Dowieść, że iloczyn trzech kolejnych liczb naturalnych, z których środkowa jest sześcianem liczby naturalnej, jest podzielny przez
.
Mamy dowieść, że jeżeli
jest liczbą naturalną większą od
, to liczba
![]() |
jest podzielna przez
. Ponieważ liczby
,
,
są pierwsze względem siebie, więc zadanie sprowadza się do wykazania podzielności
przez każdą z tych liczb.
a) Liczbę
możemy przedstawić w postaci
, gdzie
jest liczbą naturalną, a
- jedną z liczb
,
,
,
,
,
,
. Wówczas
, zatem przy dzieleniu przez
liczba
daje taką samą resztę jak
. Lecz
jest jedną z liczb
,
,
,
,
,
,
, zatem reszta z dzielenia
przez
jest jedną z liczb
,
,
, co oznacza, że jedna z liczb
,
,
jest podzielna przez
.
b) Aby stwierdzić podzielność liczby
przez
, wystarczy zauważyć, że gdy
jest liczbą parzystą, to
jest podzielne przez
, gdy zaś
jest nieparzyste to
i
są dwiema kolejnymi liczbami parzystymi, jedna z nich jest więc podzielna przez
, a ich iloczyn przez
.
c) Liczbę
możemy przedstawić w postaci
, gdzie
jest liczbą naturalną, a
- jedną z liczb
,
,
. Wówczas
, skąd widzimy, że
daje przy dzieleniu przez
resztę
, tzn.
,
lub
. W takim razie jedna z liczb
,
lub
jest podzielna przez
.
Uwaga 1. Łatwo spostrzec, że w tekście twierdzenia można mówić ogólniej o liczbach całkowitych zamiast o liczbach naturalnych.
Uwaga 2. Posługując się prostymi wiadomościami z teorii liczb, można rozumowania przeprowadzone wyżej w p. a) i c) zastąpić prostszymi. Według małego twierdzenia Fermata (Patrz Siódma Olimpiada Matematyczna, Warszawa 1957, zadanie nr 2), gdy liczba całkowita
jest niepodzielna przez
, to zachodzi kongruencja
![]() |
skąd wynika, że
![]() |
Początkowe wiadomości o kongruencjach można znaleźć w książce Zadania z Olimpiad Matematycznych, Warszawa 1956, PZWS, s. 28.
Zatem gdy
jest dowolną liczbą całkowitą, to jedna z liczb
,
,
jest podzielna przez
.
Gdy chodzi o podzielność przez
, które nie jest liczbą pierwszą, trzeba zastosować twierdzenie ogólniejsze od twierdzenia Fermata, a mianowicie tzw. twierdzenie Eulera (sławny matematyk szwajcarski, 1707-1783). Niech
będzie liczbą naturalną, a
niech oznacza ilość liczb naturalnych nie większych od
i pierwszych względem
. Na przykład
,
,
,
,
,
,
itd.
Twierdzenie Eulera brzmi: Jeżeli liczby całkowite
i
są pierwsze względem siebie, to
![]() |
Gdy na przykład
, otrzymujemy twierdzenie: jeżeli liczba całkowita
nie jest podzielna przez
, to
![]() |
skąd - jak wyżej - wynika, że przy dowolnym całkowitym
jedna z liczb
,
,
jest podzielna przez
.
Dowód twierdzenia Eulera można przeprowadzić, jak następuje. Niech
, gdzie
, będzie ciągiem rosnącym wszystkich liczb naturalnych nie większych od
i pierwszych względem
. Wówczas każda z liczb
jest także pierwsza względem
; niech
oznaczają reszty tych liczb z dzielenia przez
, wobec czego
![]() |
Każda z liczb
jest pierwsza względem
, gdyż według (1)
jest podzielne przez
, a
jest pierwsze względem
. Ponadto liczby
są wszystkie różne, albowiem z równości
wynikałoby, że
, więc też
, czyli
wbrew definicji liczb
. Zatem liczby
różnią się od liczb
co najwyżej porządkiem i zachodzi równość
![]() |
Mnożąc kongruencje (1) stronami, otrzymujemy
![]() |
Ponieważ każda z liczb
jest pierwsza względem
, więc to samo dotyczy iloczynu tych liczb, wobec czego z (2) i (3) wynika, że
![]() |
czego należało dowieść.
Zauważmy, że gdy
jest liczbą pierwszą, to
; twierdzenie Eulera daje w tym przypadku małe twierdzenie Fermata.