Niech
i
będą takimi liczbami wymiernymi, że
![]() |
Wykazać, że liczbę
można zapisać w postaci ułamka, którego mianownik jest względnie pierwszy z liczbą 6.
Zapiszmy
![]() |
gdzie
,
,
są dodatnimi liczbami całkowitymi oraz
jest najmniejszym możliwym wspólnym mianownikiem. Wynika stąd w szczególności, że liczby
,
,
nie mają wspólnego dzielnika większego od 1.
Na mocy warunków zadania otrzymujemy
![]() |
skąd dostajemy równość
![]() |
Z równości tej wynika, że liczby
i
są względnie pierwsze - ich ewentualny wspólny dzielnik pierwszy
dzieliłby lewą stronę oraz liczbę
, więc mielibyśmy
, lecz płynący stąd wniosek, że
jest wspólnym dzielnikiem liczb
,
,
, przeczyłby wcześniejszym założeniom. Analogicznie liczby
i
są względnie pierwsze.
Ponieważ liczba
daje się zapisać jako ułamek o mianowniku
, więc wystarczy udowodnić, że liczby
i 6 są względnie pierwsze.
Przypuśćmy, że
. Wówczas liczby
i
nie są podzielne przez 2, więc ich kwadraty dają resztę 1 z dzielenia przez 4, co daje
. Jest to niemożliwe - lewa strona równości (1) jest podzielna przez 4, gdyż jest iloczynem dwóch parzystych czynników.
Przypuśćmy, że
. Liczby
i
są zatem niepodzielne przez 3; w efekcie ich kwadraty dają resztę 1 z dzielenia przez 3 oraz
. To daje sprzeczność, gdyż lewa strona zależności (1) jest podzielna przez 3.
Dowiedliśmy więc, że
nie dzieli się przez 2 ani przez 3, skąd teza.