Na zewnątrz trójkąta
zbudowano trójkąty równoboczne
,
i
. Dowieść, że środki
,
,
tych trójkątów tworzą trójkąt równoboczny.
Zauważmy, że
i
(rys. 22). Jeżeli obrócimy trójkąt
dokoła punktu
o
w kierunku strzałki, to półprosta
pokryje półprostą
, a półprosta
- półprostą
, zatem
. Ponieważ odcinki
i
są promieniami okręgów opisanych na trójkątach równobocznych o bokach
i
, więc
. Trójkąty
i
mające przy wierzchołku
kąty równe i boki proporcjonalne są podobne, zatem
, skąd
.
Podobnie wykażemy podobieństwo trójkątów
i
(trójkąt
trzeba obrócić dokoła punktu
o
w kierunku przeciwnym do poprzedniego) i równość
. Zatem
; tak samo udowodnimy, że
, trójkąt
jest więc równoboczny.
Uwaga. Twierdzenie udowodnione powyżej jest znane pod nazwą twierdzenia Napoleona. Nietrudno się przekonać, że pozostaje ono prawdziwe i wówczas, gdy każdy z trójkątów równobocznych zbudowany jest po tej stronie odpowiedniego boku trójkąta
, po której leży ten trójkąt. Stosuje się ono również do trójkąta zniekształconego, tj. do przypadku, gdy punkty
,
,
leżą, na jednej prostej. Z trzech trójkątów równobocznych dwa mniejsze mają przy tym leżeć po jednej stronie tej prostej, a największy - po drugiej.
Można by zapytać, czy analogiczne twierdzenie zachodzi i dla innych wielokątów, czy np. środki kwadratów zbudowanych na zewnątrz czworokąta na jego bokach są wierzchołkami kwadratu. Odpowiedź jest przecząca; aby się o tym przekonać, wystarczy zbudować kwadraty na bokach deltoidu, złożonego na przykład z
trójkątów prostokątnych o kątach ostrych
i
; środki tych kwadratów tworzą trapez równoramienny o kątach
przy podstawie.
Okazuje się, że prawdziwe jest następujące twierdzenie: Środki kwadratów zbudowanych na zewnątrz czworokąta na jego bokach są wtedy i tylko wtedy wierzchołkami kwadratu, gdy ten czworokąt jest równoległobokiem.
Aby wykazać słuszność tego twierdzenia udowodnimy najpierw następujący lemat: Jeżeli
jest środkiem boku
trójkąta
, a
i
są odpowiednio środkami kwadratów zbudowanych na bokach
i
na zewnątrz tego trójkąta, to trójkąt
jest trójkątem prostokątnym równoramiennym o przeciwprostokątnej
.
Twierdzenie to jest oczywiste, gdy
, gdyż wówczas
i
są odpowiednio równoległe do
i
i tworzą z prostą
kąty po
. Załóżmy, że
.
Niech
i
oznaczają odpowiednio okręgi, opisane na kwadratach zbudowanych na bokach
i
. Ponieważ
, więc punkty
,
,
nie leżą na jednej prostej i okręgi
i
mają - poza punktem
- jeszcze punkt wspólny
.
Jeżeli punkt
jest różny od punktu
i od punktu
(rys. 23 i rys. 24), to każdy z kątów
i
jest równy
albo
. Zważywszy, że suma dwóch kątów spośród kątów
,
i
bądź równa się trzeciemu z nich, bądź dopełnia trzeci kąt do
, wnioskujemy, że kąt
równa się
, punkt
jest więc punktem wspólnym okręgów
,
i okręgu
o średnicy
. Boki trójkąta
łączące środki tych okręgów są prostopadłe odpowiednio do wspólnych cięciw
,
,
tych okręgów, a że
jest prostopadłe do
, więc w trójkącie
kąt
jest prosty, a kąty
i
mają po
.
Punkt
może pokrywać się z punktem
; ma to miejsce wtedy, gdy w trójkącie
jest
. Wówczas punkt
leży na przedłużeniu odcinka
, odcinek
jest prostopadły do
, gdyż łączy środek okręgu
ze środkiem cięciwy
, a
; trójkąt
jest więc istotnie prostokątny w
i równoramienny. Tak samo będzie w przypadku analogicznym, gdy punkt
pokrywa się z punktem
, tzn. gdy
.
Dowód wypowiedzianego poprzednio twierdzenia możemy obecnie ująć krótko. Niech
będzie równoległobokiem,
jego środkiem, a
,
,
,
środkami kwadratów zbudowanych na zewnątrz równoległoboku na jego kolejnych bokach (rys. 25). Na mocy lematu trójkąty
,
,
i
są prostokątne w
i równoramienne. Trójkąty te są zatem przystające i czworokąt
jest kwadratem.
Odwrotnie, przypuśćmy, że środki
,
,
,
kwadratów zbudowanych odpowiednio na bokach
,
,
,
czworokąta
na zewnątrz tego czworokąta są wierzchołkami kwadratu. Niech
będzie środkiem przekątnej
, a
środkiem przekątnej
czworokąta. Na mocy lematu trójkąty
i
są prostokątne i równoramienne; punkt
jest więc środkiem kwadratu
. To samo dotyczy punktu
, zatem
i
pokrywają się i czworokąt
, którego przekątne dzielą się na połowy, jest równoległobokiem.
Dowód twierdzenia można również poprowadzić sposobem analogicznym do poprzedniego sposobu
, posługując się obrotami dokoła wierzchołków czworokąta
o
. Pozostawiamy to jako ćwiczenie.
Twierdzenie pozostaje prawdziwe, gdy kwadraty budujemy po tej stronie boków czworokąta
, po której leży ten czworokąt. Przy odpowiednim sformułowaniu pozostaje ono także prawdziwe dla takich czworokątów "zniekształconych", których wierzchołki
,
,
,
leżą na prostej. Niech czytelnik sam znajdzie to sformułowanie.
Współczesny matematyk włoski Adriano Bariotti znalazł następujące daleko idące uogólnienie twierdzenia Napoleona: Warunkiem koniecznym i dostatecznym do tego, aby środki wielokątów foremnych o
bokach zbudowanych na bokach wielokąta
na zewnątrz tego wielokąta były wierzchołkami wielokąta foremnego o
bokach, jest warunek, żeby wielokąt
był rzutem równoległym wielokąta foremnego o
bokach (Wydrukowane w czasopiśmie: Bolletino del'Unione Matematica Italiana 3, rok 10.)
Twierdzenie to jest słuszne również w przypadku, gdy wielokąty foremne budujemy po tej stronie boków wielokąta
, po której leży ten wielokąt.