Dowieść, że liczba
jest podzielna przez
.
Wiadomo, że jeśli
jest liczbą naturalną, a
i
są liczbami dowolnymi, to
![]() |
Podstawiając w tej równości
,
,
, otrzymujemy
![]() |
gdzie
jest liczbą całkowitą. Liczba
jest więc podzielna przez
, a tym samym i przez
.
Uwaga 1. W taki sam sposób możemy dowieść ogólnie, że liczba
, gdzie
oznacza dowolną liczbę nieparzystą, jest podzielna przez
.
Uwaga 2. Zadanie powyższe, jak również wiele innych zadań dotyczących podzielności liczb, można szybko rozwiązać posługując się pojęciem i własnościami {\it kongruencyj}.
0 dwóch liczbach całkowitych,
i
mówimy, że są {\it w kongruencji} według modułu
lub że {\it przystają}, według modułu
, jeżeli różnica
jest podzielna przez
; zapisujemy to w postaci wzoru
![]() |
który nazywamy kongruencją.
Można również powiedzieć, że dwie liczby są w kongruencji według modułu
, jeżeli dają tę samą resztę w dzieleniu przez
.
Z definicji kongruencji możemy natychmiast wysnuć następujące wnioski:
1°
dla dowolnego całkowitego
i naturalnego
.
2° Jeżeli
, to 
3° Jeżeli
i
, to 
4° Jeżeli
i
, to
.
Dowody twierdzeń 1 - 4 nie nastręczają najmniejszych trudności; niech czytelnik sam je przeprowadzi.
5° Jeżeli
i
, to
.
Dla dowodu wystarczy zauważyć, że
.
Z twierdzenia 5° wynika twierdzenie:
6° Jeżeli
, to
, i ogólnie:
dla dowolnego naturalnego
. Ostatni wniosek wysnujemy przez indukcję zupełną.
Korzystając z kongruencyj rozwiążemy powyższe zadanie nr 18 w następujący prosty sposób:
Ponieważ
, więc
, skąd
, a to znaczy, że
jest podzielne przez
.
Jako przykład zastosowania kongrueneyj rozwiążemy jeszcze zadanie:
Znaleźć ostatnią cyfrę liczby
.
Ponieważ
, więc
![]() |
Ostatnią cyfrą liczby
jest zatem
.
Wykład teorii kongrueneyj oraz wiele zadań można znaleźć w książce: W. Sierpiński Teoria liczb, Warszawa-Wrocław 1950.