Jakie warunki powinny spełniać liczby rzeczywiste
,
,
,
,
,
, żeby wielomian stopnia drugiego
![]() |
był iloczynem dwóch wielomianów stopnia pierwszego o współczynnikach rzeczywistych ?
Zgodnie z tekstem zadania rozważamy tylko wielomiany o współczynnikach rzeczywistych.
Zajmiemy się najpierw przypadkiem, gdy w danym wielomianie (1) współczynnik
i napiszemy wielomian w postaci
![]() |
Jeżeli wielomian (2) równa się iloczynowi dwóch czynników stopnia pierwszego względem
i
, to każdy z tych czynników musi być stopnia pierwszego względem
, tzn. wielomian (2) można przedstawić w postaci:
![]() |
gdzie
i
są funkcjami liniowymi zmiennej
. Wyróżnik funkcji kwadratowej (2) zmiennej 
![]() |
jest zatem kwadratem funkcji liniowej zmiennej
. Otóż
![]() |
wiadomo zaś, że funkcja kwadratowa
jest wtedy i tylko wtedy kwadratem funkcji liniowej, gdy
,
,
. Funkcja
jest więc kwadratem funkcji liniowej wtedy i tylko wtedy, gdy
![]() |
![]() |
![]() |
Z równości (6) otrzymujemy po wykonaniu działań i podzieleniu przez różną od zera liczbę
równość
![]() |
Znaleźliśmy warunki (4), (5) i (7), które są konieczne do tego, żeby wielomian (2), w którym
, był iloczynem czynników stopnia pierwszego. Warunki te są zarazem dostateczne. Gdy bowiem są one spełnione, to spełniony jest też warunek (6), wobec czego
jest kwadratem funkcji liniowej zmiennej
. Mianowicie gdy
, wtedy
![]() |
a gdy
, wtedy
; wielomian (2) równa się iloczynowi:
![]() |
Rozważmy z kolei przypadek, gdy w danym wielomianie (1) współczynnik
. Rozumowanie analogiczne do poprzedniego prowadzi do wniosku, że dany wielomian jest wtedy i tylko wtedy iloczynem czynników stopnia pierwszego, gdy jego współczynniki spełniają warunki:
![]() |
![]() |
![]() |
Gdy warunki (4), (5a) i (7) są spełnione, wielomian (2) równa się iloczynowi
![]() |
gdzie
![]() |
natomiast
![]() |
Zauważmy, że gdy
,
, układ warunków (4), (5), (7) jest równoważny układowi (4), (5a), (7), współczynniki rozkładów (8) i (9) są proporcjonalne.
Pozostaje do rozpatrzenia przypadek, gdy
i
; wówczas
, gdyż funkcja (1) jest stopnia drugiego. Jeżeli jest ona iloczynem czynników stopnia pierwszego, to istnieją takie liczby
i
, że dla każdego
zachodzi równość
![]() |
Porównując współczynniki odpowiednich wyrazów obu stron tej równości otrzymujemy
![]() |
Stąd
![]() |
Równość (10) jest więe warunkiem koniecznym istnienia żądanego rozkładu danego wielomianu. Jest to jednocześnie warunek dostateczny, gdy bowiem jest spełniony, wtedy
![]() |
Zauważmy, że gdy
,
, wtedy warunek (10) jest równoważny warunkowi (7).
Wynik powyższej dyskusji możemy sformułować, jak następuje.
Wielomian
zmiennych
i
o współczynnikach rzeczywistych jest wtedy i tylko wtedy iloczynem dwóch wielomianów stopnia pierwszego tychże zmiennych o współczynnikach rzeczywistych, gdy
![]() |
![]() |
Uwaga. W dziedzinie liczb zespolonych zachodzi twierdzenie: Wielomian
zmiennych
i
jest wtedy i tylko wtedy iloczynem dwóch wielomianów stopnia pierwszego tychże zmiennych, gdy
![]() |
![]() |
Dowód tego twierdzenia łatwo przeprowadzić, wzorując się na rozumowaniu podanym wyżej.