Dowieść, że kwadrat można podzielić na dowolną większą od 5 liczbę kwadratów, ale nie można go podzielić na 5 kwadratów.
a) Zauważmy najpierw, że mając kwadrat podzielony na
kwadratów możemy jeden z tych kwadratów podzielić na cztery kwadraty, łącząc środki przeciwległych jego boków. Cały kwadrat będzie wówczas podzielony na
kwadraty.
Niech
będzie liczbą naturalną większą od
. Podzielmy każdy bok kwadratu
na
równych części i połączmy odcinkami odpowiednie punkty podziału przeciwległych boków (dwa punkty przeciwległych boków kwadratu nazywamy tu odpowiednimi, gdy leżą na prostopadłej do tych boków). Kwadrat
zostanie wtedy podzielony na
mniejszych kwadratów
, przy czym do każdego boku kwadratu
przylega
kwadratów
.
Weźmy pod uwagę dwa sąsiednie boki kwadratu
; przylega do nich
kwadratów
, gdyż jeden z nich przylega do obu tych boków; pozostałe kwadraty
wypełniają dokładnie kwadrat
o boku równym
boku kwadratu
. Gdy skasujemy wszystkie linie dokonanego podziału, jakie znajdują się w kwadracie
, otrzymamy podział kwadratu
na
kwadratów
i kwadrat
, czyli na
kwadratów.
Kwadrat można więc podzielić na dowolną parzystą liczbę kwadratów większą od
.
W takim razie, na mocy uwagi poprzedniej, kwadrat można również podzielić na
(
) kwadratów, tzn. na dowolną nieparzystą liczbę kwadratów, większą od
.
Udowodniliśmy, że kwadrat można podzielić na dowolną większą od
liczbę kwadratów.
b) Gdy kwadrat podzielony jest na same kwadraty, to w takiej figurze występują tylko kąty proste lub półpełne i kwadraty podziału mają boki odpowiednio równoległe do boków całego kwadratu.
Przypuśćmy, że kwadrat
o boku długości
i o wierzchołkach
,
,
,
podzielony został na
kwadratów
,
,
,
,
. Każdy wierzchołek kwadratu
jest wierzchołkiem jednego z kwadratów
(
), przy czym dwa różne wierzchołki kwadratu
nie mogą należeć do tego samego kwadratu
, gdyż ich odległość jest
, więc jest większa od długości boku
. Niech
,
,
,
będą odpowiednio wierzchołkami kwadratów
,
,
,
o bokach długości
,
,
,
.
Gdyby wszystkie wierzchołki kwadratu
leżały wewnątrz kwadratu
, to boki kwadratów
pokrywałyby całkowicie boki kwadratu
, tj. zachodziłaby równość
![]() |
skąd wynikałoby, że
,
,
wobec czego pole
wyrażałoby się wzorem
![]() |
a także wzorem
![]() |
skąd wynikałoby, że
![]() |
co jest niemożliwe.
Gdyby któryś wierzchołek kwadratu
leżał na jednym z boków kwadratu
, np. na
, to na
leżałby któryś z boków kwadratu
, np.
. Pozostałe
wierzchołki leżałyby na prostopadłych do
w punktach
i
w odległości mniejszej niż
od
, tj. znajdowałyby się wewnątrz kwadratu
. Stąd wynikałoby, że
![]() |
Ten układ warunków jest jednak sprzeczny, gdyż z trzech pierwszych warunków wynika, że
, tj. że
, co przeczy ostatniemu z nich.
Założenie, że kwadrat
został podzielony na
kwadratów doprowadziło do sprzeczności. Podział taki jest więc niemożliwy.