Dowieść, że jeżeli równanie kwadratowe
![]() |
o współczynnikach całkowitych ma pierwiastek wymierny, to co najmniej jedna z liczb
,
,
jest parzysta.
\spos{1} Załóżmy, że liczba
, gdzie
i
oznaczają liczby całkowite pierwsze względem siebie, jest pierwiastkiem równania (1). Po podstawieniu
do równania (1) i pomnożeniu przez
otrzymujemy
![]() |
Zauważmy, że suma liczb całkowitych
,
i
może być tylko wtedy równa zeru, gdy każda z tych liczb jest parzysta lub gdy jedna jest parzysta a dwie nieparzyste.
Może zajść jeden z trzech przypadków.
a)
i
są liczbami nieparzystymi. Wówczas liczby
,
,
nie mogą być wszystkie trzy nieparzyste, gdyż wtedy
,
,
byłyby liczbami nieparzystymi i równość (2), jak zauważyliśmy, byłaby niemożliwa.
b)
jest liczbą parzystą, a
- nieparzystą. W tym przypadku
i
są liczbami parzystymi, zatem
musi być też z uwagi na (2), liczbą parzystą, a że
jest nieparzyste, więc
musi być liczbą parzystą.
c)
jest liczbą nieparzystą, a
- parzystą. Analogicznie, jak w punkcie b) wnioskujemy, że w tym przypadku
musi byc liczbą parzystą.