Cztery proste przecinające się w sześciu punktach tworzą cztery trójkąty. Dowieść, że okręgi opisane na tych trójkątach mają punkt wspólny.
Cztery proste przecinające się w
punktach tworzą figurę zwaną czworobokiem zupełnym (por. Zadania z Olimpiad Matematycznych, tom I, Warszawa 1960. Zadanie 79). Oznaczmy te punkty literami
,
,
,
,
,
(rys. 21) w taki sposób, że na danych prostych leżą odpowiednio trójki punktów
,
,
,
, przy czym punkt
leży wewnątrz odcinka
, punkt
- wewnątrz odcinka
, a punkt
jest wspólnym punktem wewnętrznym odcinków
i
.
Na tej figurze są trójkąty:
,
,
i
; niech
,
,
,
oznaczają odpowiednio okręgi opisane na tych trójkątach. Okrąg
przechodzi przez punkt
leżący wewnątrz okręgu
i przez punkt
leżący na zewnątrz tego okręgu. Zatem okręgi
i
przecinają się w
punktach; jednym z nich jest punkt
, więc drugi punkt przecięcia
leży po przeciwnej stronie cięciwy
. Według twierdzenia o kącie wpisanym
![]() |
zatem
![]() |
Ponieważ punkty
i
leżą po tej samej stronie prostej
, więc z równości
wynika, że punkt
leży na okręgu
, okręgi
,
,
mają zatem punkt, wspólny
.
W taki sam sposób udowodnimy, że okręgi
,
,
mają punkt wspólny
. Punkty
i
są punktami wspólnymi okręgów
i
; żaden z nich nie może pokrywać się z punktem wspólnym
tychże okręgów, gdyż punkt
leży na zewnątrz okręgów
i
, więc
i
pokrywają się, tzn. okręgi
,
,
,
mają punkt wspólny.
Uwaga. Dowód powyższy wymaga uzupełnienia. Przyjęliśmy bowiem bez uzasadnienia, że punkty przecięcia
prostych można zawsze oznaczyć w ten sposób, że na danych prostych leżą odpowiednio trójki
,
,
,
, przy czym punktami wewnętrznymi tych
trójek są punkty
,
,
i
. Fakt ten wysnuliśmy z obserwacji rysunku, co nie jest ścisłym dowodem matematycznym. Przeprowadzimy obecnie jego dowód nie posługując się rysunkiem.
Wśród danych
punktów są
trójki punktów współliniowych tzn. leżących na jednej prostej), a w każdej trójce jeden z punktów leży między dwoma innymi. Zatem któryś z danych
punktów nie jest punktem wewnętrznym żadnej trójki, nazwijmy go
. Przez
przechodzą
spośród danych prostych; na jednej leżą dalsze
z danych punktów, które możemy oznaczyć literami
i
w ten sposób, żeby punkt
leżał pomiędzy punktami
i
; podobnie na drugiej prostej leżą
inne punkty, które tak oznaczymy literami
i
, że
leży między
i
. Szósty punkt oznaczymy literą
, przy czym mogą zajść
przypadki, które kolejno rozpatrzymy: 1)
jest punktem przecięcia prostych
i
; wówczas
leży między punktami
i
, gdyż prosta
przecina bok
trójkąta
w punkcie
, więc musi przeciąć bok
(Twierdzenie: Jeżeli prosta ma punkt wspólny z bokiem trójkąta, a nie przechodzi przez żaden wierzchołek trójkąta, to ma punkt wspólny z którymś z pozostałych boków trójkąta, jest podstawowym faktem geometrii przyjmowanym zwykle za pewnik zwany pewnikiem Pascha. Sformułował go w r. 1882 Moritz Pasch (1843-1930), matematyk niemiecki, profesor uniwersytetu w Giessen.); analogicznie punkt
leży między punktami
i
. Jeżeli punkty
,
,
,
,
,
nazwiemy odpowiednio
,
,
,
,
,
, otrzymamy żądane oznaczenia punktów. 2)
jest punktem przecięcia prostych
i
. Wówczas może zajść jeden z dwóch przypadków : a) Punkt
leży między punktami
i
; wówczas punkt
leży między punktami
i
, gdyż prosta
przechodzi przez punkt
boku
trójkąta
, więc musi przeciąć bok
. Poszukiwane oznaczenie otrzymamy wówczas nazywając punkty
,
,
,
,
,
odpowiednio
,
,
,
,
,
; b) punkt
leży między punktem
i
; wówczas punkt
leży między
i
, gdyż prosta
przechodząc przez punkt
boku
trójkąta
musi przejść przez jakiś punkt boku
. W tym przypadku punkty
,
,
,
,
,
nazywamy odpowiednio
,
,
,
,
,
i otrzymujemy żądane oznaczenia.