Rozwiązać układ równań
![]() |
W zadaniu nr 2 rozważyliśmy przypadek szczególny układu równań (1), w którym
. Gdy
jest dowolne, należy rozróżnić dwa przypadki.
1. Liczba
jest parzysta,
. Mnożąc stronami równania: pierwsze, trzecie,
aż do
-ego otrzymujemy
![]() |
Mnożąc zaś stronami równania: drugie, czwarte,
aż do
-ego otrzymujemy
![]() |
Równania (2) i (3) są sprzeczne, gdyż lewe strony przedstawiają ten sam iloczyn niewiadomych, a prawe strony są liczbami różnymi. Stąd wynika, że w przypadku, gdy
jest liczbą parzystą, dany układ równań nie ma rozwiązań.
2. Liczba
jest nieparzysta,
.
Zauważmy najpierw, że jeżeli liczby
spełniają układ równań (1), to albo wszystkie są dodatnie, albo wszystkie są ujemne, a przy tym liczby
także spełniają ten układ równań. Wystarczy zatem znaleźć rozwiązania dodatnie, do czego się w dalszym ciągu ograniczymy.
Mnożymy równania danego układu stronami:
![]() |
stąd
![]() |
Mnożymy stronami równania: pierwsze, trzecie,
aż do
-ego, tj. do ostatniego:
![]() |
Dzielimy równania (5) i (4) stronami:
![]() |
Z pierwszych
równań układu (1) otrzymujemy
![]() |
Stąd możemy obliczyć kolejno niewiadome
w zależności od
:
![]() |
Nie trudno dowieść, że począwszy od
wartości niewiadomych wyrażają się wzorami
![]() |
gdzie
przybiera wartości
.
Zastosujemy w tym celu indukcję zupełną. Podstawiając we wzorach (9)
otrzymujemy dla
i
wyrażenia podane w (8). Przypuśćmy teraz, że wzory (9) są prawdziwe dla pewnego
; udowodnimy, że pozostaną prawdziwe, gdy zamiast
podstawimy w nich
. Istotnie według (7) jest
, więc
![]() |
![]() |
a to są właśnie wzory wynikające ze wzorów (9) przy zamianie
na
.
Obliczyliśmy w ten sposób wartości wszystkich niewiadomych; mianowicie
wyrażone jest wzorem (6),
,
, a dalsze niewiadome wyrażone są wzorami (9).
Trzeba jeszcze sprawdzić, czy otrzymane wartości spełniają wszystkie równania układu (1). O ile chodzi o pierwszych
równań, fakt ten nie ulega wątpliwości, gdyż ze sposobu, w jaki obliczyliśmy niewiadome
, widać od razu, że spełniają one równania (7). Sprawdzimy, czy spełnione jest ostatnie równanie.
Z drugiego ze wzorów (9) mamy:
![]() |
![]() |
zatem, według (6),
![]() |
Ostatnie równanie jest więc spełnione. Uzyskaliśmy wynik:
Gdy
jest liczbą nieparzystą, układ równań (1) ma dwa rozwiązania. Pierwsze rozwiązanie jest określone wzorem (6), wzorami
,
oraz wzorami (9), w których
przybiera wartości
; drugie rozwiązanie składa się z liczb przeciwnych do poprzednich.
Uwaga. W taki sam sposób, jak wyżej, można rozwiązać (dla
nieparzystego) ogólniejszy układ równań zastępując w równaniach (1) prawe strony przez dowolne liczby rzeczywiste, byle takie, żeby ich iloczyn był dodatni. Można też użyć następującego nieco innego sposobu rozwiązania.
Niech będzie dany układ równań
![]() |
przy czym
. Oznaczmy
![]() |
Mnożąc stronami wszystkie dane równania i wyciągając obustronnie pierwiastek kwadratowy otrzymujemy
![]() |
Natomiast mnożąc stronami równania, w których po prawej stronie występują liczby
otrzymujemy
![]() |
Stąd
![]() |
Jeżeli w równaniach (10) wykonamy cykliczne podstawienie wskaźników:
![]() |
tzn. jeśli każdy ze wskaźników
zastąpimy wskaźnikiem o
większym, a wskaźnik
wskaźnikiem
, to układ równań (10) nie ulegnie zmianie, a wzór (11) przejdzie na wzór
![]() |
Stosując znowu podstawienie cykliczne otrzymujemy ze wzoru (12) wzór
![]() |
Postępując tak w dalszym ciągu otrzymujemy ogólnie
![]() |
![]() |
gdzie
. Łatwo sprawdzić, że otrzymane w ten sposób wartości dla
spełniają wszystkie równania układu równań (10); mamy tu dwa rozwiązania tego układu, gdyż w wyrażeniu
możemy przyjąć
lub
.