Czesko–Polsko–Słowackie Zawody Matematyczne te mają charakter nieoficjalny i stanowią formę treningu dla zawodników
biorących udział w Międzynarodowej Olimpiadzie Matematycznej [1]. Formuła
zawodów jest taka sama, jak w przypadku MOM: w ciagu dwóch
dni zawodnicy rozwiązują sześć zadań — po trzy zadania podczas 4, 5 godziny każdego z dwóch dni.
Zadania z IX Czesko-Polsko-Słowackich Zawodów Matematycznych
| Załącznik | Wielkość |
|---|---|
| IX CPS - Zadania z rozwiązaniami [2] | 175.22 KB |
Niech
oznacza zbiór liczb rzeczywistych dodatnich. Znaleźć wszystkie funkcje
, spełniające dla dowolnych
zależność
![]() |
Niech
. Podstawiając
i przekształcając równanie z treści zadania, otrzymujemy
![]() |
Następnie ponownie przekształcamy równanie z treści zadania, podstawiając
i
:
![]() |
gdzie
. Wiadomo, że
dla wszystkich
, więc
dla
i stąd
.
Na koniec sprawdzimy, że funkcja
spełnia warunki zadania dla dowolnego
:
![]() |
Niech
będą liczbami całkowitymi dodatnimi. Ciąg
definiujemy następująco:
![]() |
gdzie
oznacza iloczyn cyfr liczby
w zapisie dziesiętnym (np.
,
). Udowodnić, że istnieją takie liczby całkowite dodatnie
i
, że ciąg
przyjmuje dokładnie 2009 różnych wartości.
Zauważmy, że ciąg
jest rosnący do momentu pojawienia się pierwszego wyrazu, w którego rozwinięciu dziesiętnym jest 0 i od tego miejsca ciąg jest stały. Wskażemy zatem takie
i
, że 0 pojawi się po raz pierwszy w rozwinięciu
.
Niech
![]() |
Wtedy
![]() |
oraz
dla wszystkich
. Zatem dla powyższych
i
ciąg spełnia warunki zadania.
Niech
będzie okręgiem dopisanym do trójkąta
, stycznym do boku
. Wybierzmy prostą
równoległą do
, przecinającą odcinki
w punktach odpowiednio
. Oznaczmy przez
okrąg wpisany w trójkąt
. Styczne do okręgu
przechodzące przez punkty
i nie zawierające punktu
przecinają się w punkcie
. Styczne do okręgu
przechodzące przez punkty
i nie zawierające punktu
przecinają się w punkcie
. Dowieść, że prosta
przechodzi przez pewien ustalony punkt, niezależny od wyboru prostej
.
Załóżmy, że prosta
jest styczna do
w punkcie
, a prosta
jest styczna do
w punkcie
. Wykażemy, że szukanym punktem jest
.
Najpierw udowodnimy, że punkty
,
i
są współliniowe. Oznaczmy przez
i
punkty wspólne okręgu
ze stycznymi odpowiednio
i
, zaś przez
i
punkty przecięcia prostej
z prostymi odpowiednio
i
. Niech
,
będą punktami styczności półprostych
,
do okręgu
.
Ze względu na
, trójkąty
i
są podobne i jednokładność
o środku
i skali
odwzorowuje odcinek
na
. Aby udowodnić współliniowość
,
i
, wystarczy zatem sprawdzić, że
![]() |
gdyż wtedy
odwzorowuje
na
.
Oznaczmy przez
,
,
długości boków trójkąta
i niech
oraz
. Przypomnijmy ponadto znany fakt: W dowolnym trójkącie
odległości wierzchołka
od punktów styczności
z okręgiem wpisanym i dopisanym wynoszą odpowiednio
i
. Stosując to twierdzenie do trójkąta
i jego okręgu dopisanego
, otrzymujemy
![]() |
Korzystając ponownie z wspomnianego twierdzenia, w przypadku okręgu
wpisanego w trójkąt
mamy
![]() |
Wiadomo, że jeżeli z pewnego punktu poprowadzimy styczne do okręgu, to odległości między wyjściowym punktem a otrzymanymi punktami styczności są takie same. Powtarzając wielokrotnie ten argument, wnioskujemy, że
![]() |
a stąd
. Zatem
i wstawiając tę zależność do (2) i (3) otrzymujemy
![]() |
czyli zależność (1) jest prawdziwa. Zatem punkt
leży na odcinku
.
