Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

Czesko-Polsko-Słowackie Zawody Matematyczne

Czesko–Polsko–Słowackie Zawody Matematyczne te mają charakter nieoficjalny i stanowią formę treningu dla zawodników
biorących udział w Międzynarodowej Olimpiadzie Matematycznej [1]. Formuła
zawodów jest taka sama, jak w przypadku MOM: w ciagu dwóch
dni zawodnicy rozwiązują sześć zadań — po trzy zadania podczas 4, 5 godziny każdego z dwóch dni.

IX CPS

Zawody matematyczne: 
IX CPS, 2009

Zadania z IX Czesko-Polsko-Słowackich Zawodów Matematycznych

ZałącznikWielkość
IX CPS - Zadania z rozwiązaniami [2]175.22 KB

IX CPS - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
IX CPS, 2009

Niech $ \mathbb R_+ $ oznacza zbiór liczb rzeczywistych dodatnich. Znaleźć wszystkie funkcje $ f:\mathbb R_+\to\mathbb R_+ $, spełniające dla dowolnych $ x,y\in\mathbb R_+ $ zależność

\[<br />
(1+yf(x))(1-yf(x+y))=1.<br />
\]

Rozwiązanie

Niech $ f(1)=a>0 $. Podstawiając $ x=1 $ i przekształcając równanie z treści zadania, otrzymujemy

\[<br />
(1+ay)\left(1-yf(y+1)\right)=1,\\<br />
ay-yf(y+1)(1+ay)=0,\\<br />
f(y+1)=\frac a{1+ay}.<br />
\]

Następnie ponownie przekształcamy równanie z treści zadania, podstawiając $ y=1 $ i $ f(x+1)=a/(1+ax) $:

\[<br />
\begin{split}<br />
\left(1+f(x)\right)\left(1-\frac a{1+ax}\right)&=1,\\<br />
f(x)\cdot\frac{1+ax-a}{1+ax}&=\frac a{1+ax},\\<br />
f(x)&=\frac a{1+ax-a}=\frac1{x+\frac1a-1}=\frac1{x+c},<br />
\end{split}<br />
\]

gdzie $ c=1/a-1 $. Wiadomo, że $ f(x)>0 $ dla wszystkich $ x>0 $, więc $ x+c>0 $ dla $ x>0 $ i stąd $ c\geq0 $.

Na koniec sprawdzimy, że funkcja $ f(x)=1/(x+c) $ spełnia warunki zadania dla dowolnego $ c\geq0 $:

\[<br />
\left(1+\frac y{x+c}\right)\left(1-\frac y{x+y+c}\right)=\frac{x+c+y}{x+c}\cdot\frac{x+y+c-y}{x+y+c}=1.<br />
\]

IX CPS - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
IX CPS, 2009

Niech $ a,k $ będą liczbami całkowitymi dodatnimi. Ciąg $ (a_n)_{n=1}^\infty $ definiujemy następująco:

\[<br />
a_1=a\quad\text{oraz}\quad a_{n+1}=a_n+k\varrho(a_n),\quad\text{dla }n=1,2,\dots,<br />
\]

gdzie $ \varrho(m) $ oznacza iloczyn cyfr liczby $ m $ w zapisie dziesiętnym (np. $ \varrho(413)=12 $, $ \varrho(308)=0 $). Udowodnić, że istnieją takie liczby całkowite dodatnie $ a $ i $ k $, że ciąg $ (a_n)_{n=1}^\infty $ przyjmuje dokładnie 2009 różnych wartości.

Rozwiązanie

Zauważmy, że ciąg $ (a_n)_{n=1}^\infty $ jest rosnący do momentu pojawienia się pierwszego wyrazu, w którego rozwinięciu dziesiętnym jest 0 i od tego miejsca ciąg jest stały. Wskażemy zatem takie $ a $ i $ k $, że 0 pojawi się po raz pierwszy w rozwinięciu $ a_{2009} $.

