Opublikowane na Archiwum Olimpiady Matematycznej (https://archom.ptm.org.pl)

Strona główna > Wersja do wydruku > Wersja do wydruku

V OM - III etap

III etap V Olimpiady Matematycznej

V OM - III - Zadanie 1

Zawody matematyczne: 
V OM, 1953-1954
Etap: 
III

Dowieść, że w trapezie równoramiennym opisanym na kole odcinki łączące punkty styczności boków przeciwległych z kołem przechodzą przez punkt przecięcia przekątnych.

Rozwiązanie

Niech $ E $, $ F $, $ G $, $ H $ oznaczają odpowiednio punkty styczności boków $ AB $, $ BC $, $ CD $, $ DA $ z okręgiem wpisanym w trapez $ ABCD $.

Niech $ M $ będzie punktem przecięcia odcinków $ EG $ i $ HF $ (rys. 37a). Ponieważ trapez $ ABCD $ jest równoramienny, więc prosta $ EG $ jest osią symetrii figury, przy czym punkt $ F $ jest symetryczny do punktu $ H $ i $ HF \bot EG $. Proste równoległe $ AB $, $ HF $ i $ DC $ wyznaczają na prostych $ EG $ i $ BC $ odcinki proporcjonalne, zatem

\[<br />
\frac{EM}{MG} = \frac{BF}{FC}.<br />
\]

Niech $ N $ będzie punktem przecięcia przekątnych $ AC $ i $ BD $ trapezu. Ponieważ te przekątne są symetryczne względem prostej $ EG $, więc punkt $ N $ leży na odcinku $ EG $ (rys. 37 b). Trójkąty $ AEN $ i $ CGN $ są jednokładne względem punktu $ N $, zatem

\[<br />
\frac{EN}{NG} = \frac{AE}{CG}.<br />
\]

Lecz $ AE = EB = BF $, a $ FC = CG $, wobec czego $ \frac{AE}{CG} = \frac{BF}{FC} $; z powyższych proporcji wynika więc, że

\[<br />
\frac{EM}{MG} = \frac{EN}{NG}.<br />
\]

Punkty $ M $ i $ N $ dzielą odcinek $ EG $ w tym samym stosunku, zatem punkty te pokrywają się, czego należało dowieść.

V OM - III - Zadanie 2

Zawody matematyczne: 
V OM, 1953-1954
Etap: 
III

Jaki związek algebraiczny zachodzi między $ A $, $ B $ i $ C $, jeżeli

\[<br />
(1) \qquad \ctg A + \frac{\cos B}{\sin A \cos C} = \ctg B + \frac{\cos A}{\sin B \cos C}.<br />
\]

Rozwiązanie

Z równości (1) wynikają kolejno równości

\[<br />
\cos A \sin B \cos C + \sin B \cos B = \sin A \cos B \cos C + \sin A \cos A,<br />
\]
\[<br />
(\cos A \sin B- \sin A \cos B) \cos C = \sin A \cos A - \sin B \cos B.<br />
\]
\[<br />
\sin (B - A) \cos C = \frac{1}{2} (\sin 2 A - \sin 2 B),<br />
\]
\[<br />
\sin (B - A) \cos C = \cos (A + B) \sin (A - B),<br />
\]
\[<br />
\sin (A - B) [\cos (A + B) + \cos C] = 0,<br />
\]
\[<br />
(2) \qquad \sin (A - B) \cos \frac{A + B + C}{2} \cos \frac{A + B - C}{2}= 0.<br />
\]

Z równości (2) wynika alternatywa:

\[<br />
\sin (A - B) = 0 \textrm{ lub }<br />
\cos \frac{A + B + C}{2} = 0 \textrm{ lub }<br />
\cos \frac{A + B - C}{2} = 0<br />
\]

równoważna alternatywie:

\[<br />
A - B = k\pi \textrm{ lub }<br />
\frac{A + B + C}{2} = \frac{\pi}{2} + m\pi \textrm{ lub }<br />
\frac{A + B - C}{2} = \frac{\pi}{2} + n\pi,<br />
\]

gdzie $ k $, $ m $, $ n $ oznaczają liczby całkowite.

