Dowieść, że jeżeli liczby całkowite
i
spełniają równanie
![]() |
to liczby
i
są kwadratami liczb całkowitych.
Przypuśćmy, że liczby całkowite
i
spełniają równanie (1). Gdy
, wtedy
, a ponieważ dla
całkowitego
, więc
. Teza twierdzenia jest w tym przypadku prawdziwa, gdyż
,
.
Pozostaje do rozpatrzenia przypadek, gdy
. Wówczas z równości (1) wynika, że
i
.
\spos{1} Niech
będzie największym wspólnym dzielnikiem liczb
i
i niech
![]() |
Liczby całkowite
i
są względnie pierwsze, przy czym
więc
, gdzie
jest liczbą całkowitą różną od zera i pierwszą względem
.
Z równości (1) i (2) otrzymujemy
![]() |
zatem
![]() |
skąd
![]() |
Po lewej stronie równości (3) pierwsze trzy wyrazy są podzielne przez
zatem
jest podzielne przez
. Ostatnie trzy wyrazy są podzielne przez
, więc
jest podzielne przez
, a ponieważ
i
są względnie pierwsze, więc
jest podzielne przez
. Stąd wynika, że
![]() |
Gdyby było
, wówczas z (3) wynikałoby, że
![]() |
Równość ta nie może zachodzić, gdyż dla żadnego
liczba
nie jest podzielna przez
. Zatem
. Wobec tego
, skąd
, więc
![]() |
Z równości (1) wynika, że
![]() |
czyli
![]() |
zatem
![]() |
Z równości (4) i (6) wynika teza twierdzenia.
Uwaga 2. Można udowodnić twierdzenie mocniejsze. Mianowicie przy założeniu (1) również liczba
jest kwadratem liczby całkowitej. Istotnie
![]() |
więc gdy
, liczba całkowita
jest ilorazem liczb
i
będących kwadratami liczb całkowitych, gdy zaś
, wtedy
.