Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

VII OM - II etap

II etap VII Olimpiady Matematycznej

VII OM - II - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
II

Dla jakiej wartości $ m $ wielomian $ x^3 + y^3 + z^3 + mxyz $ jest podzielny przez $ x + y + z $?

Rozwiązanie

Wyrażenie $ x^3 + y^3 + z^3 + mxyz $ jest wielomianem trzeciego stopnia względem $ x $; wielomian ten jest podzielny przez $ x + y + z $ wtedy i tylko wtedy, gdy ma pierwiastek $ x = - y - z $, tzn. wtedy, gdy podstawiając $ - (y + z) $ zamiast $ x $ otrzymamy tożsamościowo $ 0 $. Stąd warunek

\[<br />
-(y + z)^3 + y^3 + z^3 - m(y + z)yz = 0,<br />
\]

który można napisać w postaci

\[<br />
(3 + m) (y + z) yz = 0.<br />
\]

Równość powyższa jest tożsamością, tzn. jest prawdziwa dla wszelkich wartości $ y $ i $ z $ wtedy i tylko wtedy, gdy

\[<br />
m = - 3.<br />
\]

VII OM - II - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
II

Dowieść, że jeżeli $ H $ jest punktem przecięcia wysokości trójkąta nieprostokątnego $ ABC $, to okręgi opisane na trójkątach $ AHB $, $ BHC $, $ CHA $ i $ ABC $ są równe.

Rozwiązanie

Niech $ R $ oznacza promień okręgu opisanego na trójkącie $ ABC $, a $ R_1 $ - promień okręgu opisanego na trójkącie $ AHB $ (rys. 16); wówczas

\[<br />
R = \frac{AB}{2 \sin \measuredangle ACB},\<br />
R_1 = \frac{AB}{2 \sin \measuredangle AHB}.<br />
\]

Otóż $ \measuredangle AHB = \measuredangle NHM = 180^\circ - \measuredangle NCM = 180^\circ - \measuredangle ACB $, gdyż w czworokącie $ MHNC $ kąty $ M $ i $ N $ są proste. Zatem

\[<br />
\sin \measuredangle AHB = \sin \measuredangle ACB<br />
\]

i

\[<br />
R_1 = R.<br />
\]

VII OM - II - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
II

Jednorodna pozioma płyta o ciężarze $ Q $ kG mająca kształt koła jest podparta w punktach $ A $, $ B $, $ C $ leżących na obwodzie płyty, przy czym $ AC = BC $ i $ ACB = 2\alpha $. Jaki ciężar $ x $ kG należy umieścić na płycie w drugim końcu $ D $ średnicy poprowadzonej z punktu $ C $, aby nacisk płyty na podporę w$ C $G był równy zeru?

Rozwiązanie

Ciężar $ Q $ płyty podpartej w punktach $ A $, $ B $, $ C $ (rys. 17) jest zrównoważony przez reakcje podpór w tych punktach, działające pionowo w górę. Środek ciężkości $ O $ płyty, jako punkt zaczepienia ciężaru $ Q $ działającego w dół, musi leżeć wewnątrz trójkąta $ ABC $, tzn. kąt $ 2\alpha $ musi być ostry. Wobec symetrii płyty względem prostej $ CD $ reakcje w $ A $ i $ B $ są równe, ich wypadkowa $ R $ przechodzi przez środek $ E $ odcinka $ AB $; moglibyśmy usunąć podpory w $ A $ i $ B $ a, podeprzeć płytę w $ E $. Jeżeli umieścimy na płycie w punkcie $ D $ ciężar $ x $, reakcje podpór ulegną zmianie. Mamy wyznaczyć ciężar $ x $ w ten sposób, aby reakcja w $ C $ (równa naciskowi płyty na podporę w $ C $) stała się równa zeru. Nastąpi to wtedy, gdy ciężary $ Q $ i $ x $ oraz reakcja $ R $ będą w równowadze.

Według znanego prawa dźwigni zachodzi wówczas równość

\[<br />
x \cdot DE = Q \cdot OE,<br />
\]

a ponieważ $ OE = OA \cos 2\alpha $, $ DE = OD - OE = OD (1 - \cos 2\alpha) $, więc

\[<br />
x = \frac{Q \cos 2 \alpha}{1 - \cos 2\alpha}.<br />
\]

VII OM - II - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
II

Dowieść, że równanie $ 2x^2 - 215y^2 = 1 $ nie ma rozwiązań w liczbach całkowitych.

