Dowieść, że jeżeli figura płaska o rozmiarach skończonych ma środek symetrii
i oś symetrii
, to punkt
leży na prostej
.
Przypuśćmy, że twierdzenie nie jest prawdziwe, tzn. że istnieje figura
o rozmiarach skończonych mająca oś symetrii
i nie leżący na prostej
środek symetrii
. Niech
(rys. 7) oznacza odległość punktu
od prostej
i niech
będzie dowolnym punktem figury
oraz
jego odległością od prostej
. Punkt
symetryczny do
względem prostej
należy również do figury
; oznaczenia możemy oczywiście dobrać w ten sposób, żeby punkt
znajdował się po przeciwnej stronie prostej
niż punkt
. Weźmy pod uwagę dwa dalsze punkty figury
, mianowicie punkt
symetryczny do
względem punktu
oraz punkt
symetryczny do
względem prostej
. Niech
oznacza punkt przecięcia prostej
z osią
, a
- punkt przecięcia prostej
z prostą
.
Zauważmy, że odcinek
jest jednokładny do odcinka
względem punktu
w skali
, a odcinek
- symetryczny do odcinka
względem punktu
. Wobec tego
, 
![]() |
Okazało się, że jeśli na figurze
znajduje się punkt odległy od osi
o
, to znajduje się na niej również punkt odległy od tej osi o
. Przez indukcję wnioskujemy stąd, że na figurze
istnieje wówczas punkt odległy od osi
o
, gdzie
oznacza dowolną liczbę naturalną. W takim razie figura
nie może mieć rozmiarów skończonych (inaczej mówiąc nie może być ograniczona) wbrew założeniu. Zaprzeczenie tezy naszego twierdzenia doprowadziło do sprzeczności, zatem twierdzenie zostało udowodnione.