Rozwiązać układ równań
![]() |
1) Wyznaczymy najpierw rozwiązania rzeczywiste układu (1) spełniające warunek
,
,
. Przy tym założeniu układ (1) jest równoważny układowi równań
![]() |
który otrzymujemy dzieląc każde z równań (1) obustronnie przez
.
Łatwy rachunek pokazuje, że układ (2) jest równoważny układowi równań
![]() |
gdzie
![]() |
Zauważmy, że układ (3) może mieć rozwiązania tylko wtedy,, gdy
,
,
; przyjmiemy, że
,
,
warunek ten spełniają.
Mnożąc parami równania układu (3) otrzymujemy układ równań
![]() |
Jeżeli pewne liczby
,
,
spełniają równania (3), to spełniają też równania (5), ale nie na odwrót. Możemy się o tym przekonać np. w sposób następujący. Jeśli liczby
,
,
spełniają równanie (5), to liczby
,
,
też spełniają równania (5). Tymczasem trójki liczb
i
nie mogą obie spełniać równań (3), gdyż wówczas byłoby np.
i jednocześnie
, po dodaniu zaś tych równości otrzymalibyśmy
, wbrew założeniu, że
. Układ równań (5) nie jest zatem równoważny układowi (3). Mówimy, że układ (5) wynika z układu (3), ale układ (3) nie wynika z układu (5).
Wobec powyższego, aby rozwiązać układ równań (3), należy znaleźć wszystkie rozwiązania układu równań (5) i wybrać z nich te, które spełniają równania (3).
Warunkiem istnienia rozwiązań (rzeczywistych) układu równań (5) są nierówności
![]() |
które oznaczają, że wszystkie trzy liczby
,
,
są tego samego znaku.
Jeżeli warunek (6) jest spełniony, to rozwiązania układu (5) są wyznaczone wzorami
![]() |
Układ równań (5) ma więc
rozwiązań odpowiadających
możliwym kombinacjom znaków we wzorach (7). Z tych
rozwiązań należy wybrać te, które są również rozwiązaniami układu równań (3). Zależy to od znaku liczb
,
,
.
a) Jeżeli
,
,
są dodatnie, to z równań (3) widzimy, że wartości niewiadomych
,
,
muszą być albo wszystkie dodatnie, albo jedna musi być dodatnia, a dwie ujemne. Układ (3) ma w tym przypadku
rozwiązania:
![]() |
co łatwo sprawdzić przez podstawienie do równań (3).
b) Jeżeli
,
,
są ujemne, to wartości
,
,
muszą być albo wszystkie ujemne, albo jedna musi być ujemna, a dwie dodatnie. Stwierdzamy, że układ ma w tym przypadku również
rozwiązania:
![]() |
2) Należy jeszcze zbadać, czy układ równań (1) ma rozwiązania, w których jedna lub więcej niewiadomych ma wartość zero. Podstawiając
do równań (1) widzimy, że pierwsze równanie jest spełnione tożsamościowo, drugie zaś i trzecie dają to samo równanie
![]() |
skąd wynika, że jedna z niewiadomych
,
musi być równa zeru, a druga może mieć wartość dowolną. Układ równań (1) ma zatem następujące rozwiązania rozważanego rodzaju:
![]() |
Streśćmy uzyskane wyniki. Układ równań (1) ma zawsze rozwiązania (10). Ponadto, jeśli wszystkie
liczby
,
,
określone wzorami (4) są dodatnie, to układ (1) ma jeszcze rozwiązania (8), jeśli zaś liczby
,
,
są wszystkie ujemne, to układ (1) ma jeszcze rozwiązania (9).
Uwaga. Powyżej wyznaczyliśmy rozwiązania rzeczywiste układu równań (1). Aby rozwiązać zadanie w dziedzinie liczb zespolonych (uważając
,
,
również za dowolnie dane liczby zespolone), rozumujemy, jak następuje.
Tak samo jak poprzednio stwierdzamy, że układ równań (1) ma zawsze rozwiązania (10) i że rozwiązania inne [stanowiące zarazem rozwiązania układu (3)] istnieją tylko wtedy, gdy żadna z liczb
,
,
określonych wzorami (4) nie jest równa zeru. Jeżeli ten warunek jest spełniony, to każde z równań (5) ma dwa rozwiązania będące liczbami przeciwnymi. Niech rozwiązaniami pierwszych dwóch równań (5) będą liczby
i
oraz
i
. Podstawiając
,
do pierwszego z równań (3), otrzymujemy dla niewiadomej z wartość
. Liczby
,
,
spełniają również drugie i trzecie równanie układu (3), gdyż
![]() |
a
![]() |
Jednym rozwiązaniem układu (3) jest więc
![]() |
Analogicznie otrzymujemy
inne rozwiązania:
![]() |
Łatwo sprawdzić, że gdy spełniony jest warunek (6), wtedy
,
,
są liczbami rzeczywistymi tego samego znaku, a
rozwiązania powyższe pokrywają się z rozwiązaniami (8), jeśli
,
,
, a z rozwiązaniami (9), jeśli
,
,
.