Rozwiązanie

Niech $ x $ i $ y $ oznaczają liczby całkowite. Liczba $ 215y^2 $ jest podzielna przez $ 5 $, więc liczba $ 215y^2 + 1 $ daje w dzieleniu przez $ 5 $ resztę $ 1 $. Liczba $ x^2 $ ma jedną z postaci $ 5k $, $ 5k + 1 $, $ 5k + 4 $ ($ k $ - liczba całkowita, patrz zadanie 2), zatem liczba $ 2x^2 $ - jedną z postaci $ 10k $, $ 10k + 2 $, $ 10k + 8 =10k +5 + 3 $, daje więc w dzieleniu przez $ 5 $ jedną z reszt $ 0 $, $ 2 $ lub $ 3 $. Nie może więc zachodzić równość $ 2x^2 = 215y^2 + 1 $, tj. dane równanie nie ma rozwiązań całkowitych.

Uwaga. Rozwiązanie zadania można ująć krócej, jeżeli dane równanie zastąpimy równaniem równoważnym $ (2x)^2 = 430y^2 + 2 $ i zamiast reszt w dzieleniu przez $ 5 $ rozważymy reszty w dzieleniu przez $ 10 $, tj. ostatnie cyfry wyrazów tego równania, gdy $ x $ i $ y $ są liczbami całkowitymi. Otóż ostatnią cyfrą kwadratu liczby parzystej $ 2x $ może być tylko $ 0 $, $ 4 $ lub $ 6 $, ostatnią cyfrą liczby $ 430y^2 $ jest $ 0 $, wobec czego ostatnią cyfrą liczby $ 430y^2 + 2 $ jest $ 2 $. Dane równanie nie może więc mieć rozwiązań całkowitych $ (x, y) $.

VII OM - II - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
II

Dowieść, że liczby $ A $, $ B $, $ C $ określone wzorami

\[<br />
A = \tg \beta \tg \gamma + 5,\<br />
B = \tg \gamma \tg \alpha + 5,\<br />
C = \tg \alpha \tg \beta + 5,<br />
\]

gdzie $ \alpha>0 $, $ \beta > 0 $, $ \gamma > 0 $ i $ \alpha + \beta + \gamma = 90^\circ $, spełniają nierówność

\[<br />
(1) \qquad \sqrt{A} + \sqrt{B} + \sqrt{C} < 4 \sqrt{3}.<br />
\]

Rozwiązanie

Gdy $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są kątami ostrymi dającymi w sumie kąt prosty, to $ \tg \beta \cdot \tg \gamma + \tg \gamma \cdot \tg \alpha + \tg \alpha \cdot \tg \beta = 1 $ (patrz zadanie 10), zatem

\[<br />
(2) \qquad A + B + C = 16.<br />
\]

Zadanie sprowadza się do wykazania, że liczby nieujemne $ A $, $ B $, $ C $ czyniące zadość warunkowi (2) spełniają nierówność (1). Aby to udowodnić, oprzemy się na tożsamości

\[<br />
(\sqrt{A} + \sqrt{B} + \sqrt{C})^2 + (\sqrt{A} - \sqrt{B})^2 + (\sqrt{B} - \sqrt{C})^2 + (\sqrt{C} - \sqrt{A})^2 = 3 (A + B + C).<br />
\]

Ponieważ składniki lewej strony tej tożsamości są nieujemne, więc

\[<br />
(\sqrt{A} + \sqrt{B} + \sqrt{C})^2 \leq 3 (A + B + C);<br />
\]

stąd

\[<br />
\sqrt{A} + \sqrt{B} + \sqrt{C} \leq \sqrt{3 (A + B + C)},<br />
\]

a ponieważ zachodzi równość (2), więc

\[<br />
\sqrt{A} + \sqrt{B} + \sqrt{C} \leq 4 \sqrt{3}.<br />
\]

VII OM - II - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
II

Dowieść, że jeżeli w czworościanie $ ABCD $ odcinki łączące wierzchołki czworościanu ze środkami kół wpisanych w ściany przeciwległe przecinają się w jednym punkcie, to

\[<br />
(1) \qquad AB \cdot CD = AC \cdot BD = AD \cdot BC<br />
\]

i że zachodzi również twierdzenie odwrotne.

