Dany jest ostrosłup o podstawie kwadratowej
i o wierzchołku
. Znaleźć najkrótszą drogę, której początkiem i końcem jest punkt
i która przechodzi przez wszystkie wierzchołki podstawy.
Niech
oznacza długość boku kwadratu
; długości krawędzi bocznych ostrosłupa oznaczymy literami
,
,
,
w ten sposób, żeby było
.
Każdą drogę zaczynającą się i kończącą w punkcie
oraz przechodzącą przez wszystkie wierzchołki kwadratu możemy zapisać symbolicznie w postaci
![]() |
gdzie
oznaczają wierzchołki
,
,
,
wzięte w pewnej kolejności. Część drogi od
do
nie może być krótsza od krawędzi
, a część drogi od
do
nie może być krótsza od krawędzi
. Obie te części drogi razem nie mogą mieć długości mniejszej niż suma dwóch najkrótszych krawędzi bocznych, tj. niż
. Część drogi od
do
nie może być krótsza niż bok kwadratu, tj. niż
; to samo dotyczy drogi od
do
i od
do
. Cała droga (1) nie może być zatem krótsza niż
![]() |
Jeśli więc znajdziemy taką drogę, której długość równa się właśnie
, będzie to droga najkrótsza. W tym celu wyznaczymy dwie najkrótsze krawędzie boczne ostrosłupa.
Poprowadźmy
osie symetrii kwadratu
(rys. 31). Dzielą one płaszczyznę kwadratu na
obszarów kątowych
. Rzut
wierzchołka
ostrosłupa na płaszczyznę kwadratu leży wewnątrz lub na brzegu jednego z tych obszarów, dajmy na to obszaru
. Na podstawie własności symetralnej odcinka zachodzą wówczas nierówności
![]() |
Zatem
i
są dwoma najkrótszymi spośród odcinków
,
,
,
. W takim razie
i
są dwiema najkrótszymi krawędziami ostrosłupa (krótszemu rzutowi odpowiada krótsza pochyła), mianowicie
,
, z czego wynika, że droga
, której długość
jest poszukiwaną drogą najkrótszą.
Gdy punkt
leży na półprostej
, ale nie pokrywa się ze środkiem
kwadratu, są dwie drogi najkrótsze
i
. Gdy wreszcie punkt
pokrywa się z punktem
, są cztery takie drogi. Każdą drogę można oczywiście przebiegać w dwóch kierunkach.