Dowieść, że jeżeli funkcja
przybiera wartość całkowitą dla każdej całkowitej wartości zmiennej
, to
,
,
są liczbami całkowitymi i na odwrót.
Przypuśćmy, że gdy liczba
jest całkowita, to liczba
też jest całkowita. Wówczas
1)
, więc
jest liczbą całkowitą
2)
, stąd
, więc
jest liczbą całkowitą
3)
, stąd
, więc
jest liczbą całkowitą.
Odwrotnie, gdy
,
i
są liczbami całkowitymi, to funkcja
ma dla każdego całkowitego
wartość całkowitą. Istotnie
![]() |
Wartość
jest zatem równa sumie trzech liczb całkowitych (liczba
jest przy całkowitym
liczbą parzystą, gdyż jest iloczynem dwóch kolejnych liczb całkowitych).
Uwaga. Proponujemy czytelnikowi następujące ćwiczenie: Dowieść, że warunkiem koniecznym i dostatecznym do tego, aby funkcja
miała dla każdej całkowitej wartości
wartość całkowitą, jest warunek żeby liczby
,
,
i
były całkowite.