podstawiając te wartości do wzoru (5) i biorąc pod uwagę, że
, otrzymujemy na objętość
graniastosłupa wzór
![]() |