II etap VIII Olimpiady Matematycznej
Dowieść, że jeżeli
jest liczfią całkowitą, to
![]() |
jest też liczbą całkowitą.
Ponieważ
![]() |
więc wystarczy udowodnić, że liczba
jest podzielna przez
. Otóż liczba
równa
jest iloczynem pięciu kolejnych liczb naturalnych. Wśród takich liczb co najmniej dwie są parzyste, co najmniej jedna jest podzielna przez
, co najmniej jedna jest podzielna przez
, jedna zaś jest podzielna przez
. Liczba
jest więc na pewno podzielna przez
.
Dowieść, że jeżeli
,
,
są spodkami wysokości trójkąta ostrokątnego
, to stosunek obwodu trójkąta
do obwodu trójkąta
jest równy stosunkowi promienia kola wpisanego w trójkąt
do promienia koła opisanego na trójkącie
.
Przyjmując oznaczenia wskazane na rys. 14 wykażemy najpierw, że
. Istotnie, wierzchołki czworokąta
leżą na okręgu, gdyż kąty tego czworokąta przy wierzchołkach
i
są proste. Zatem
, jako kąty wpisane, oparte na tej samej cięciwie
. Analogicznie
. Lecz
, gdyż są to kąty wierzchołkowe; zatem
.
W taki sam sposób stwierdzimy, że
.
Niech teraz
będzie punktem symetrycznym do punktu
względem prostej
, a
- punktem symetrycznym do tegoż punktu
względem prostej
. Punkty
,
,
,
leżą na jednej prostej, gdyż
, a
. Wobec tego długość odcinka
równa się obwodowi trójkąta
. Zauważmy, że w trójkącie
każdy z boków
i
równa się wysokości
trójkąta
, a
. Stosując do
twierdzenie cosinusów otrzymujemy
![]() |
stąd
![]() |
zatem
![]() |
Dany jest sześcian o krawędzi
cm. Punkt
odcinka
jest odległy od przekątnej sześcianu, skośnej względem
, o
cm. Znaleźć odległość punktu
od środka
odcinka
.
Jeżeli wierzchołki sześcianu oznaczymy jak na rys. 15, przekątnymi sześcianu skośnymi do krawędzi
będą
i
. Są one do siebie symetryczne względem płaszczyzny symetralnej odcinka
, wobec czego jest obojętne, o której z nich jest mowa w zadaniu. Niech na przykład
będzie odległością punktu
od przekątnej
.
Niech
, wówczas
![]() |
![]() |
, pole
trójkąta
równa się
. Stosując do
wzór Herona w postaci użytej w zadaniu 14 (sposób 1), otrzymujemy równanie
![]() |
a stąd, po uproszczeniu, równanie
![]() |
Równanie to ma pierwiastki rzeczywiste, o ile spełniony jest warunek
; wówczas pierwiastkami równania są liczby
![]() |
odpowiadające dwóm symetrycznym położeniom punktu
po obu stronach punktu
na prostej
. Ponieważ punkt
leży na odcinku
, więc
;
powinno zatem spełniać warunek
![]() |
Uwaga. Na rzucie równoległym
sześcianu (rys. 15) punkt
można znaleźć w sposób następujący. Na przedłużeniu
odmierzamy
, wówczas
przedstawia przekątną sześcianu w naturalnej wielkości. Budujemy trójkąt
, w którym
a
, tzn.
przedstawia odcinek
w naturalnej wielkości. Wobec tego trójkąt
przedstawia trójkąt
w naturalnej wielkości. Następnie prowadzimy
i dzielimy odcinek
w stosunku
prowadząc
równolegle do
. Otrzymany punkt
jest punktem żądanym, gdyż rzutowanie równoległe nie zmienia stosunku podziału odcinka.
Dowieść, że jeżeli
,
,
, to
![]() |
Oznaczamy
![]() |
wówczas
![]() |
zatem
![]() |
W powyższym rachunku korzystaliśmy z tego, że gdy
i
, to
![]() |
Uwaga. Dowiedzione twierdzenie jest przypadkiem szczególnym twierdzenia następującego:
Jeżeli
, to
![]() |
Aby tego dowieść zastosujemy takie samo przekształcenie jak poprzednio. Wprowadzając oznaczenia
![]() |
otrzymujemy
![]() |
a stąd
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
zatem
![]() |
Dany jest odcinek
i prosta
równoległa do tego odcinka. Znaleźć środek odcinka
używając samej linijki, tzn. rysując tylko linie proste.
Obieramy dowolnie punkt
leżący po przeciwnej stronie prostej
niż odcinek
(rys. 16). Odcinki
i
przecinają prostą
w punktach, które oznaczymy odpowiednio literami
i
. Dalej oznaczymy punkt przecięcia przekątnych trapezu
literą
, a punkty przecięcia prostej
z prostymi
i
odpowiednio literami
i
. Dowiedziemy, że punkt
, który wyznaczyliśmy rysując tylko proste, jest środkiem
.
Proste
i
możemy uważać za proste jednokładne względem środka
, a także względem środka
.