Rozwiązanie

1°. Niech $ S $ będzie środkiem koła wpisanego w trójkąt $ ABC $, a $ T $ - środkiem koła wpisanego w trójkąt $ BCD $ (rys. 18). Według założenia odcinki $ AT $ i $ DS $ przecinają się w pewnym punkcie $ P $. Płaszczyzna przechodząca przez krawędź $ AD $ i przez punkt $ P $ przecina krawędź $ BC $ w punkcie $ M $, który jest punktem przecięcia półprostych $ AS $ i $ DT $. Półprosta $ AS $ jest dwusieczną kąta $ BAC $, a półprosta $ DT $ - dwusieczną kąta $ BDC $; według twierdzenia o dwusiecznej kąta w trójkącie

\[<br />
\frac{AB}{AC} = \frac{BM}{MC}<br />
\textrm{ i }<br />
\frac{BD}{DC} = \frac{BM}{MC},<br />
\]

zatem

\[<br />
\frac{AB}{AC} = \frac{BD}{DC}<br />
\textrm{ i }<br />
AB \cdot DC = AC \cdot BD.<br />
\]

Ponieważ takie samo rozumowanie można zastosować do dowolnych dwóch ścian czworościanu, więc wszystkie $ 3 $ iloczyny krawędzi przeciwległych są równe, tj. zachodzą równości (1).

2°. Załóżmy, że krawędzie czworościanu spełniają równości (1). Z równości $ AB \cdot CD = AC \cdot BD $ wynika, że $ \frac{AB}{AC} = \frac{BD}{DC} $, skąd wnioskujemy, że dwusieczne kątów $ BAC $ i $ BDC $ przecinają odcinek $ BC $ w tym samym punkcie $ M $, gdyż pierwsza dzieli odcinek $ BC $ w stosunku $ \frac{AB}{AC} $, druga zaś w stosunku $ \frac{BD}{CD} $. Wobec tego odcinki $ AT $ i $ DS $ (gdzie $ S $ i $ T $ są środkami kół wpisanych w trójkąty $ ABC $ i $ BDC $) przecinają się w pewnym punkcie $ P $ trójkąta $ AMD $.

W taki sam sposób dowiedziemy, że każde dwa spośród odcinków łączących wierzchołki czworościanu ze środkami kół wpisanych w przeciwległe ściany czworościanu przecinają się. Należy jeszcze udowodnić, że wszystkie te odcinki przecinają się w jednym i tym samym punkcie. Wykażemy na przykład, że odcinek $ CR $ ($ R $ - środek koła wpisanego w trójkąt $ ABD $) przechodzi przez punkt przecięcia $ P $ odcinków $ AT $ i $ DS $. Istotnie, odcinek $ CR $ przecina płaszczyznę $ AMD $ w pewnym punkcie $ Q $, gdyż punkty $ R $ i $ C $ leżą po przeciwnych stronach tej płaszczyzny. Ponieważ zaś odcinek $ CR $ przecina każdy z odcinków $ AT $ i $ DS $ płaszczyzny $ AMD $, więc punkt $ Q $ pokrywa się z punktem $ P $.

VII OM - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
VII OM, 1955-1956
Etap: 
III

Rozwiązać układ równań

\[<br />
(1) \qquad<br />
\begin{array}{l}<br />
x^2y^2 + x^2z^2 = axyz\\<br />
y^2z^2 + y^2x^2 = bxyz\\<br />
z^2x^2 + z^2y^2 = cxyz.<br />
\end{array}<br />
\]

Rozwiązanie

1) Wyznaczymy najpierw rozwiązania rzeczywiste układu (1) spełniające warunek $ x \ne 0 $, $ y \ne 0 $, $ z \ne 0 $. Przy tym założeniu układ (1) jest równoważny układowi równań

\[<br />
(2) \qquad<br />
\frac{xy}{z} + \frac{xz}{y} = a,\<br />
\frac{yz}{x} + \frac{yx}{z} = b,\<br />
\frac{zx}{y} + \frac{zy}{x} =c,<br />
\]

który otrzymujemy dzieląc każde z równań (1) obustronnie przez $ xyz $.

Łatwy rachunek pokazuje, że układ (2) jest równoważny układowi równań

\[<br />
(3) \qquad<br />
\frac{yz}{x} = \alpha,\<br />
\frac{zx}{y} = \beta,\<br />
\frac{xy}{z} = \gamma,<br />
\]

gdzie

\[<br />
(4) \qquad<br />
\alpha = \frac{b + c - a}{2},\<br />
\beta = \frac{c + a - b}{2},\<br />
\gamma = \frac{a + b - c}{2}.<br />
\]

Zauważmy, że układ (3) może mieć rozwiązania tylko wtedy,, gdy $ \alpha \ne 0 $, $ \beta \ne 0 $, $ \gamma \ne 0 $; przyjmiemy, że $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ warunek ten spełniają.