Uzyskaliśmy wynik: Jeśli zachodzi równość (1), to

\[<br />
(3) \qquad A - B = k\pi \textrm{ lub } A + B + C = (2m + 1)\pi \textrm{ lub }<br />
A + B - C = (2n + 1)\pi,<br />
\]

gdzie $ k $, $ m $, $ n $ są liczbami całkowitymi.

Zauważmy, że związki (3) nie wykluczają się wzajemnie; jeśli np. $ A = B = \frac{\pi}{2} $ , $ C = 0 $, to zachodzą wszystkie trzy związki.

V OM - III - Zadanie 3

Zawody matematyczne: 
V OM, 1953-1954
Etap: 
III

Jednorodną tarczę kołową zawieszono w położeniu poziomym na sznurze uczepionym w jej środku $ O $. W trzech różnych punktach $ A $, $ B $, $ C $ brzegu tarczy położono ciężary $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $, po czym tarcza pozostała w równowadze. Obliczyć kąty $ AOB $, $ BOC $ i $ COA $.

Rozwiązanie

Ponieważ tarcza po umieszczeniu ciężarów pozostała w równowadze, więc wypadkowa sił równoległych $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ przechodzi przez punkt $ O $ (rys. 41). Z trzech kątów $ AOB $, $ BOC $, $ COA $ rozważanych w jednakowym kierunku obrbtu przynajmniej dwa są mniejsze od $ 180^\circ $, gdyż suma wszystkich trzech wynosi $ 360^\circ $; niech np. $ \measuredangle AOB < 180^\circ $. Wypadkowa sił $ p_1 $ i $ p_2 $ zaczepionych w punktach $ A $ i $ B $ przechodzi przez pewien punkt $ M $ odcinka $ AB $; zatem punkt $ C $ jest punktem przecięcia brzegu tarczy z półprostą $ MO $ i każdy z kątów $ BOC $, $ COA $ jest również mniejszy od $ 180^\circ $.

Wiadomo ze statyki, że położenie punktu $ M $ określa równość

\[<br />
(1) \qquad \frac{AM}{MB} = \frac{p_2}{p_1}.<br />
\]

W trójkątach $ AOM $ i $ BOM $ jest

\[<br />
\frac{AM}{\sin \measuredangle AOM} =<br />
\frac{OM}{\sin \measuredangle A},\<br />
\frac{MB}{\sin \measuredangle MOB} = \frac{OM}{\sin \measuredangle B},<br />
\]

a że $ \measuredangle A = \measuredangle B $, więc z powyższych równości wynika, że

\[<br />
(2) \qquad<br />
\frac{AM}{\sin \measuredangle AOM} = \frac{MB}{\sin \measuredangle MOB}.<br />
\]

Z równości (1) i (2) otrzymujemy

\[<br />
\frac{p_2}{\sin \measuredangle AOM} = \frac{p_1}{\sin \measuredangle MOB},<br />
\]

a ponieważ $ \measuredangle AOM = 180^\circ - \measuredangle COA $, $ \measuredangle MOB = 180^\circ - \measuredangle BOC $, więc

\[<br />
\frac{p_1}{\sin \measuredangle BOC} = \frac{p_2}{\sin \measuredangle COA}.<br />
\]

Analogiczne równości zachodzą dla pozostałych par szukanych kątów, zatem

\[<br />
(3) \qquad<br />
\frac{p_1}{\sin \measuredangle BOC} =<br />
\frac{p_2}{\sin \measuredangle COA} =<br />
\frac{p_3}{\sin \measuredangle AOB}.<br />
\]