Niech

\[<br />
a=6\underbrace{11\dots 1}_{2007}\qquad\text{i}\qquad<br />
k=\underbrace{33\dots3}_{2007}4=\frac16\cdot2\underbrace{00\dots 0}_{2007}4.<br />
\]

Wtedy

\[<br />
\begin{array}{lll}<br />
a_1=6\underbrace{11\dots 1}_{2007},       & \varrho(a_1)=6,    & k\varrho(a_1)=2\underbrace{00\dots 0}_{2007}4,\\<br />
a_2=26\underbrace{11\dots 1}_{2006}5,     & \varrho(a_2)=60,   & k\varrho(a_2)=2\underbrace{00\dots 0}_{2007}40,\\<br />
a_3=226\underbrace{11\dots 1}_{2005}55,   & \varrho(a_3)=600,  & k\varrho(a_3)=2\underbrace{00\dots 0}_{2007}400,\\<br />
& \,\vdots &&&&\\<br />
a_{i+1}=\underbrace{22\dots2}_i6\underbrace{11\dots 1}_{2007-i}\underbrace{55\dots5}_i, &<br />
  \varrho(a_{i+1})=6\underbrace{0\dots 0}_i, &<br />
  k\varrho(a_{i+1})=2\underbrace{00\dots 0}_{2007}4\underbrace{00\dots 0}_i,\\<br />
& \,\vdots &&&&\\<br />
a_{2007}=\underbrace{22\dots2}_{2006}61\underbrace{55\dots5}_{2006}, &<br />
  \varrho(a_{2007})=6\underbrace{0\dots 0}_{2006}, &<br />
  k\varrho(a_{2007})=2\underbrace{00\dots 0}_{2007}4\underbrace{00\dots 0}_{2006},\\<br />
a_{2008}=\underbrace{22\dots2}_{2007}6\underbrace{55\dots5}_{2007}, &<br />
  \varrho(a_{2008})=6\underbrace{0\dots 0}_{2007}, &<br />
  k\varrho(a_{2008})=2\underbrace{00\dots 0}_{2007}4\underbrace{00\dots 0}_{2007},\\<br />
a_{2009}=\underbrace{22\dots2}_{2007}30\underbrace{55\dots5}_{2007}, &<br />
  \varrho(a_{2009})=0, & k\varrho(a_{2009})=0<br />
\end{array}<br />
\]

oraz $ a_n=a_{2009} $ dla wszystkich $ n>2009 $. Zatem dla powyższych $ a $ i $ k $ ciąg spełnia warunki zadania.

IX CPS - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
IX CPS, 2009

Niech $ k $ będzie okręgiem dopisanym do trójkąta $ ABC $, stycznym do boku $ BC $. Wybierzmy prostą $ p $ równoległą do $ BC $, przecinającą odcinki $ AB,AC $ w punktach odpowiednio $ D,E $. Oznaczmy przez $ l $ okrąg wpisany w trójkąt $ ADE $. Styczne do okręgu $ k $ przechodzące przez punkty $ D,E $ i nie zawierające punktu $ A $ przecinają się w punkcie $ P $. Styczne do okręgu $ l $ przechodzące przez punkty $ B,C $ i nie zawierające punktu $ A $ przecinają się w punkcie $ Q $. Dowieść, że prosta $ PQ $ przechodzi przez pewien ustalony punkt, niezależny od wyboru prostej $ p $.

Rozwiązanie

Załóżmy, że prosta $ BC $ jest styczna do $ k $ w punkcie $ T_k $, a prosta $ DE $ jest styczna do $ l $ w punkcie $ T_l $. Wykażemy, że szukanym punktem jest $ T_k $.

