Jednorodną tarczę kołową zawieszono w położeniu poziomym na sznurze uczepionym w jej środku
. W trzech różnych punktach
,
,
brzegu tarczy położono ciężary
,
,
, po czym tarcza pozostała w równowadze. Obliczyć kąty
,
i
.
Ponieważ tarcza po umieszczeniu ciężarów pozostała w równowadze, więc wypadkowa sił równoległych
,
,
przechodzi przez punkt
(rys. 41). Z trzech kątów
,
,
rozważanych w jednakowym kierunku obrbtu przynajmniej dwa są mniejsze od
, gdyż suma wszystkich trzech wynosi
; niech np.
. Wypadkowa sił
i
zaczepionych w punktach
i
przechodzi przez pewien punkt
odcinka
; zatem punkt
jest punktem przecięcia brzegu tarczy z półprostą
i każdy z kątów
,
jest również mniejszy od
.
Wiadomo ze statyki, że położenie punktu
określa równość
![]() |
W trójkątach
i
jest
![]() |
a że
, więc z powyższych równości wynika, że
![]() |
Z równości (1) i (2) otrzymujemy
![]() |
a ponieważ
,
, więc
![]() |
Analogiczne równości zachodzą dla pozostałych par szukanych kątów, zatem
![]() |
Z równości (3) można już wyznaczyć kąty
,
i
. Istotnie niech
,
,
; ponieważ
, wobec czego
, a równości (3) przybierają postać
![]() |
więc
,
,
są kątami trójkąta o bokach
,
,
. Kąty te możemy obliczyć stosując do owego trójkąta twierdzenie cosinusów, kąty zaś
,
,
obliczymy jako dopełnienia kątów
,
,
do
. W ten sposób otrzymujemy
![]() |
Ponieważ każdy z poszukiwanych kątów zawiera się między
i
, więc wzory (4) wyznaczają te kąty w sposób jednoznaczny.
Uwaga. Zgodnie z treścią zadania przyjęliśmy w powyższym rozwiązaniu, że po umieszczeniu ciężarów
,
,
tarcza pozostała w równowadze. Powstaje pytanie, czy ciężary
,
,
mogą mieć dowolne wartości, tzn. czy dowolnie obrane ciężary
,
,
można tak umieścić w trzech różnych punktach tarczy, że tarcza pozostanie w równowadze? Łatwo spostrzec, że tak nie jest. W powyższym rozumowaniu okazało się bowiem, że liczby
,
,
wyrażają długości boków trójkąta, muszą one zatem spełniać nierówności
![]() |
Wykażemy, że warunki konieczne (5) są zarazem dostateczne. Przypuśćmy, że liczby
,
,
spełniają warunki (5). Wówczas istnieje trójkąt o bokach
,
,
. Jeśli kątami tego trójkąta są
,
,
, to możemy wyznaczyć na brzegu tarczy trzy różne punkty,
,
,
w ten sposób, że
,
,
, gdyż
. Kąty
,
,
spełniają wówczas równania (3). Umieśćmy w punktach
,
,
ciężary
,
,
; dowiedziemy, że tarcza będzie wówczas w równowadze. Ponieważ każdy z kątów
,
,
jest mniejszy od
, więc przedłużenie promienia
przecina bok
trójkąta
w pewnym punkcie
. W takim razie zachodzi równość (2), a ponieważ
,
, więc
![]() |
Z równości (6) i (3) wynika, że
![]() |
punkt
jest zatem punktem zaczepienia wypadkowej sił równoległych
i
zaczepionych w punktach
i
. Ponieważ ta wypadkowa ma wartość
, więc trzeba jeszcze tylko dowieść, że punkt
jest punktem zaczepienia wypadkowej sił równoległych
i
zaczepionych odpowiednio w punktach
i
. Otóż z równości (3) wynika, że
![]() |
Stosując twierdzenie sinusów do trójkątów
,
i
mamy
![]() |
![]() |
![]() |
Podstawiając te wartości do równania (7) i uwzględniając że
,
,
otrzymujemy
![]() |
Równość ta dowodzi, że istotnie wypadkowa sił równoległych
i
przyłożonych w punktach
i
przechodzi przez punkt
. A zatem wypadkowa sił równoległych
,
,
przyłożonych odpowiednio w punktach
,
,
przechodzi przez punkt
, czego mieliśmy dowieść.