Z równości (3) można już wyznaczyć kąty $ BOC $, $ COA $ i $ AOB $. Istotnie niech $ 180^\circ - \measuredangle BOC = \alpha $, $ 180^\circ - \measuredangle COA = \beta $, $ 180^\circ - \measuredangle AOB = \gamma $; ponieważ $ \measuredangle BOC + \measuredangle COA + \measuredangle AOB = 360^\circ $, wobec czego $ \alpha + \beta + \gamma = 180^\circ $, a równości (3) przybierają postać

\[<br />
\frac{p_1}{\sin \alpha} = \frac{p_2}{\sin \beta} = \frac{p_3}{\sin \gamma},<br />
\]

więc $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ są kątami trójkąta o bokach $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $. Kąty te możemy obliczyć stosując do owego trójkąta twierdzenie cosinusów, kąty zaś $ BOC $, $ COA $, $ AOB $ obliczymy jako dopełnienia kątów $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $ do $ 180^\circ $. W ten sposób otrzymujemy

\[<br />
(4) \qquad<br />
\begin{array}{l}<br />
\cos \measuredangle BOC = \frac{p_1^2 - p_2^2 - p_3^2}{2p_2p_3},\\<br />
\cos \measuredangle COA = \frac{p_2^2 - p_3^2 - p_1^2}{2p_3p_1},\\<br />
\cos \measuredangle AOB = \frac{p_3^2 - p_1^2 - p_2^2}{2p_1p_2}.<br />
\end{array}<br />
\]

Ponieważ każdy z poszukiwanych kątów zawiera się między $ 0^\circ $ i $ 180^\circ $, więc wzory (4) wyznaczają te kąty w sposób jednoznaczny.

Uwaga. Zgodnie z treścią zadania przyjęliśmy w powyższym rozwiązaniu, że po umieszczeniu ciężarów $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ tarcza pozostała w równowadze. Powstaje pytanie, czy ciężary $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ mogą mieć dowolne wartości, tzn. czy dowolnie obrane ciężary $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ można tak umieścić w trzech różnych punktach tarczy, że tarcza pozostanie w równowadze? Łatwo spostrzec, że tak nie jest. W powyższym rozumowaniu okazało się bowiem, że liczby $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ wyrażają długości boków trójkąta, muszą one zatem spełniać nierówności

\[<br />
(5) \qquad<br />
p_1 + p_2 > p_3,\<br />
p_2 + p_3 > p_1,\<br />
p_3 + p_1 > p_2.<br />
\]

Wykażemy, że warunki konieczne (5) są zarazem dostateczne. Przypuśćmy, że liczby $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ spełniają warunki (5). Wówczas istnieje trójkąt o bokach $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $. Jeśli kątami tego trójkąta są $ \alpha $, $ \beta $, $ \gamma $, to możemy wyznaczyć na brzegu tarczy trzy różne punkty, $ A $, $ B $, $ C $ w ten sposób, że $ \measuredangle BOC = 180^\circ - \alpha $, $ \measuredangle COA = 180^\circ - \beta $, $ \measuredangle AOB = 180^\circ - \gamma $, gdyż $ (180^\circ - \alpha) + (180^\circ - \beta) + (180^\circ - \gamma) = 360^\circ $. Kąty $ BOC $, $ COA $, $ AOB $ spełniają wówczas równania (3). Umieśćmy w punktach $ A $, $ B $, $ C $ ciężary $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $; dowiedziemy, że tarcza będzie wówczas w równowadze. Ponieważ każdy z kątów $ BOC $, $ COA $, $ AOB $ jest mniejszy od $ 180^\circ $, więc przedłużenie promienia $ CO $ przecina bok $ AB $ trójkąta $ AOB $ w pewnym punkcie $ M $. W takim razie zachodzi równość (2), a ponieważ $ \measuredangle AOM = 180^\circ - \measuredangle COA $, $ \measuredangle MOB = 180^\circ - \measuredangle BOC $, więc

\[<br />
(6) \qquad<br />
\frac{AM}{\sin \measuredangle COA} = \frac{MB}{\sin \measuredangle BOC}.<br />
\]