Mnożąc parami równania układu (3) otrzymujemy układ równań

\[<br />
(5) \qquad<br />
x^2 = \beta \gamma,\<br />
y^2 = \gamma \alpha,\<br />
z^2 = \alpha \beta.<br />
\]

Jeżeli pewne liczby $ x $, $ y $, $ z $ spełniają równania (3), to spełniają też równania (5), ale nie na odwrót. Możemy się o tym przekonać np. w sposób następujący. Jeśli liczby $ x_1 $, $ y_1 $, $ z_1 $ spełniają równanie (5), to liczby $ - x_1 $, $ y_1 $, $ z_1 $ też spełniają równania (5). Tymczasem trójki liczb $ (x_1, y_1, z_1) $ i $ (-x_1, y_1, z_1) $ nie mogą obie spełniać równań (3), gdyż wówczas byłoby np. $ \frac{y_1z_1}{x_1} = \alpha $ i jednocześnie $ \frac{y_1z_1}{-x_1} = \alpha $, po dodaniu zaś tych równości otrzymalibyśmy $ 0 = 2\alpha $, wbrew założeniu, że $ \alpha \ne 0 $. Układ równań (5) nie jest zatem równoważny układowi (3). Mówimy, że układ (5) wynika z układu (3), ale układ (3) nie wynika z układu (5).

Wobec powyższego, aby rozwiązać układ równań (3), należy znaleźć wszystkie rozwiązania układu równań (5) i wybrać z nich te, które spełniają równania (3).

Warunkiem istnienia rozwiązań (rzeczywistych) układu równań (5) są nierówności

\[<br />
(6) \qquad<br />
\beta \gamma > 0,\<br />
\gamma \alpha > 0,\<br />
\alpha \beta > 0,<br />
\]

które oznaczają, że wszystkie trzy liczby $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są tego samego znaku.

Jeżeli warunek (6) jest spełniony, to rozwiązania układu (5) są wyznaczone wzorami

\[<br />
(7) \qquad<br />
x = \pm \sqrt{\beta \gamma},\<br />
y = \pm \sqrt{\gamma \alpha},\<br />
z = \pm \sqrt{\alpha \beta}.<br />
\]

Układ równań (5) ma więc $ 8 $ rozwiązań odpowiadających $ 8 $ możliwym kombinacjom znaków we wzorach (7). Z tych $ 8 $ rozwiązań należy wybrać te, które są również rozwiązaniami układu równań (3). Zależy to od znaku liczb $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $.

a) Jeżeli $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są dodatnie, to z równań (3) widzimy, że wartości niewiadomych $ x $, $ y $, $ z $ muszą być albo wszystkie dodatnie, albo jedna musi być dodatnia, a dwie ujemne. Układ (3) ma w tym przypadku $ 4 $ rozwiązania:

\[<br />
(8) \qquad<br />
\begin{array}{lll}<br />
x =  \sqrt{\beta \gamma}, & y =  \sqrt{\gamma \alpha}, & z =  \sqrt{\alpha \beta},\\<br />
x =  \sqrt{\beta \gamma}, & y = -\sqrt{\gamma \alpha}, & z = -\sqrt{\alpha \beta},\\<br />
x = -\sqrt{\beta \gamma}, & y =  \sqrt{\gamma \alpha}, & z = -\sqrt{\alpha \beta},\\<br />
x = -\sqrt{\beta \gamma}, & y = -\sqrt{\gamma \alpha}, & z =  \sqrt{\alpha \beta},<br />
\end{array}<br />
\]

co łatwo sprawdzić przez podstawienie do równań (3).

b) Jeżeli $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są ujemne, to wartości $ x $, $ y $, $ z $ muszą być albo wszystkie ujemne, albo jedna musi być ujemna, a dwie dodatnie. Stwierdzamy, że układ ma w tym przypadku również $ 4 $ rozwiązania:

\[<br />
(9) \qquad<br />
\begin{array}{lll}<br />
x = -\sqrt{\beta \gamma}, & y = -\sqrt{\gamma \alpha}, & z = -\sqrt{\alpha \beta},\\<br />
x = -\sqrt{\beta \gamma}, & y =  \sqrt{\gamma \alpha}, & z =  \sqrt{\alpha \beta},\\<br />
x =  \sqrt{\beta \gamma}, & y = -\sqrt{\gamma \alpha}, & z =  \sqrt{\alpha \beta},\\<br />
x =  \sqrt{\beta \gamma}, & y =  \sqrt{\gamma \alpha}, & z = -\sqrt{\alpha \beta}.<br />
\end{array}<br />
\]

