Rozwiązać w liczbach całkowitych równanie
![]() |
Jeżeli para liczb całkowitych
spełnia równanie (1), to
(bo przy całkowitym
liczba
jest całkowita i różna od
); jednocześnie para
spełnia to równanie. Zadanie sprowadza się więc do rozwiązania równania (1) w liczbach naturalnych. Napiszemy je w postaci
![]() |
Jeśli liczby naturalne
,
spełniają to równanie, to
i
są naturalnymi czynnikami liczby
, więc
![]() |
gdzie
i
są liczbami całkowitymi nieujemnymi i
. Odejmując te równości otrzymujemy
, czyli
![]() |
Ponieważ
, więc
jest liczbą nieparzystą i z równości poprzedniej wynika, że
![]() |
skąd otrzymujemy
![]() |
Rozwiązaniami całkowitymi równania (1) są zatem pary
i
.
Uwaga. Wynik powyższy uzupełnimy rozważając równanie
![]() |
gdzie
jest liczbą całkowitą większą od
. Rozwiązanie równania (2) w liczbach całkowitych sprowadza się, jak rozwiązanie równania (1), do poszukiwania rozwiązań w liczbach naturalnych.
Zauważmy najpierw, że rozwiązanie
, w którym
a
jest całkowite, istnieje tylko wtedy, gdy
ma postać
, gdzie
jest liczbą całkowitą; wówczas
lub
. Wykażemy, że równanie (2) nie ma takich rozwiązań całkowitych, w których
.
Wiemy z arytmetyki, że liczbę
możemy przedstawić w postaci
![]() |
gdzie
są liczbami pierwszymi, przy czym
, a
są liczbami naturalnymi". Pisząc równanie (2) w postaci
![]() |
widzimy, że jeżeli równanie to spełniają liczby naturalne
i
, wówczas
![]() |
![]() |
gdzie
,
są liczbami całkowitymi nieujemnymi, przy czym
. Odejmując te równości otrzymujemy
![]() |
Udowodnimy, że taka równość nie może zachodzić. Rozróżnimy
przypadki.
a)
. Wówczas jedna z liczb
, i
musi być równa
, gdyby bowiem było
,
, to lewa strona równości (3) byłaby podzielna przez
, gdy tymczasem prawa strona nie jest podzielna przez
W takim razie każda z liczb
i
jest wielokrotnością
i to samo dotyczy pozostałych wykładników
i
. Równość (3) ma zatem postać
![]() |
gdzie
i s są liczbami naturalnymi. Ponieważ
, więc równość (4) możemy napisać w postaci
![]() |
Lecz
,
s, zatem
, wobec czego
Równość (5), zatem również (3), jest więc niemożliwa.
b)
. Wówczas albo jedna z liczb
,
równa się zeru, albo obie są równe
, pozostałe wykładniki
i
są wielokrotnościami
. W pierwszym przypadku niemożliwość równości (3) uzasadniamy tak samo, jak powyżej w a). W drugim przypadku możemy obie strony równości (3) podzielić przez
i otrzymamy równość
![]() |
którą można napisać w postaci
![]() |
gdzie
,
, i
są liczbami naturalnymi, przy czym
. Równość (4a) jest jednak niemożliwa, co stwierdzamy tak samo jak wyżej przy równości (5).