W zawodach matematycznych niektórzy uczestnicy przyjaźnią się. Przyjaźń jest zawsze wzajemna. Grupę uczestników nazwiemy kliką, jeśli każdych dwóch zawodników tej grupy przyjaźni się. (W szczególności, każda grupa złożona z mniej niż dwóch zawodników jest kliką.) Liczbę osób, jaką liczy klika nazwiemy jej rozmiarem.
Wiadomo, że w zawodach tych rozmiar największej kliki jest liczbą parzystą. Dowieść, że uczestników zawodów można rozdzielić do dwóch pokoi tak, aby rozmiar największej kliki w jednym pokoju był równy rozmiarowi największej kliki w drugim pokoju.
Przedstawimy algorytm rozdzielenia uczestników zawodów do dwóch pokoi, które będziemy nazywać Pokój A oraz Pokój B. Rozpoczniemy od pewnego początkowego rozdzielenia, a następnie będziemy wielokrotnie przenosić jedną osobę do drugiego pokoju, tak by w efekcie uzyskać rozdzielenie spełniające warunki zadania.
Na każdym etapie postępowania niech
i
oznaczają zbiory uczestników znajdujących się w odpowiednich pokojach, zaś
oraz
- rozmiary największych klik w tych pokojach.
Postępowanie składa się z czterech kroków.
Krok 1. Niech
będzie jedną z klik największego rozmiaru. Z założenia rozmiar
jest liczbą parzystą. Umieśćmy wszystkich zawodników z tej kliki w pokoju
, a pozostałych uczestników w pokoju
.
Ponieważ
jest kliką największego rozmiaru, w takim początkowym rozmieszczeniu prawdziwa jest zależność
.
Krok 2. Dopóki zachodzi nierówność
, przenosimy dowolnie wybraną osobę z pokoju
do pokoju
.

Zauważmy przede wszystkim, że nierówność
oznacza, że pokój
jest niepusty. Ponadto wszyscy aktualni mieszkańcy pokoju
tworzą klikę, więc po przeniesieniu jednej osoby z tego pokoju rozmiar największej kliki w pokoju
zmniejszy się o 1. Natomiast rozmiar największej kliki w pokoju
nie zmienia się albo zwiększy się o 1.
Po wielokrotnym przeprowadzeniu przeniesienia jednej osoby z pokoju
do pokoju
otrzymamy sytuację, w której
![]() |
Dodatkowo w pokoju
pozostało co najmniej
osób, gdyż w przeciwnym razie w pokoju
znalazłoby się przynajmniej
osób należących do kliki
, a w pokoju
pozostałoby najwyżej
osób; mielibyśmy więc
,
, wbrew uzyskanej wcześniej alternatywie.
Jeżeli
, to otrzymane rozmieszczenie uczestników spełnia warunki zadania.
Możemy więc przyjąć w dalszej części rozumowania, że
oraz
. Jak udowodniliśmy powyżej, mamy wówczas
![]() |
Krok 3.Jeżeli istnieje uczestnik
oraz
-elementowa klika
, do której uczestnik
nie należy, to przenosimy uczestnika
do pokoju
.

Uczestnik
należy do kliki
i wobec tego po przeniesieniu go do pokoju
w pokoju tym znajdzie się
uczestników, z których wszyscy należą do tej kliki. W efekcie
. Ponadto rozmiar największej kliki w pokoju
wynosił
przed przeniesieniem uczestnika
, zaś
-osobowa klika
pozostała w całości w pokoju
. Tak więc
, czyli
.
Zatem jeśli udało się wykonać krok 3, uzyskaliśmy żądane rozmieszczenie uczestników w pokojach. W przeciwnym razie przechodzimy do kroku 4.
Krok 4. Dopóki spełniona jest równość
, wybieramy dowolną
-osobową klikę
znajdującą się w pokoju
i przemieszczamy jednego uczestnika
do pokoju
.

Zauważmy przede wszystkim, że procedura ta jest wykonalna:
![]() |
co dowodzi, że zbiór
jest niepusty.
Przemieszczając jedną osobę z pokoju
do pokoju
zmniejszamy rozmiar
najwyżej o 1. Wobec tego po zakończeniu kroku 4 uzyskamy rozmieszczenie, w którym
.
Ponadto po zakończeniu kroku 4 w pokoju
będzie znajdowała się
-osobowa klika
. Udowodnimy, że w tym pokoju nie ma większej kliki.
Niech więc
będzie dowolną kliką w pokoju
.

Uczestników umieszczonych w pokoju
można podzielić na dwie grupy:
;
.Mieszkańcy pokoju
należący do pierwszej grupy oczywiście przyjaźnią się ze wszystkimi osobami tworzącymi klikę
. Weźmy teraz pod uwagę mieszkańca sklasyfikowanego w drugiej grupie. Ponieważ nie udało się wykonać kroku 3, więc przed rozpoczęciem kroku 4 każda
-osobowa klika w pokoju
zawierała
jako podzbiór. Wobec tego każda osoba przeniesiona z tej kliki do pokoju
przyjaźniła się ze wszystkimi osobami należącymi do kliki
.
Udowodniliśmy w ten sposób, że wszyscy mieszkańcy pokoju
przyjaźnią się ze wszystkimi uczestnikami kliki
. Zauważmy następnie, że zbiór
jest sumą dwóch klik:
oraz
; ponadto każdy uczestnik należący do pierwszej kliki przyjaźni się z dowolnym uczestnikiem należącym do drugiej kliki. Wobec tego
jest kliką. Jej rozmiar nie przekracza największego rozmiaru kliki wśród wszystkich uczestników zawodów, czyli liczby
. Stąd mamy
![]() |
To pociąga nierówność
. Tym samym wykazaliśmy, że dowolna klika w pokoju
liczy najwyżej
uczestników.
Ostatecznie
, a to oznacza, że rozmieszczenie uczestników w pokojach po zakończeniu kroku 4 spełnia warunki zadania.