Wewnątrz obręczy o promieniu
toczy się po tej obręczy bez poślizgu krążek o promieniu
. Jaką linię zakreśla punkt obrany dowolnie na brzegu krążka?
Gdy krążek toczy się po obręczy, punkty brzegu krążka stają się jeden po drugim punktami styczności krążka z obręczą. Warunek toczenia się bez poślizgu oznacza, że długość łuku
między dwoma punktami
i
brzegu krążka równa się długości tego łuku obręczy, na który przy toczeniu się padną kolejno punkty łuku
.
Ponieważ promień krążka jest dwa razy mniejszy od promienia obręczy, więc brzeg krążka przechodzi stale przez środek
obręczy.
Obierzmy na brzegu krążka pewien określony punkt
i niech przy początkowym położeniu krążka punkt
znajduje się w punkcie
obręczy (rys. 45).
Gdy krążek potoczy się w ten sposób, że punkt jego styczności z obręczą przebiegnie ćwiartkę
obręczy, odpowiednie punkty brzegu krążka, tj. te, które kolejno stykają się z obręczą w punktach łuku
, utworzą półokrąg; gdy więc punkt styczności krążka z obręczą dojdzie do punktu
, punkt
znajdzie się w punkcie
. Wykażemy, że podczas tego ruchu punkt
zakreśla promień
. W tym celu przypuśćmy, że w pewnej chwili krążek styka się z obręczą w punkcie
łuku
. Środek
krążka jest wtedy środkiem odcinka
. Punkt
zajmuje wówczas takie położenie, że długości łuków
i
(mniejszych od półokręgów) są równe. Stąd wynika, że
![]() |
Z drugiej strony, na mocy twierdzenia o kącie zewnętrznym trójkąta
, a że
, więc
![]() |
Z równości (1) i (2) otrzymujemy
![]() |
zatem punkt
leży na promieniu
.
Odwrotnie, jeśli
jest dowolnym punktem wewnętrznym odcinka
, to istnieje takie położenie krążka, przy którym punkt
znajdzie się w punkcie
; środek krążka leży wówczas w przecięciu symetralnej odcinka
z tym łukiem okręgu o środku
i promieniu
, który leży w kącie
.
Dowiedliśmy, że gdy krążek toczy się po ćwiartce
obręczy, punkt
zakreśla promień
. Przy toczeniu się po ćwiartce
krążek przybiera położenia symetryczne do poprzednich względem prostej
; punkt
zakreśla zatem promień
symetryczny do
tj. tworzący wraz z
średnicę
obręczy. Przy toczeniu się po pozostałych ćwiartkach obręczy punkt
zakreśli średnicę
, gdyż zajmuje wówczas położenia symetryczne do poprzednich względem prostej
.
Uzyskaliśmy wynik: przy toczeniu się krążka wewnątrz obręczy o dwa razy większym promieniu każdy punkt krążka zakreśla pewną średnicę tej obręczy.