Najpierw udowodnimy, że punkty $ T_k $, $ T_l $ i $ P $ są współliniowe. Oznaczmy przez $ U $ i $ V $ punkty wspólne okręgu $ k $ ze stycznymi odpowiednio $ EP $ i $ DP $, zaś przez $ M $ i $ N $ punkty przecięcia prostej $ BC $ z prostymi odpowiednio $ EP $ i $ DP $. Niech $ T_1 $, $ T_2 $ będą punktami styczności półprostych $ AB $, $ AC $ do okręgu $ k $.

Ze względu na $ BC\|DE $, trójkąty $ DEP $ i $ NMP $ są podobne i jednokładność $ \mathcal H $ o środku $ P $ i skali $ q=MN/ED $ odwzorowuje odcinek $ DE $ na $ NM $. Aby udowodnić współliniowość $ T_k $, $ T_l $ i $ P $, wystarczy zatem sprawdzić, że

\[<br />
(1) \qquad<br />
\frac{MT_k}{NT_k}=\frac{ET_l}{DT_l},<br />
\]

gdyż wtedy $ \mathcal H $ odwzorowuje $ T_l $ na $ T_k $.

Oznaczmy przez $ a $, $ b $, $ c $ długości boków trójkąta $ DEP $ i niech $ AD=e $ oraz $ AE=d $. Przypomnijmy ponadto znany fakt: W dowolnym trójkącie $ XYZ $ odległości wierzchołka $ X $ od punktów styczności $ XY $ z okręgiem wpisanym i dopisanym wynoszą odpowiednio $ (XY+XZ-YZ)/2 $ i $ (XY+YZ-XZ)/2 $. Stosując to twierdzenie do trójkąta $ NMP $ i jego okręgu dopisanego $ k $, otrzymujemy

\[<br />
(2) \qquad<br />
\frac{MT_k}{NT_k}=\frac{(MN+NP-MP)/2}{(MN+MP-NP)/2}=\frac{qa+qc-qb}{qa+qb-qc}=\frac{a+c-b}{a+b-c}.<br />
\]

Korzystając ponownie z wspomnianego twierdzenia, w przypadku okręgu $ l $ wpisanego w trójkąt $ DEA $ mamy

\[<br />
(3) \qquad<br />
\frac{ET_l}{DT_l}=\frac{(DE+AE-AD)/2}{(DE+AD-AE)/2}=\frac{a+d-e}{a+e-d}.<br />
\]

Wiadomo, że jeżeli z pewnego punktu poprowadzimy styczne do okręgu, to odległości między wyjściowym punktem a otrzymanymi punktami styczności są takie same. Powtarzając wielokrotnie ten argument, wnioskujemy, że

\[<br />
e+c+PU=e+c+PV=e+DT_1=AT_1=AT_2=d+ET_2=d+b+PU,<br />
\]

a stąd $ e+c=d+b $. Zatem $ c-b=d-e $ i wstawiając tę zależność do (2) i (3) otrzymujemy

\[<br />
\frac{MT_k}{NT_k}=\frac{a+(c-b)}{a-(c-b)}=\frac{a+(d-e)}{a-(d-e)}=\frac{ET_l}{DT_l},<br />
\]

czyli zależność (1) jest prawdziwa. Zatem punkt $ P $ leży na odcinku $ T_lT_k $.

Podobnie dowiedziemy, że punkty $ T_k $, $ T_l $ i $ Q $ są współliniowe. Niech $ U' $ i $ V' $ będą punktami styczności $ CQ $ i $ BQ $ do okręgu $ l $, zaś $ M' $ i $ N' $ punktami przecięcia $ DE $ z $ CQ $ i $ BQ $. Przez $ T_1' $ i $ T_2' $ oznaczamy punkty styczności $ l $ i półprostych odpowiednio $ AD $ i $ AE $. Niech ponadto $ a' $, $ b' $, $ c' $ będą długościami boków trójkąta $ BCQ $ oraz niech $ AB=e' $ i $ AC=d' $.

