Dowieść, że jeżeli równanie
![]() |
ma trzy pierwiastki rzeczywiste, to
![]() |
Czy prawdziwe jest twierdzenie odwrotne?
Jeżeli równanie (1) ma
pierwiastki
,
,
(niekoniecznie różne), to
i według wzorów Viete'a
![]() |
![]() |
![]() |
Stąd
![]() |
Jeżeli liczby
,
,
są rzeczywiste, to z powyższej równości wynika, że
![]() |
Następnie
![]() |
gdzie
; opierając się na wyniku poprzedniego rachunku otrzymujemy
![]() |
Istotnie więc zachodzą nierówności (2). Twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe. Na przykład w równaniu
współczynniki spełniają warunki (2), gdy tymczasem ma ono tylko jeden pierwiastek rzeczywisty, gdyż jego lewa strona równa się iloczynowi
.
Uwaga 1. Z powyższego rachunku wynika, że równość
ma miejsce tylko wtedy, gdy
,
,
, tj. gdy
równość zaś
zachodzi tylko wtedy, gdy
, tj. gdy co najmniej dwa z pierwiastków
,
,
są równe zeru. Zachodzi więc twierdzenie mocniejsze od dowiedzionego wyżej.
Jeżeli równanie (1) ma trzy pierwiastki rzeczywiste (niekoniecznie różne), z których co najmniej dwa są różne od zera, to
![]() |
Można udowodnić jednak twierdzenie jeszcze mocniejsze, modyfikując rozumowanie poprzednie w sposób następujący.
![]() |
i podobnie
![]() |
Otrzymujemy stąd twierdzenie:
Jeżeli równanie (1) ma 3 pierwiastki rzeczywiste, to
![]() |
Równość
zachodzi tylko wtedy, gdy
, równość zaś
tylko wtedy, gdy
tzn. bądź gdy
, bądź gdy
z liczb
są równe zeru. Możemy więc powyższe twierdzenie zastąpić mocniejszym:
Jeżeli równanie (1) ma 3 pierwiastki rzeczywiste, które nie są wszystkie sobie równe i z których co najmniej 2 są różne od zera, to
![]() |
Twierdzenie odwrotne nie jest prawdziwe. Na przykład równanie
, czyli
ma tylko jeden pierwiastek rzeczywisty, choć jego współczynniki spełniają powyższe warunki.
Uwaga 2. Zachodzi twierdzenie ogólne: jeżeli równanie
![]() |
ma n pierwiastków rzeczywistych, to każde trzy kolejne współczynniki
,
tego równania spełniają nierówność
![]() |
gdzie
![]() |
W nierówności powyższej można zastąpić znak
znakiem
, o ile pierwiastki równania nie są wszystkie sobie równe, a przy tym co najwyżej jeden pierwiastek równa się zeru.
Dowód tego twierdzenia można przeprowadzić wzorując się na dowodzie dla przypadku
. Objaśnimy główną przesłankę tego dowodu.
Niech
![]() |
Wyrażenia
są symetryczne względem
tzn. nie zmieniają wartości przy dowolnym przestawieniu (permutacji) zmiennych
. Są to tzw. funkcje symetryczne podstawowe tych zmiennych. Zauważmy, że
ma tyle składników, ile jest kombinacji z
elementów po
.
Stwierdzamy najpierw, że
![]() |
Weźmy następnie pod uwagę
kolejne sumy
,
,
(
). Oznaczmy składniki sumy
literami
; ilość tych składników równa się ilości kombinacji z
elementów po
, tzn.
.
Zauważmy następnie, że iloczyn
jest sumą wszystkich iloczynów
. Korzystając z poprzedniego przekształcenia otrzymujemy równość:
![]() |
Z tej równości wynika, że
![]() |
przy czym znak
można zastąpić znakiem
, o ile nie zachodzi równość
.
Dowód wypowiedzianego wyżej twierdzenia uzyskamy teraz bez żadnych trudności; pozostawiamy go jako ćwiczenie.