Dany jest trójkąt ostrokątny
i wewnątrz jednego z jego boków punkt
. Zbudować trójkąt o najmniejszym obwodzie, którego jednym wierzchołkiem jest punkt
, a dwa inne leżą na dwóch pozostałych bokach trójkąta.
Weźmy pod uwagę trójkąt
, którego wierzchołki leżą na bokach trójkąta ostrokątnego
, jak wskazuje rys. 6.
Niech
będzie punktem symetrycznym do punktu
względem prostej
, a
- punktem symetrycznym do punktu
względem prostej
. Wówczas
, a
. Wobec tego długość łamanej
równa się obwodowi trójkąta
. Gdy punkt
jest dany, dane są również punkty
i
; długość łamanej
jest najkrótsza wtedy, gdy punkty
i
leżą na odcinku łączącym
i
. Stąd wysnuwamy następującą konstrukcję (rys. 7).
Mając dany punkt
na boku
trójkąta
wyznaczamy punkty
i
symetryczne do punktu
względem prostych
i
. Łączymy
i
; jeżeli odcinek
przecina boki
i
w punktach
i
, to trójkąt
jest trójkątem poszukiwanym.
Należy jeszcze zbadać, czy odcinek
musi przeciąć boki
i
. Weźmy pod uwagę pięciokąt
. Pięciokąt ten jest wypukły, tzn. każdy jego kąt jest mniejszy od
. Istotnie, kąty pięciokąta przy wierzchołkach
,
,
są
razy większe od odpowiednich kątów trójkąta
: dla kątów przy
i
jest to widoczne bezpośrednio, a co do kąta
wystarczy zauważyć, że
i
. Ponieważ trójkąt jest ostrokątny, więc każdy z kątów
,
,
pięciokąta jest mniejszy od
. Wreszcie kąty pięciokąta przy wierzchołkach
i
są odpowiednio równe kątom
i
, z których każdy jest mniejszy od
. W pięciokącie wypukłym
przekątna
przecina każdą z przekątnych
i
.
W ten sposób wykazaliśmy, że zadanie ma zawsze rozwiązanie i tylko jedno.
Uwaga 1. Jeżeli trójkąt
nie jest ostrokątny, to odcinek
może nie przecinać boków
i
. Przypuśćmy, że kąt
trójkąta jest rozwarty i że dany punkt
leży na boku
(rys. 8).
Obierzmy punkt
na boku
i punkt
na boku
. Wykażemy, że obwód trójkąta
jest większy od podwojonej długości odcinka
. Niech
,
,
,
,
będą punktami symetrycznymi do punktów
,
,
,
,
względem punktu
. Wówczas
, a
, gdyż w trójkątach
i
o wspólnym boku
i równych bokach
kąt
jest mniejszy od kąta
. Wobec tego
![]() |
Lecz łamana
jest dłuższa od odcinka
, zatem na mocy (1) mamy istotnie
![]() |
Różnica pomiędzy obwodem
a długością
może być tak mała, jak tylko zechcemy, jeśli tylko punkty
i
obierzemy dostatecznie blisko punktu
. Istotnie
![]() |
dodając te nierówności stronami, otrzymujemy nierówność
![]() |
- zatem różnica znajdująca się po lewej stronie jest mniejsza od odcinka, który może być dowolnie mały.
Z powyższego wynika, że nie ma trójkąta
o najmniejszym obwodzie. Zadanie nie ma więc w tym przypadku rozwiązania. To samo dotyczy przypadku, gdy
jest prosty; nierówność (1) przechodzi wówczas na równość, ale nierówność (2) i dalsze wnioski pozostają w mocy.
Jeżeli dany punkt
leży na jednym z boków
lub
, a
, to możliwe są różne przypadki, których dyskusję pominiemy; zauważymy tylko, że gdy
, zadanie rozwiązuje się w taki sam sposób, jak dla trójkąta ostrokątnego.
Uwaga 2. Zadanie 8 wiąże się ze słynnym zadaniem Fagnano. (Jan Franciszek Fagnano, matematyk włoski XVIII w., syn Karola Fagnano, również matematyka, znanego ze swych badań nad lemniskatą. Istnieją różne sposoby rozwiązania zadania Fagnano; zajmowali się nim wybitni matematycy - M. Catalan we Francji, H. A. Schwarz w Niemczech, E. Lindelof w Finlandii i inni. Rozwiązanie, które podane jest w tekście, odznacza się szczególną prostotą; pochodzi ono od zakonnika francuskiego, autora znakomitych podręczników i zbiorów zadań matematycznych, który ze skromności podpisywał się tylko inicjałami F. G. M)
W dany trójkąt ostrokątny wpisać trójkąt o najmniejszym obwodzie.
W tym zadaniu trzeba spośród wszystkich trójkątów wpisanych w dany trójkąt
, tj. mających po jednym wierzchołku na każdym boku trójkąta
, wyznaczyć ten, który ma najmniejszy obwód. Obierzmy na boku
dowolny punkt
(rys. 9) i weźmy pod uwagę te trójkąty wpisane w trójkąt
, których jednym wierzchołkiem jest punkt
.
Z poprzedniego zadania wiemy już, który z tych trójkątów ma najmniejszy obwód. Jest to ten trójkąt
, którego wierzchołki
i
są punktami przecięcia odcinka
z bokami
i
, przy czym
i
są to punkty symetryczne do punktu
względem prostych
i
. Obwód trójkąta
równa się długości odcinka
. Jeżeli zmienimy położenie punktu
na boku
, to otrzymamy inny odcinek
. Jasne jest, że ze wszystkich trójkątów wpisanych w trójkąt
najmniejszy obwód ma ten, dla którego odpowiedni odcinek
jest najkrótszy. Aby rozstrzygnąć, jakie położenie ma wówczas punkt
, zwróćmy uwagę na trójkąt
. Trójkąt ten jest równoramienny, gdyż
. Wykażemy, że kąt
ma wielkość stałą, tj. niezależną od położenia punktu
. Istotnie, kąty
i
są równe jako symetryczne i podobnie równe są kąty
i
. Zatem
![]() |
dla każdego położenia punktu
na boku
kąt
jest równy podwojonemu kątowi
trójkąta
. Wobec tego podstawa
trójkąta równoramiennego
jest najkrótsza, gdy ma on najkrótsze ramiona. Ponieważ
, więc zachodzi to wtedy, gdy
jest wysokością trójkąta
.
Takie samo rozumowanie możemy przeprowadzić dla wierzchołka
i dla wierzchołka
. Stąd wniosek:
Ze wszystkich trójkątów wpisanych w dany trójkąt ostrokątny
najmniejszy obwód ma trójkąt spodkowy, tzn. trójkąt, którego wierzchołkami są spodki wysokości trójkąta
(rys. 10).
Jeżeli trójkąt
nie jest ostrokątny, to trójkąt wpisany o najmniejszym obwodzie nie istnieje. Rozumując bowiem jak w uwadze 1 stwierdzamy, że w tym przypadku
1° obwód każdego trójkąta wpisanego w trójkąt
jest większy od podwojonej najkrótszej wysokości trójkąta
;
2° w trójkąt
można wpisać trójkąt, którego obwód różni się dowolnie mało od podwojonej najkrótszej wysokości trójkąta
.