Podobnie dowiedziemy, że punkty
,
i
są współliniowe. Niech
i
będą punktami styczności
i
do okręgu
, zaś
i
punktami przecięcia
z
i
. Przez
i
oznaczamy punkty styczności
i półprostych odpowiednio
i
. Niech ponadto
,
,
będą długościami boków trójkąta
oraz niech
i
.
Powtarzając rozumowanie z pierwszej części rozwiązania (tym razem mamy do czynienia z dwoma okręgami dopisanymi), otrzymujemy
![]() |
Porównując długości odpowiednich odcinków, mamy
![]() |
skąd
oraz
![]() |
Z podobieństwa trójkątów
i
wnioskujemy, że
leży na odcinku
.
Zatem prosta
(oczywiście
) pokrywa się z prostą
i przechodzi przez punkt
, który nie zależy od wyboru prostej
.
Dany jest okrąg
i jego cięciwa
, nie będąca średnicą. Niech
będzie dowolnym punktem na dłuższym łuku
okręgu
. Oznaczmy przez
odbicia punktów
względem prostych odpowiednio
. Udowodnić, że odległość między środkami odcinków
i
nie zależy od wyboru punktu
.
Niech
,
oraz
będą odpowiednio miarami kątów
,
oraz
. Na mocy założenia zadania kąt
jest zawsze ostry. Możemy założyć, że
, gdyż w drugim przypadku,
, rozumowanie jest analogiczne. Niech
,
,
,
będą środkami odcinków odpowiednio
,
,
,
. Niech ponadto
będzie punktem przecięcia prostych
i
.
Zauważmy, że czworokąt
jest równoległobokiem (
,
) oraz
![]() |
Z twierdzenia sinusów zastosowanego do trójkąta
wynika, że
![]() |
więc trójkąty
i
są podobne (cecha bok-kąt-bok). Ponownie korzystamy z twierdzenia sinusów i otrzymujemy
![]() |
gdzie
jest promieniem okręgu
, niezależnym od wyboru punktu
.
Niech
będzie środkiem odcinka
,
- środkiem odcinka
,
i
- spodkami wysokości odpowiednio z wierzchołków
i
trójkąta
. Oczywiście
i
są środkami odcinków
i
, więc
![]() |
a zatem
jest równoległobokiem (nawet w przypadku zdegenerowanego trójkąta
lub
).
Kąty
i
są proste, punkty
i
leżą na okręgu o średnicy
, więc
. Z tego wynika, że równoległobok
jest rombem i długość jego boków nie zależy od położenia punktu
. Aby wykazać, że również długość jego przekątnej
jest niezależna od
, wystarczy sprawdzić, że miara kąta wyznaczonego przez boki
i
nie zmienia się podczas przesuwania
po okręgu
(wtedy wszystkie romby
są przystające).
Jeśli kąt
w trójkącie
jest ostry, punkt
leży na odcinku
i kąt
jest kątem środkowym koła o średnicy
, opartym na tym samym łuku co kąt wpisany
. Zatem
![]() |
Ten sam wzór otrzymujemy w przypadku, gdy
nie jest kątem ostrym, ponieważ wtedy
jest ostry i możemy rozważać kąt wpisany
zamiast
:
![]() |
Wiadomo, że
nie zmienia się przy przesuwaniu
po okręgu
, ponieważ jest miarą kąta wpisanego, opartego na ustalonym łuku
, a zatem miara kąta
również pozostaje niezmienna. Wobec wcześniejszych uwag to kończy dowód.
Liczby całkowite dodatnie
spełniają następujące warunki:
;
dla dowolnych liczb całkowitych dodatnich
istnieje taka liczba całkowita dodatnia
oraz liczby całkowite dodatnie
, że
![]() |
Wykazać, że
oraz wyznaczyć liczbę różnych ciągów
spełniających powyższe warunki dla
.
