Niech
będzie okręgiem dopisanym do trójkąta
, stycznym do boku
. Wybierzmy prostą
równoległą do
, przecinającą odcinki
w punktach odpowiednio
. Oznaczmy przez
okrąg wpisany w trójkąt
. Styczne do okręgu
przechodzące przez punkty
i nie zawierające punktu
przecinają się w punkcie
. Styczne do okręgu
przechodzące przez punkty
i nie zawierające punktu
przecinają się w punkcie
. Dowieść, że prosta
przechodzi przez pewien ustalony punkt, niezależny od wyboru prostej
.
Załóżmy, że prosta
jest styczna do
w punkcie
, a prosta
jest styczna do
w punkcie
. Wykażemy, że szukanym punktem jest
.
Najpierw udowodnimy, że punkty
,
i
są współliniowe. Oznaczmy przez
i
punkty wspólne okręgu
ze stycznymi odpowiednio
i
, zaś przez
i
punkty przecięcia prostej
z prostymi odpowiednio
i
. Niech
,
będą punktami styczności półprostych
,
do okręgu
.
Ze względu na
, trójkąty
i
są podobne i jednokładność
o środku
i skali
odwzorowuje odcinek
na
. Aby udowodnić współliniowość
,
i
, wystarczy zatem sprawdzić, że
![]() |
gdyż wtedy
odwzorowuje
na
.
Oznaczmy przez
,
,
długości boków trójkąta
i niech
oraz
. Przypomnijmy ponadto znany fakt: W dowolnym trójkącie
odległości wierzchołka
od punktów styczności
z okręgiem wpisanym i dopisanym wynoszą odpowiednio
i
. Stosując to twierdzenie do trójkąta
i jego okręgu dopisanego
, otrzymujemy
![]() |
Korzystając ponownie z wspomnianego twierdzenia, w przypadku okręgu
wpisanego w trójkąt
mamy
![]() |
Wiadomo, że jeżeli z pewnego punktu poprowadzimy styczne do okręgu, to odległości między wyjściowym punktem a otrzymanymi punktami styczności są takie same. Powtarzając wielokrotnie ten argument, wnioskujemy, że
![]() |
a stąd
. Zatem
i wstawiając tę zależność do (2) i (3) otrzymujemy
![]() |
czyli zależność (1) jest prawdziwa. Zatem punkt
leży na odcinku
.
Podobnie dowiedziemy, że punkty
,
i
są współliniowe. Niech
i
będą punktami styczności
i
do okręgu
, zaś
i
punktami przecięcia
z
i
. Przez
i
oznaczamy punkty styczności
i półprostych odpowiednio
i
. Niech ponadto
,
,
będą długościami boków trójkąta
oraz niech
i
.
Powtarzając rozumowanie z pierwszej części rozwiązania (tym razem mamy do czynienia z dwoma okręgami dopisanymi), otrzymujemy
![]() |
Porównując długości odpowiednich odcinków, mamy
![]() |
skąd
oraz
![]() |
Z podobieństwa trójkątów
i
wnioskujemy, że
leży na odcinku
.
Zatem prosta
(oczywiście
) pokrywa się z prostą
i przechodzi przez punkt
, który nie zależy od wyboru prostej
.