Dowieść, że dla każdej liczby naturalnej
zachodzi nierówność
![]() |
Oznaczmy dla krótkości
. Mamy dowieść, że
dla każdego naturalnego
. Nasuwa się myśl, żeby zastosować indukcję zupełną.
Twierdzenie jest prawdziwe dla
, gdyż
. Przypuśćmy, że
dla pewnego naturalnego
. Wówczas
![]() |
Twierdzenie będzie dowiedzione, jeśli wykażemy, że
![]() |
Przekształcając tę nierówność, otrzymujemy kolejno nierówności równoważne
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Otrzymaliśmy nierówność, która nie jest prawdziwa dla
, wobec czego z założenia indukcyjnego nie możemy wysnuć potrzebnego nam wniosku. Jednakże jest ona prawdziwa dla każdego naturalnego
. Wobec tego trzeba zmodyfikować poprzednie rozumowanie. Stwierdzamy prawdziwość twierdzenia nie tylko dla
, ale i dla
, mianowicie
.
Następnie zakładamy, że twierdzenie jest prawdziwe dla pewnego
; rachunek poprzedni prowadzi do wniosku, że jest ono wówczas prawdziwe dla
, a zatem na podstawie indukcji jest prawdziwe dla każdego naturalnego
.
Zaniedbanie sprawdzenia słuszności twierdzenia dla
byłoby poważnym błędem. Jeżeli twierdzenie
o liczbie naturalnej
jest prawdziwe dla
i jeżeli dla każdego naturalnego
z prawdziwości twierdzenia
dla
wynika jego prawdziwość dla
, to stąd wcale nie można wnioskować, że twierdzenie
jest prawdziwe dla każdego naturalnego
. Popełniając ten błąd można by ,,udowodnić'' różne fałszywe twierdzenia, np. takie: ,,W dowolnym ciągu
liczb całkowitych każda liczba ma tę samą resztę w dzieleniu przez
''. Oto ,,dowód'': dla
twierdzenie jest prawdziwe.
Przypuśćmy, że jest ono prawdziwe dla pewnego
. Wówczas jest ono również prawdziwe dla
. Istotnie, niech
będzie dowolnym ciągiem
liczb naturalnych. Na mocy założenia indukcyjnego liczby
i tak samo liczby
mają tę samą resztę w dzieleniu przez
. Ponieważ
, więc ciągi
i
mają co najmniej jedną liczbę wspólną, zatem wszystkie liczby
mają tę samą resztę przy dzieleniu przez
.
Zauważmy, że dowód nierówności
można bardzo łatwo przeprowadzić bez stosowania indukcji. Gdy
, nierówność jest prawdziwa, gdy zaś
, to
![]() |