Dowieść, że jeżeli równanie
![]() |
ma dwa równe pierwiastki, to
![]() |
Przypuśćmy, że równanie (1) ma dwa pierwiastki równe
; wtedy
, zatem
![]() |
gdzie
![]() |
liczba
jako podwójny pierwiastek wielomianu
jest pierwiastkiem wielomianu
, zatem
![]() |
Rugując
z równań
![]() |
otrzymujemy warunek (2):
![]() |
Uwaga. Warunek (2) jest nie tylko konieczny, ale i dostateczny do tego, by równanie (1) miało dwa równe pierwiastki. Żeby to udowodnić, wystarczy rozumowanie przeprowadzone wyżej zmodyfikować w sposób następujący.
Wielomian
ma wtedy i tylko wtedy równe pierwiastki, gdy istnieje taka liczba a, że
, gdzie
jest wielomianem.
Otóż przy dowolnym
możemy napisać, wykonując dzielenie przez
,
![]() |
oraz
![]() |
Z tych równości wynika, że wielomian
jest wtedy i tylko wtedy podzielny przez
, gdy
![]() |
Układ warunków (3) można zastąpić przez układ równoważny
![]() |
w którym pierwsza równość otrzymana została przez odjęcie od siebie równości (3) pomnożonych odpowiednio przez
i przez
.
Gdy
, to obliczając
z pierwszej równości (4) i podstawiając otrzymane wyrażenie do drugiej, otrzymujemy układ równoważny
![]() |
A zatem gdy
, to równanie (1) ma wtedy i tylko wtedy dwa pierwiastki równe, gdy spełniona jest druga z równości (5a), czyli warunek (2), przy czym pierwiastki te mają wartość określoną przez pierwszą z równości (5a).
Jeśli
, to zamiast warunków (5a) otrzymujemy warunki
![]() |
Warunek
jest oczywiście w tym przypadku równoważny warunkowi (2).
Ćwiczenie. Wykazać, że równanie (1) ma
równe pierwiastki wtedy i tylko wtedy, gdy
i
, tzn. gdy wszystkie
jego pierwiastki są zerami.