Powtarzając rozumowanie z pierwszej części rozwiązania (tym razem mamy do czynienia z dwoma okręgami dopisanymi), otrzymujemy

\[<br />
\frac{M'T_l}{N'T_l}=\frac{a'+c'-b'}{a'+b'-c'},\qquad<br />
\frac{CT_k}{BT_k}=\frac{a'+e'-d'}{a'+d'-e'}.<br />
\]

Porównując długości odpowiednich odcinków, mamy

\[<br />
e'-c'-QU'=e'-c'-QV'=e'-BT_1'=AT_1'=AT_2'=d'-CT_2'=d'-b'-QU',<br />
\]

skąd $ c'-b'=e'-d' $ oraz

\[<br />
\frac{M'T_l}{N'T_l}=\frac{CT_k}{BT_k}.<br />
\]

Z podobieństwa trójkątów $ BCQ $ i $ N'M'Q $ wnioskujemy, że $ Q $ leży na odcinku $ T_lT_k $.

Zatem prosta $ PQ $ (oczywiście $ P\neq Q $) pokrywa się z prostą $ T_lT_k $ i przechodzi przez punkt $ T_k $, który nie zależy od wyboru prostej $ p $.

IX CPS - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
IX CPS, 2009

Dany jest okrąg $ k $ i jego cięciwa $ AB $, nie będąca średnicą. Niech $ C $ będzie dowolnym punktem na dłuższym łuku $ AB $ okręgu $ k $. Oznaczmy przez $ K,L $ odbicia punktów $ A,B $ względem prostych odpowiednio $ BC,AC $. Udowodnić, że odległość między środkami odcinków $ AB $ i $ KL $ nie zależy od wyboru punktu $ C $.

Rozwiązanie

Sposób I

Niech $ \alpha $, $ \beta $ oraz $ \gamma $ będą odpowiednio miarami kątów $ \measuredangle CAB $, $ \measuredangle ABC $ oraz $ \measuredangle BCA $. Na mocy założenia zadania kąt $ \measuredangle BCA $ jest zawsze ostry. Możemy założyć, że $ \alpha<90^{\circ} $, gdyż w drugim przypadku, $ \beta<90^{\circ} $, rozumowanie jest analogiczne. Niech $ S $, $ M $, $ U $, $ V $ będą środkami odcinków odpowiednio $ AB $, $ KL $, $ AL $, $ BK $. Niech ponadto $ H $ będzie punktem przecięcia prostych $ AK $ i $ BL $.

Zauważmy, że czworokąt $ USVM $ jest równoległobokiem ($ SU\|BL\|MV $, $ SV\|AK\|MU $) oraz

\[<br />
SV=AB\sin\beta,\quad MV=SU=AB\sin\alpha,\quad\measuredangle SVM=\measuredangle AHL=\measuredangle ACB=\gamma.<br />
\]

Z twierdzenia sinusów zastosowanego do trójkąta $ ABC $ wynika, że

\[<br />
\frac{AC}{SV}=\frac1{AB}\cdot\frac{AC}{\sin\beta}=\frac1{AB}\cdot\frac{BC}{\sin\alpha}=\frac{BC}{MV},<br />
\]

więc trójkąty $ SVM $ i $ ACB $ są podobne (cecha bok-kąt-bok). Ponownie korzystamy z twierdzenia sinusów i otrzymujemy

\[<br />
SM=AB\cdot\frac{SV}{AC}=\frac{AB^2\sin\beta}{AC}=\frac{AB^2\sin\gamma}{AB}=AB\sin\gamma=2r,<br />
\]

gdzie $ r $ jest promieniem okręgu $ k $, niezależnym od wyboru punktu $ C $.