Z równości (6) i (3) wynika, że

\[<br />
\frac{AM}{MB} = \frac{p_2}{p_1},<br />
\]

punkt $ M $ jest zatem punktem zaczepienia wypadkowej sił równoległych $ p_1 $ i $ p_2 $ zaczepionych w punktach $ A $ i $ B $. Ponieważ ta wypadkowa ma wartość $ p_1 + p_2 $, więc trzeba jeszcze tylko dowieść, że punkt $ O $ jest punktem zaczepienia wypadkowej sił równoległych $ p_1 + p_2 $ i $ p_3 $ zaczepionych odpowiednio w punktach $ M $ i $ C $. Otóż z równości (3) wynika, że

\[<br />
(7) \qquad \frac{p_1 + p_2}{p_3} =<br />
\frac{\sin \measuredangle BOC + \sin \measuredangle COA}{\sin \measuredangle AOB} =<br />
\frac{\sin \measuredangle MOB + \sin \measuredangle AOM}{\sin \measuredangle AOB}.<br />
\]

Stosując twierdzenie sinusów do trójkątów $ AOM $, $ MOB $ i $ AOB $ mamy

\[ \sin \measuredangle MOB = \frac{MB}{MO} \sin \measuredangle B, \]
\[ \sin \measuredangle AOM = \frac{AM}{MO} \sin \measuredangle A, \]
\[ \sin \measuredangle AOB = \frac{AB}{OA} \sin \measuredangle B. \]

Podstawiając te wartości do równania (7) i uwzględniając że $ \measuredangle A = \measuredangle B $, $ AM + MB = AB $, $ OA = OC $ otrzymujemy

\[<br />
\frac{p_1 + p_2}{p_3} = \frac{OC}{MO}.<br />
\]

Równość ta dowodzi, że istotnie wypadkowa sił równoległych $ p_1 + p_2 $ i $ p_3 $ przyłożonych w punktach $ M $ i $ C $ przechodzi przez punkt $ O $. A zatem wypadkowa sił równoległych $ p_1 $, $ p_2 $, $ p_3 $ przyłożonych odpowiednio w punktach $ A $, $ B $, $ C $ przechodzi przez punkt $ O $, czego mieliśmy dowieść.

V OM - III - Zadanie 4

Zawody matematyczne: 
V OM, 1953-1954
Etap: 
III

Znaleźć wartości $ x $ spełniające nierówność

\[<br />
(1) \qquad \sqrt{x} - \sqrt{x- a} > 2,<br />
\]

gdzie $ a $ jest daną liczbą dodatnią.

Rozwiązanie

Przypuśćmy, że liczba $ x $ spełnia nierówność (1), wtedy $ x \geq a $, z nierówności (1) wynikają kolejno nierówności

\[ (2) \qquad \sqrt{x} > \sqrt{x - a}  + 2,\]
\[ (3) \qquad x > (\sqrt{x - a} + 2)^2 = x - a + 4 \sqrt{x - a} + 4, \]
\[ (4) \qquad \sqrt{x - a} < \frac{a-4}{4}. \]

Z nierówności (4) wynika, że $ a > 4 $ i że

\[<br />
(5) \qquad x - a < \left( \frac{a - 4}{4}, \right)^2,<br />
\]

stąd

\[<br />
(6) \qquad x < \left( \frac{a-4}{4} \right)^2 + a,<br />
\]

lub

\[<br />
(7) \qquad x < \left( \frac{a+4}{4} \right)^2.<br />
\]

Jeśli więc liczba $ x $ spełnia nierówność (1), to

\[<br />
(8) \qquad a > 4,\ a \leq x < \left( \frac{a+4}{4} \right)^2.<br />
\]

Odwrotnie, jeśli spełnione są warunki (8), to zachodzi nierówność (1); istotnie, z nierówności (8) wynikają kolejno nierówności (7), (6), (5), (4), (3), (2) i wreszcie (1).

