Dowieść następujących twierdzeń, w których,
i
oznaczają liczby naturalne.
1. Jeżeli
, a
jest liczbą pierwszą, to
jest potęgą liczby 2 o wykładniku całkowitym.
2. Jeżeli
, a
jest liczbą pierwszą, to
, a
jest liczbą pierwszą.
1. Przypuśćmy, że
nie jest potęgą liczby
o wykładniku całkowitym. W takim razie
posiada dzielnik nieparzysty większy od
, np.
; gdzie
jest liczbą naturalną, zatem
, gdzie
jest liczbą naturalną mniejszą od
. Wówczas
![]() |
zatem
jest podzielne przez
. Lecz z nierówności
,
wynika, że
![]() |
wobec czego
nie jest liczbą pierwszą. Otrzymaliśmy sprzeczność z założeniem twierdzenia; przypuszczenie, że
nie jest potęgą całkowitą liczby
jest zatem fałszywe.
2. Stwierdzamy najpierw, że
, gdyż dla
liczba
równałaby się zeru, a więc nie byłaby liczbą pierwszą. Ponieważ
![]() |
więc
jest podzielne przez
. Otóż
jest według założenia liczbą pierwszą, a
, gdyż
, wobec tego
, tzn.
i
. Gdyby
nie było liczbą pierwszą, to zachodziłaby równość
, gdzie
i
oznaczają liczby naturalne większe od
. Wtedy byłoby
, więc
byłoby podzielne przez
, co jest niemożliwe, gdyż
, więc
![]() |
a
jest według założeń liczbą pierwszą.