III etap VIII Olimpiady Matematycznej
Przez środek
odcinka
o końcach leżących na ramionach trójkąta równoramiennego poprowadzono prostą równoległą do podstawy trójkąta przecinającą jego ramiona w punktach
i
. Dowieść, że rzut prostokątny odcinka
na podstawę trójkąta jest równy odcinkowi
.
Ponieważ łamane
i
mają wspólne końce
i
(rys. 19), więc ich rzuty na podstawę trójkąta są równe, co zapiszemy
![]() |
Biorąc pod uwagę, że rzut łamanej równa się sumie rzutów boków łamanej, otrzymujemy stąd
![]() |
Prowadząc
widzimy, że
(bo trapez
o równych kątach przy podstawie jest równoramienny), a
(bo
i
), więc odcinki
i
są równe; ponieważ są to odcinki jednakowo nachylone do podstawy trójkąta, więc ich rzuty na tę podstawę są równe. Uwzględniając w równości (1), że
i że
(bo
jest równoległe do podstawy trójkąta) otrzymujemy
![]() |
Dowieść, że między bokami
,
,
i kątami przeciwległymi
,
,
trójkąta zachodzi związek
![]() |
Podstawiając w równości (1)
![]() |
(
- promień koła opisanego na trójkącie) otrzymujemy po podzieleniu obu stron przez
:
![]() |
![]() |
Wystarczy uzasadnić wzór (3), gdyż wzór (1) wynika natychmiast ze wzorów (3) i (2). Przekształcimy prawą stronę wzoru (3)
![]() |
wzór (3) jest więc słuszny.
Dowieść, że jeżeli funkcja
przybiera wartość całkowitą dla każdej całkowitej wartości zmiennej
, to
,
,
są liczbami całkowitymi i na odwrót.
Przypuśćmy, że gdy liczba
jest całkowita, to liczba
też jest całkowita. Wówczas
1)
, więc
jest liczbą całkowitą
2)
, stąd
, więc
jest liczbą całkowitą
3)
, stąd
, więc
jest liczbą całkowitą.
Odwrotnie, gdy
,
i
są liczbami całkowitymi, to funkcja
ma dla każdego całkowitego
wartość całkowitą. Istotnie
![]() |
Wartość
jest zatem równa sumie trzech liczb całkowitych (liczba
jest przy całkowitym
liczbą parzystą, gdyż jest iloczynem dwóch kolejnych liczb całkowitych).
Uwaga. Proponujemy czytelnikowi następujące ćwiczenie: Dowieść, że warunkiem koniecznym i dostatecznym do tego, aby funkcja
miała dla każdej całkowitej wartości
wartość całkowitą, jest warunek żeby liczby
,
,
i
były całkowite.
Dowieść, że jeżeli
i
, to
![]() |
Prawą stronę nierówności (1) można napisać w postaci
, skąd widać, że jest ona liczbą nieujemną. Wobec tego podnosząc obie strony nierówności (1) do kwadratu otrzymujemy nierówność równoważną
![]() |
Nierówności (2) można nadać postać
![]() |
lub
![]() |
Nierówność (3) jest oczywiście prawdziwa, zatem równoważna jej nierówność (1) jest też prawdziwa.
Dana jest prosta
i odcinek
do niej równoległy. Podzielić odcinek
na trzy równe części przy użyciu samej linijki, tzn. rysując tylko proste.
Znajdujemy najpierw jak w zadaniu 17 (rys. 16) środek
odcinka
(rys. 23). Prowadzimy proste
i
, które się przecinają w punkcie
oraz prostą
przecinającą prostą
w punkcie
. Ponieważ
i
, więc
i
. Jeśli zatem
jest punktem przecięcia prostych
i
, to proste
i
dzielą odcinek
na
równe części.
Dany jest sześcian o podstawie
, przy czym
cm. Obliczyć odległość prostej
od prostej przechodzącej przez punkt
i przez środek
ściany przeciwległej do podstawy.
Ponieważ
, więc prosta
jest równoległa do płaszczyzny
. Poszukiwana odległość prostych
i
równa jest odległości prostej
od płaszczyzny
(rys. 25).
Weźmy pod uwagę równoległościan, którego podstawą jest kwadrat
, a jedną ze ścian bocznych prostokąt
będący przekrojem sześcianu płaszczyzną
. Objętość tego równoległościanu równa się objętości
danego sześcianu. Z drugiej strony objętość równoległościanu równa się iloczynowi pola
prostokąta
przez odległość
krawędzi
od płaszczyzny prostokąta. Otóż
,
, otrzymujemy zatem równanie
![]() |