Fakt, że z nierówności (8) wynika nierówność (1), można by sprawdzić nieco inaczej: z nierówności (8) wynika, że

\[<br />
\sqrt{x} < \frac{a+4}{4},\<br />
\sqrt{x-a} < \sqrt{\left( \frac{a+4}{4} \right)^2 - a } = \frac{a-4}{4},<br />
\]

zatem

\[<br />
\sqrt{x} + \sqrt{x - a} < \frac{a+4}{4} + \frac{a-4}{4} = \frac{a}{2},<br />
\]

stąd

\[<br />
(\sqrt{x} + \sqrt{x - a}) (\sqrt{x} - \sqrt{x - a}) <<br />
\frac{a}{2} (\sqrt{x}-\sqrt{x - a})<br />
\]

lub

\[<br />
a < \frac{a}{2} (\sqrt{x} - \sqrt{x - a})<br />
\]

i ostatecznie

\[<br />
\sqrt{x} - \sqrt{x - a} > 2.<br />
\]

Uzyskaliśmy wynik: liczby spełniające nierówność (1) istnieją tylko wtedy, gdy $ a > 4 $; są to liczby określone nierównością

\[<br />
a \leq x < \left( \frac{a+4}{4} \right)^2.<br />
\]

V OM - III - Zadanie 5

Zawody matematyczne: 
V OM, 1953-1954
Etap: 
III

Dowieść, że jeżeli w czworościanie $ ABCD $ krawędzie przeciwległe są równe, tj. $ AB = CD $, $ AC = BD $, $ AD = BC $, to proste przechodzące przez środki krawędzi przeciwległych są wzajemnie prostopadle i są osiami symetrii czworościanu.

Rozwiązanie

Niech $ K $, $ L $, $ M $, $ N $, $ P $, $ Q $ oznaczają środki krawędzi czworościanu $ ABCD $, jak wskazuje rys. 42. Wystarczy dowieść, że którakolwiek z prostych $ KL $, $ MN $, $ PQ $ np. $ KL $ jest osią symetrii czworościanu i że jest prostopadła do którejś z dwóch pozostałych prostych, np. do $ PQ $.

\spos{1} Ponieważ według założenia $ AD = BC $ i $ BD = AC $, więc trójkąty $ ABD $ i $ ABC $ są przystające, gdyż mają odpowiednio równe boki, zatem środkowe $ DK $ i $ CK $ tych trójkątów są równe, wobec czego trójkąt $ DKC $ jest równoramienny i środkowa $ KL $ tego trójkąta jest jego wysokością, tj. $ KL \bot DC $; analogicznie $ KL \bot AB $. Stąd wynika, że prosta $ KL $ jest osią symetrii czworościanu, gdyż punkt $ S $ jest symetryczny do punktu $ A $, a punkt $ C $ jest symetryczny do punktu $ D $ względem prostej $ KL $. Odcinek $ BC $ jest symetryczny do odcinka $ AD $, zatem środek $ Q $ odcinka $ BC $ jest symetryczny do środka $ P $ odcinka $ AD $. Prosta $ PQ $ przechodząca przez punkty $ P $ i $ Q $ symetryczne względem prostej $ KL $ przecina tę prostą i jest do niej prostopadła.

V OM - III - Zadanie 6

Zawody matematyczne: 
V OM, 1953-1954
Etap: 
III

Wewnątrz obręczy o promieniu $ 2r $ toczy się po tej obręczy bez poślizgu krążek o promieniu $ r $. Jaką linię zakreśla punkt obrany dowolnie na brzegu krążka?