2) Należy jeszcze zbadać, czy układ równań (1) ma rozwiązania, w których jedna lub więcej niewiadomych ma wartość zero. Podstawiając $ x = 0 $ do równań (1) widzimy, że pierwsze równanie jest spełnione tożsamościowo, drugie zaś i trzecie dają to samo równanie

\[<br />
y^2z^2 = 0,<br />
\]

skąd wynika, że jedna z niewiadomych $ y $, $ z $ musi być równa zeru, a druga może mieć wartość dowolną. Układ równań (1) ma zatem następujące rozwiązania rozważanego rodzaju:

\[<br />
(10) \qquad<br />
\begin{array}{l}<br />
x = 0,\     y = 0,\    z - \textrm{dowolne}, \\<br />
x = 0,\     y - \textrm{dowolne}, \  z = 0,<br />
x - \textrm{dowolne},\     y = 0,  \  z = 0.<br />
\end{array}<br />
\]

Streśćmy uzyskane wyniki. Układ równań (1) ma zawsze rozwiązania (10). Ponadto, jeśli wszystkie $ 3 $ liczby $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ określone wzorami (4) są dodatnie, to układ (1) ma jeszcze rozwiązania (8), jeśli zaś liczby $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są wszystkie ujemne, to układ (1) ma jeszcze rozwiązania (9).

Uwaga. Powyżej wyznaczyliśmy rozwiązania rzeczywiste układu równań (1). Aby rozwiązać zadanie w dziedzinie liczb zespolonych (uważając $ a $, $ b $, $ c $ również za dowolnie dane liczby zespolone), rozumujemy, jak następuje.

Tak samo jak poprzednio stwierdzamy, że układ równań (1) ma zawsze rozwiązania (10) i że rozwiązania inne [stanowiące zarazem rozwiązania układu (3)] istnieją tylko wtedy, gdy żadna z liczb $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ określonych wzorami (4) nie jest równa zeru. Jeżeli ten warunek jest spełniony, to każde z równań (5) ma dwa rozwiązania będące liczbami przeciwnymi. Niech rozwiązaniami pierwszych dwóch równań (5) będą liczby $ x_0 $ i $ - x_0 $ oraz $ y_0 $ i $ -y_0 $. Podstawiając $ x = x_0 $, $ y = y_0 $ do pierwszego z równań (3), otrzymujemy dla niewiadomej z wartość $ z_0 = \frac{\alpha x_0}{y_0} $. Liczby $ x_0 $, $ y_0 $, $ z_0 $ spełniają również drugie i trzecie równanie układu (3), gdyż

\[<br />
\frac{z_0x_0}{y_0}=<br />
\frac{\alpha x_0x_0}{y_0y_0}=<br />
\frac{\alpha x_0^2}{y_0^2}=<br />
\frac{\alpha \beta \gamma}{\gamma \alpha}= \beta,<br />
\]

a

\[<br />
\frac{x_oy_0}{z_0} = \frac{x_0y_0^2}{\alpha x_0} = \frac{\gamma \alpha}{\alpha} = \gamma.<br />
\]

Jednym rozwiązaniem układu (3) jest więc

\[<br />
x = x_0,\      y = y_0,\     z = z_0, \textrm{ przy czym }<br />
  z_0 = \frac{\alpha x_0}{y_0}.<br />
\]

Analogicznie otrzymujemy $ 3 $ inne rozwiązania:

\[<br />
\begin{array}{lll}<br />
x =  x_0, & y = - y_0, & z = - z_0, \\<br />
x = -x_0, & y =   y_0, & z = - z_0, \\<br />
x = -x_0, & y = - y_0, & z =   z_0.<br />
\end{array}<br />
\]

Łatwo sprawdzić, że gdy spełniony jest warunek (6), wtedy $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są liczbami rzeczywistymi tego samego znaku, a $ 4 $ rozwiązania powyższe pokrywają się z rozwiązaniami (8), jeśli $ \alpha > 0 $, $ \beta > 0 $, $ \gamma > 0 $, a z rozwiązaniami (9), jeśli $ \alpha < 0 $, $ \beta < 0 $, $ \gamma < 0 $.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/1613