Sposób II

Niech $ S $ będzie środkiem odcinka $ AB $, $ M $ - środkiem odcinka $ KL $, $ P $ i $ Q $ - spodkami wysokości odpowiednio z wierzchołków $ A $ i $ B $ trójkąta $ ABC $. Oczywiście $ P $ i $ Q $ są środkami odcinków $ AK $ i $ BL $, więc

\[<br />
QS=\tfrac12LA=MP\qquad\text{i}\qquad QS\|LA\|MP,<br />
\]

a zatem $ SPMQ $ jest równoległobokiem (nawet w przypadku zdegenerowanego trójkąta $ LAB $ lub $ LAK $).

Kąty $ APB $ i $ AQB $ są proste, punkty $ P $ i $ Q $ leżą na okręgu o średnicy $ AB $, więc $ SP=SQ=\frac{1}{2}AB $. Z tego wynika, że równoległobok $ SPMQ $ jest rombem i długość jego boków nie zależy od położenia punktu $ C $. Aby wykazać, że również długość jego przekątnej $ SM $ jest niezależna od $ C $, wystarczy sprawdzić, że miara kąta wyznaczonego przez boki $ SP $ i $ SQ $ nie zmienia się podczas przesuwania $ C $ po okręgu $ k $ (wtedy wszystkie romby $ SPMQ $ są przystające).

Jeśli kąt $ \alpha $ w trójkącie $ ABC $ jest ostry, punkt $ Q $ leży na odcinku $ AC $ i kąt $ PSQ $ jest kątem środkowym koła o średnicy $ AB $, opartym na tym samym łuku co kąt wpisany $ PAQ $. Zatem

\[<br />
\measuredangle PSQ=2\cdot\measuredangle PAQ=2(90^\circ-\gamma)=180^\circ-2\gamma.<br />
\]

Ten sam wzór otrzymujemy w przypadku, gdy $ \alpha $ nie jest kątem ostrym, ponieważ wtedy $ \beta $ jest ostry i możemy rozważać kąt wpisany $ PBQ $ zamiast $ PAQ $:

\[<br />
\measuredangle PSQ=2\cdot\measuredangle PBQ=2(90^\circ-\gamma)=180^\circ-2\gamma.<br />
\]

Wiadomo, że $ \gamma $ nie zmienia się przy przesuwaniu $ C $ po okręgu $ k $, ponieważ jest miarą kąta wpisanego, opartego na ustalonym łuku $ AB $, a zatem miara kąta $ PSQ $ również pozostaje niezmienna. Wobec wcześniejszych uwag to kończy dowód.

IX CPS - Zadanie 5

Liczby całkowite dodatnie $ a_1,a_2,\dots,a_n $ spełniają następujące warunki:

  1. $ 1\leq a_1<a_2<\dots<a_n\leq50 $;

  2. dla dowolnych liczb całkowitych dodatnich $ b_1,b_2,\dots,b_n $ istnieje taka liczba całkowita dodatnia $ m $ oraz liczby całkowite dodatnie $ c_1,c_2,\dots,c_n $, że

    \[<br />
mb_i=(c_i)^{a_i}\text{ dla }i=1,2,\dots,n.<br />
\]

Wykazać, że $ n\leq16 $ oraz wyznaczyć liczbę różnych ciągów $ (a_1,a_2,\dots,a_n) $ spełniających powyższe warunki dla $ n=16 $.

Rozwiązanie

Zaczniemy od uzasadnienia, że liczby $ a_1,\dots,a_n $ są parami względnie pierwsze. Załóżmy, że tak nie jest. Wtedy $ \gcd(a_i,a_j)=d>1 $ dla pewnych $ i\neq j $. Niech $ a_i=u\cdot d $ i $ a_j=v\cdot d $. Na mocy (ii) dla $ b_i=1 $ i $ b_j=2 $ istnieją $ m $, $ c_i $ i $ c_j $, spełniające warunek

\[<br />
m\cdot b_i=c_i^{a_i}\quad\text{i}\quad m\cdot b_j=c_j^{a_j},<br />
\quad\text{lub równoważnie}\quad<br />
m=(c_i^u)^d\quad\text{i}\quad 2m=(c_j^v)^d.<br />
\]

Zatem $ 2(c_i^u)^d=(c_j^v)^d $, co jest niemożliwe, bo po rozłożeniu na czynniki pierwsze obu stron tego równania wykładnik 2 w wyrażeniu z lewej strony nie jest podzielny przez $ d $, zaś po prawej stronie 2 występuje z wykładnikiem podzielnym przez $ d $. Otrzymana sprzeczność dowodzi, że $ a_1, \dots, a_n $ są względnie pierwsze.