Rozwiązanie

Gdy krążek toczy się po obręczy, punkty brzegu krążka stają się jeden po drugim punktami styczności krążka z obręczą. Warunek toczenia się bez poślizgu oznacza, że długość łuku $ PQ $ między dwoma punktami $ P $ i $ Q $ brzegu krążka równa się długości tego łuku obręczy, na który przy toczeniu się padną kolejno punkty łuku $ PQ $.

Ponieważ promień krążka jest dwa razy mniejszy od promienia obręczy, więc brzeg krążka przechodzi stale przez środek $ O $ obręczy.

Obierzmy na brzegu krążka pewien określony punkt $ P $ i niech przy początkowym położeniu krążka punkt $ P $ znajduje się w punkcie $ A $ obręczy (rys. 45).

Gdy krążek potoczy się w ten sposób, że punkt jego styczności z obręczą przebiegnie ćwiartkę $ AB $ obręczy, odpowiednie punkty brzegu krążka, tj. te, które kolejno stykają się z obręczą w punktach łuku $ AB $, utworzą półokrąg; gdy więc punkt styczności krążka z obręczą dojdzie do punktu $ B $, punkt $ P $ znajdzie się w punkcie $ O $. Wykażemy, że podczas tego ruchu punkt $ P $ zakreśla promień $ AO $. W tym celu przypuśćmy, że w pewnej chwili krążek styka się z obręczą w punkcie $ Q $ łuku $ AB $. Środek $ S $ krążka jest wtedy środkiem odcinka $ OQ $. Punkt $ P $ zajmuje wówczas takie położenie, że długości łuków $ AQ $ i $ QP $ (mniejszych od półokręgów) są równe. Stąd wynika, że

\[<br />
(1) \qquad \measuredangle AOQ = \frac{1}{2} \measuredangle PSQ.<br />
\]

Z drugiej strony, na mocy twierdzenia o kącie zewnętrznym trójkąta $ \measuredangle PSQ = \measuredangle POS + \measuredangle OPS $, a że $ \measuredangle OPS = \measuredangle POS $, więc

\[<br />
(2) \qquad \measuredangle POS =\frac{1}{2} \measuredangle PSQ.<br />
\]

Z równości (1) i (2) otrzymujemy

\[<br />
\measuredangle POS = \measuredangle AOQ,<br />
\]

zatem punkt $ P $ leży na promieniu $ AO $.

Odwrotnie, jeśli $ P' $ jest dowolnym punktem wewnętrznym odcinka $ AO $, to istnieje takie położenie krążka, przy którym punkt $ P $ znajdzie się w punkcie $ P' $; środek krążka leży wówczas w przecięciu symetralnej odcinka $ OP' $ z tym łukiem okręgu o środku $ O $ i promieniu $ r $, który leży w kącie $ AOB $.

Dowiedliśmy, że gdy krążek toczy się po ćwiartce $ AB $ obręczy, punkt $ P $ zakreśla promień $ AO $. Przy toczeniu się po ćwiartce $ BC $ krążek przybiera położenia symetryczne do poprzednich względem prostej $ OB $; punkt $ P $ zakreśla zatem promień $ OC $ symetryczny do $ OA $ tj. tworzący wraz z $ OA $ średnicę $ AC $ obręczy. Przy toczeniu się po pozostałych ćwiartkach obręczy punkt $ P $ zakreśli średnicę $ CA $, gdyż zajmuje wówczas położenia symetryczne do poprzednich względem prostej $ AC $.

Uzyskaliśmy wynik: przy toczeniu się krążka wewnątrz obręczy o dwa razy większym promieniu każdy punkt krążka zakreśla pewną średnicę tej obręczy.

© Prawa autorskie Polskie Towarzystwo Matematyczne | Serwis znajduje się na serwerze MIMUW | Projekt: Krystyna Jaworska | Realizacja: Paweł Witkowski INTools, Tomasz Filar

Adres źródła: https://archom.ptm.org.pl/?q=node/1670