Dane są trzy kolejne odcinki na prostej. Znaleźć punkt, z którego te odcinki są widoczne pod równymi kątami.
Niech
,
,
będą trzema kolejnymi odcinkami na prostej (rys. 2). Zauważmy, że każdy punkt tej prostej, leżący na zewnątrz odcinka
może być uważany za rozwiązanie zadania, gdyż z takiego punktu każdy z odcinków
,
,
widać pod kątem równym zeru. Pomijając ten nieinteresujący przypadek będziemy poszukiwać innych rozwiązań. Przypuśćmy, że punkt
spełnia warunek zadania, tj. że
. Półproste
i
są wtedy dwusiecznymi kątów przy wierzchołku
w trójkątach
i
, zatem na podstawie twierdzenia o dwusiecznej w trójkącie:
![]() |
Punkt
leży zatem na okręgu Apolloniusza dla odcinka
, i stosunku
oraz na okręgu Apolloniusza dla odcinka
i stosunku
. W przypadku szczególnym, gdy
lub
, zamiast odpowiedniego okręgu Apolloniusza mamy symetralną odcinka
lub
. W dalszym ciągu przyjmiemy, że żadna z powyższych równości nie zachodzi.
Stąd wysnuwamy konstrukcję. Wyznaczamy punkt
harmonicznie sprzężony z punktem
względem punktów
i
(Patrz: Zadania z Olimpiad
Matematycznych, tom I, str. 170, PZWS 1960). W tym celu wykreślamy odcinki równoległe
i
odpowiednio równe odcinkom
i
(Na rys. 2 wzięto odcinki
i
prostopadłe do
, co oczywiście nie jest konieczne. Ta sama uwaga dotyczy odcinków
i
); prosta
przecina prostą
w żądanym punkcie
. 0dcinek
jest średnicą okręgu Apolloniusza dla odcinka
i stosunku
. W analogiczny sposób wyznaczamy średnicę
okręgu Apolloniusza dla odcinka
i stosunku
. Wykreślamy oba okręgi. Jeśli przecinają się one w punkcie
poza dana prostą, to
, gdyż na podstawie konstrukcji zachodzą równości (1), zatem półproste
i
są odpowiednio dwusiecznymi kątów
i
. Punkt
daje więc rozwiązanie zadania. Drugim rozwiązaniem jest punkt symetryczny do punktu
względem danej prostej.
Zbadamy, kiedy takie rozwiązania istnieją. Okręgi o średnicach
i
przecinają się wtedy i tylko wtedy, gdy odcinki
i
zachodzą na siebie, tzn. mają pewien odcinek wspólny. Trzeba zatem ustalić, jak powinny leżeć punkty
,
,
,
, aby ten warunek był spełniony. W tym celu poklasyfikujemy wszystkie możliwe przypadki wzajemnego położenia punktów
,
,
,
w sposób następujący.
a) Odcinek środkowy
jest mniejszy od każdego z odcinków skrajnych
i
. Ten przypadek mamy na rys. 2. Punkt
leży wówczas na prawo od punktu
, a punkt
na lewo od punktu
, odcinki
i
mają wspólny odcinek
. Rozwiązanie istnieje.
b) Odcinek
jest większy od każdego z odcinków
i
. Ten przypadek wyobraża rys. 3. Punkt
leży wtedy na lewo od punktu
, a punkt
naprawo od punktu
. Odcinki
i
leżą jeden na zewnątrz drugiego, zadanie nie ma rozwiązania.
c) Odcinek
jest mniejszy od jednego z odcinków
i
, a większy od drugiego. Niech np.
. Przypadek taki mamy na rys. 4.
Punkt
leży teraz na prawo od punktu
, a punkt
na prawo od punktu
, zatem również na prawo od punktu
. Rozwiązanie istnieje, o ile punkt
leży na prawo od punktu
(jak na rys. 4), tzn. gdy
![]() |
Trzeba ten warunek wyrazić przy pomocy odcinków danych
,
,
. Ponieważ
,
,
,
i
,
,
,
są czwórkami harmonicznymi, więc
![]() |
stąd
![]() |
Z równości powyższych obliczamy
i
:
![]() |
podstawiając te wartości do nierówności (2) otrzymujemy nierówność
![]() |
która po przekształceniu przybiera postać
![]() |
lub krócej
![]() |
W przypadku, gdy
, rozwiązanie istnieje, o ile spełniony jest warunek (3a) analogiczny do (3), a mianowicie warunek, który otrzymamy z nierówności (3) zastępując w niej
,
,
,
odpowiednio przez
,
,
,
. Daje to nierówność
![]() |
Okazało się, że warunek (3a) jest identyczny z warunkiem (3).
Dyskusja powyższa doprowadziła zatem do następującego wyniku.
Zadanie ma rozwiązanie wtedy i tylko wtedy, gdy zachodzi bądź przypadek
![]() |
bądź przypadek
![]() |
przy czym spełniona jest nierówność (3).
Wynik ten można sformułować znacznie prościej. Mianowicie nietrudno sprawdzić (co pozostawiamy jako ćwiczenie dla czytelnika), że w przypadku a) nierówność (3) jest spełniona, a w przypadku b) nie jest spełniona. Wobec tego rezultat ostateczny jest następujący:
Zadanie ma rozwiązanie wtedy i tylko wtedy, gdy spełniony jest warunek
![]() |
Czytelnik zechce sprawdzić, że wynik powyższy stosuje się również do przypadku, gdy
lub
.