Wykażemy teraz, że dla dowolnych $ a_1, \dots, a_n $, które są parami względnie pierwsze, warunek (ii) jest spełniony. Niech $ b_1 $, \dots, $ b_n $ będą dowolnymi dodatnimi liczbami całkowitymi, a $ \{p_1,\dots,p_k\} $ będzie zbiorem wszystkich dzielników pierwszych liczby $ b_1\cdot b_2\cdot\dots\cdot b_n $. Szukamy liczby $ m $ postaci

\[<br />
m=p_1^{\alpha_1}\cdot\dots\cdot p_k^{\alpha_k}.<br />
\]

Dla $ i=1,\dots,n $ oznaczmy przez $ \beta_{i,j} $ wykładnik przy podstawie $ p_j $ w rozkładzie na czynniki pierwsze liczby $ b_i $. Do tego by $ m\cdot b_i $ była $ a_i $-tą potęga liczby całkowitej, wystarczy, by $ \alpha_j+\beta_{i,j} $ była wielokrotnością $ a_i $, dla $ j=1,\dots,k $. Wystarczy zatem znaleźć $ \alpha_j $ spełniające poniższe kongruencje:

\[<br />
\alpha_j\equiv-\beta_{1,j}\pmod{a_1},\quad<br />
\alpha_j\equiv-\beta_{2,j}\pmod{a_2},<br />
\]
\[<br />
\dots,\quad\alpha_j\equiv-\beta_{n,j}\pmod{a_n}.<br />
\]

Istnienie takiego $ \alpha_j $ wynika z chińskiego twierdzenia o resztach, ponieważ $ a_1, \dots, a_n $ są względnie pierwsze.

Udowodniliśmy, że warunek (ii) jest jest spełniony wtedy i tylko wtedy, gdy liczby $ a_1, \dots, a_n $ są parami względnie pierwsze. W zbiorze $ \{1,2,\dots,50\} $ jest dokładnie 15 liczb pierwszych. Gdyby $ n\geq17 $, wśród liczb $ a_2,a_3,\dots,a_n $ znaleźlibyśmy przynajmniej dwie, które mają wspólny dzielnik pierwszy, gdyż $ 2\leq a_2<a_3<\dots<a_n\leq50 $. Jest to sprzeczne z faktem, że $ a_1,\dots,a_n $ są względnie pierwsze, a stąd $ n\leq16 $.

Dla $ n=16 $, z powyższych rozważań wynika, że $ a_1=1 $, zaś $ a_2 $, $ a_3, \dots, a_{16} $ muszą być potęgami różnych liczb pierwszych. Ze względu na to, że $ a_{16}\leq50 $, dopuszczalne potęgi liczb pierwszych $ p $ ($ p<50 $), to:

\[<br />
\begin{array}{rl}<br />
p=2\colon&2,4,8,16,32,\\<br />
p=3\colon&3,9,27,\\<br />
p=5\colon&5,25,\\<br />
p=7\colon&7,49,\\<br />
p\geq11\colon&1.<br />
\end{array}<br />
\]

Zatem liczba możliwych ciągów $ a_1, \dots, a_{16} $ wynosi $ 5\cdot3\cdot2\cdot2=60 $.