W jednokładności względem środka
punktom
,
,
odpowiadają punkty
,
,
, zatem
![]() |
W jednokładnści względem środka
punktom
,
,
odpowiadają punkty
,
,
, zatem
![]() |
Mnożąc równości (1) i (2) stronami otrzymujemy
![]() |
Dowieść, że jeżeli czworokąt wypukły ma tę własność, że istnieje okrąg styczny do jego boków (tzn. okrąg wpisany), a także okrąg styczny do przedłużeń jego boków (okrąg dopisany), to przekątne czworokąta są do siebie prostopadłe.
Przypuśćmy, że czworokąt wypukły
(rys. 17) spełnia wymienione wyżej warunki.
1. Z założenia, że istnieje okrąg wpisany w czworokąt, wynika, że sumy boków przeciwległych czworokąta są równe, tj.
![]() |
2. Z założenia, że istnieje okrąg styczny do przedłużeń boków czworokąta wynika według oznaczeń przyjętych na rys. 17.
![]() |
Ze związków (2) otrzymujemy
![]() |
![]() |
a ponieważ według znanego twierdzenia o stycznych do okręgu
![]() |
więc
![]() |
Dodajemy i odejmujemy (1) i (3) stronami; po skróceniu przez
otrzymujemy
![]() |
Z równości (4) wynika, że czworokąt
jest deltoidem. Ponieważ przekątne deltoidu są prostopadłe (gdyż wierzchołki
i
leżą symetrycznie względem przekątnej
), więc twierdzenie zostało udowodnione.
Uwaga 1. Jeżeli czworokąt jest deltoidem, jego przekątne są prostopadłe, ale nie na odwrót, gdyż czworokąt o prostopadłych przekątnych tylko wtedy jest deltoidem, gdy jedna z tych przekątnych jest osią symetrii czworokąta. W powyższym rozwiązaniu udowodniliśmy zatem twierdzenie mocniejsze od twierdzenia podanego w tekście zadania 18.
Uwaga 2. Zachodzi również twierdzenie odwrotne: Jeżeli czworokąt jest deltoidem (wypukłym), to istnieje zarówno okrąg styczny do jego boków jak okrąg styczny do przedłużeń boków. Wynika to natychmiast z faktu, że jedna z przekątnych deltoidu np.
(rys. 18) jest jego osią symetrii. Wobec tej symetrii okrąg, którego środek leży na prostej
i który jest styczny do boków
i
(bądź do przedłużeń boków
i
) jest również styczny do boków
i
(bądź do przedłużeń boków
i
).
Uwaga 3. Rozumowanie użyte wyżej przy rozwiązaniu zadania 18 zawiera pewną lukę. Mianowicie wzory (2) wysnuliśmy z obserwacji rysunku 17, nie zastanawiając się nad tym, czy wzajemne położenie rozważanych punktów musi być zawsze takie, jak na tym rysunku. Dokładniej mówiąc, chodzi o to, czy wierzchołki czworokąta wypukłego mającego okrąg dopisany można zawsze tak oznaczyć literami
,
,
,
, aby punkty styczności tego okręgu z przedłużeniami boków czworokąta znajdowały się na półprostych
,
,
,
jak to ma właśnie miejsce na rys. 17. Udowodnimy, że tak jest istotnie.
Weźmy pod uwagę jeden z boków danego czworokąta wypukłego i prostą
, na której leży ten bok. Rozróżnimy dwa przypadki.
a) Czworokąt i okrąg dopisany znajduje się po tej samej stronie prostej
. W takim razie, punkt styczności prostej
z okręgiem oznaczymy literą
, a wierzchołki boku leżącego na prostej
oznaczymy literami
i
w taki sposób, żeby punkt
leżał na półprostej
. Pozostałe wierzchołki oznaczymy literami
i
w ten sposób, aby na obwodzie czworokąta otrzymać kolejność
,
,
,
. Wreszcie punkty styczności prostych
,
,
z okręgiem dopisanym oznaczymy odpowiednio literami
,
,
.
Wówczas punkt
leży na półprostej
, a punkt
- na półprostej
, gdyż punkty
i
a także punkty
i
znajdują się po tej samej stronie prostej
. Punkt
zaś leży na półprostej
, gdyż punkty
i
leżą po przecjwnych stronach prostej
(albowiem czworokąt i okrąg znajdują się po przeciwnych stronach prostej
). Mamy więc takie położenie wzajemne punktów figury, jak na rys. 17 i zachodzą wzory (2).
b) Czworokąt i okrąg dopisany znajdują się po przeciwnych stronach prostej
. W tym przypadku punkt styczności prostej
z okręgiem oznaczamy literą
, a wierzchołki boku leżącego na prostej
oznaczamy literami
i
w taki sposób, żeby punkt
leżał na półprostej
. Pozostałe wierzchołki oznaczamy literami
i
w ten sposób, żeby na obwodzie czworokąta otrzymać kolejność
,
,
,
; wreszcie punkty styczności prostych
,
,
z okręgiem dopisanym oznaczamy odpowiednio literami
,
,
. Sprawdzamy jak w a), że punkty
,
,
leżą odpowiednio na półprostych
,
,
.