Zaczniemy od uzasadnienia, że liczby
są parami względnie pierwsze. Załóżmy, że tak nie jest. Wtedy
dla pewnych
. Niech
i
. Na mocy (ii) dla
i
istnieją
,
i
, spełniające warunek
![]() |
Zatem
, co jest niemożliwe, bo po rozłożeniu na czynniki pierwsze obu stron tego równania wykładnik 2 w wyrażeniu z lewej strony nie jest podzielny przez
, zaś po prawej stronie 2 występuje z wykładnikiem podzielnym przez
. Otrzymana sprzeczność dowodzi, że
są względnie pierwsze.
Wykażemy teraz, że dla dowolnych
, które są parami względnie pierwsze, warunek (ii) jest spełniony. Niech
, \dots,
będą dowolnymi dodatnimi liczbami całkowitymi, a
będzie zbiorem wszystkich dzielników pierwszych liczby
. Szukamy liczby
postaci
![]() |
Dla
oznaczmy przez
wykładnik przy podstawie
w rozkładzie na czynniki pierwsze liczby
. Do tego by
była
-tą potęga liczby całkowitej, wystarczy, by
była wielokrotnością
, dla
. Wystarczy zatem znaleźć
spełniające poniższe kongruencje:
![]() |
![]() |
Istnienie takiego
wynika z chińskiego twierdzenia o resztach, ponieważ
są względnie pierwsze.
Udowodniliśmy, że warunek (ii) jest jest spełniony wtedy i tylko wtedy, gdy liczby
są parami względnie pierwsze. W zbiorze
jest dokładnie 15 liczb pierwszych. Gdyby
, wśród liczb
znaleźlibyśmy przynajmniej dwie, które mają wspólny dzielnik pierwszy, gdyż
. Jest to sprzeczne z faktem, że
są względnie pierwsze, a stąd
.
Dla
, z powyższych rozważań wynika, że
, zaś
,
muszą być potęgami różnych liczb pierwszych. Ze względu na to, że
, dopuszczalne potęgi liczb pierwszych
(
), to:
![]() |
Zatem liczba możliwych ciągów
wynosi
.
Dana jest liczba całkowita
. Rozważmy zbiór
![]() |
składający się z
punktów płaszczyzny. Niech
będzie dowolnym podzbiorem
, zawierającym co najmniej
punktów. Udowodnić, że istnieje co najmniej
czworokątów wypukłych, o wierzchołkach w zbiorze
, takich że przekątne każdego z nich przechodzą przez jeden ustalony punkt płaszczyzny.
Niech
i niech
będzie zbiorem wszystkich odcinków o obu końcach w zbiorze
. Wtedy
i obie współrzędne środka dowolnego odcinka z
są naturalnymi wielokrotnościami
. W kwadracie
jest mniej niż
punktów o współrzędnych będących naturalnymi wielokrotnościami
, zatem na mocy zasady szufladkowej istnieje punkt
, który jest środkiem przynajmniej
odcinków ze zbioru
. Niech
będzie zbiorem wszystkich odcinków z
, których środkiem jest
. Wtedy
![]() |
czyli
.
Podzielmy
na rozłączne rodziny odcinków zawartych w tej samej prostej. Załóżmy, że tych rodzin jest
oraz
-ta rodzina liczy
odcinków, dla
. Każdy odcinek z
ma końce należące do
i środek
, więc
. Ponadto każde dwa odcinki z
są przekątnymi równoległoboku wtedy i tylko wtedy, gdy nie leżą na tej samej linii. Z tego wynika, że liczba różnych równoległoboków o przekątnych ze zbioru
jest nie mniejsza niż
![]() |
Zatem istnieje więcej niż
czworokątów wypukłych (równoległoboków) spełniających warunki zadania.
Uwaga: Stosując nieco dokładniejsze oszacowania, można udowodnić tezę zadania wymagając dodatkowo, by współrzędne wspólnego punktu
były liczbami naturalnymi.
Odnośniki:
[1] https://archom.ptm.org.pl/?q=node/154
[2] https://archom.ptm.org.pl/sites/default/files/cps9_r.pdf