IX CPS - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
IX CPS, 2009

Dana jest liczba całkowita $ n\geq 16 $. Rozważmy zbiór

\[<br />
G=\left\{(x,y)\colon x,y\in\{1,2,\dots,n\}\right\},<br />
\]

składający się z $ n^2 $ punktów płaszczyzny. Niech $ A $ będzie dowolnym podzbiorem $ G $, zawierającym co najmniej $ 4n\sqrt{n} $ punktów. Udowodnić, że istnieje co najmniej $ n^2 $ czworokątów wypukłych, o wierzchołkach w zbiorze $ A $, takich że przekątne każdego z nich przechodzą przez jeden ustalony punkt płaszczyzny.

Rozwiązanie

Niech $ |A|=m\geq4n\sqrt{n} $ i niech $ \mathcal S $ będzie zbiorem wszystkich odcinków o obu końcach w zbiorze $ A $. Wtedy $ |\mathcal S|=\binom m2 $ i obie współrzędne środka dowolnego odcinka z $ \mathcal S $ są naturalnymi wielokrotnościami $ 1/2 $. W kwadracie $ \{(x,y)\colon 1\leq x\leq n, 1\leq y\leq n\} $ jest mniej niż $ 4n^2 $ punktów o współrzędnych będących naturalnymi wielokrotnościami $ 1/2 $, zatem na mocy zasady szufladkowej istnieje punkt $ X $, który jest środkiem przynajmniej $ \binom m2/(4n^2) $ odcinków ze zbioru $ \mathcal S $. Niech $ \mathcal P $ będzie zbiorem wszystkich odcinków z $ \mathcal S $, których środkiem jest $ X $. Wtedy

\[<br />
\begin{split}<br />
|\mathcal P|&\geq\frac{\binom m2}{4n^2}=\frac{m(m-1)}{8n^2}\geq\frac{4n\sqrt{n}(4n\sqrt{n}-1)}{8n^2}=\\<br />
&=\frac{16n^3-4n\sqrt{n}}{8n^2}=2n-\frac{1}{2\sqrt n}>2n-1,<br />
\end{split}<br />
\]

czyli $ |\mathcal P|\geq2n $.

Podzielmy $ \mathcal P $ na rozłączne rodziny odcinków zawartych w tej samej prostej. Załóżmy, że tych rodzin jest $ k $ oraz $ i $-ta rodzina liczy $ a_i $ odcinków, dla $ i=1,\dots,k $. Każdy odcinek z $ a_i $ ma końce należące do $ G $ i środek $ X $, więc $ a_i\leq n/2 $. Ponadto każde dwa odcinki z $ \mathcal P $ są przekątnymi równoległoboku wtedy i tylko wtedy, gdy nie leżą na tej samej linii. Z tego wynika, że liczba różnych równoległoboków o przekątnych ze zbioru $ \mathcal P $ jest nie mniejsza niż

\[<br />
\begin{split}<br />
\sum_{i=1}^{k-1}\sum_{j=i+1}^k a_i a_j &=<br />
\frac12\left(\left(\sum_{i=1}^ka_i\right)^2-\sum_{i=1}^ka_i^2\right)\geq \\<br />
\geq\frac12\left(\left(\sum_{i=1}^ka_i\right)^2-\sum_{i=1}^ka_i\cdot\frac n2\right)<br />
&= \frac12\left(|\mathcal P|^2-|\mathcal P|\cdot\frac n2\right)=\\<br />
=\frac12|\mathcal P|\left(|\mathcal P|-\frac n2\right)&\geq n\left(2n-\frac n2\right)=\frac32n^2>n^2.<br />
\end{split}<br />
\]

Zatem istnieje więcej niż $ n^2 $ czworokątów wypukłych (równoległoboków) spełniających warunki zadania.

Uwaga: Stosując nieco dokładniejsze oszacowania, można udowodnić tezę zadania wymagając dodatkowo, by współrzędne wspólnego punktu $ X $ były liczbami naturalnymi.

  • Czesko-Polsko-Słowackie Zawody Matematyczne
© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/163

Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/?q=node/154
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/cps9_r.pdf