Zbadać, czy równanie
![]() |
gdzie
,
,
oznaczają dane liczby rzeczywiste, ma pierwiastki rzeczywiste.
Każda liczba
spełniająca równanie (1) musi też spełniać równanie
![]() |
otrzymane z równania (1) przez pomnożenie obu stron przez
.
Odwrotnie, każdy pierwiastek
równania (2), różny od
,
i
, jest pierwiastkiem równania (1), gdyż dzieląc równość (2) przez różną od zera liczbę
otrzymujemy równość (1). Biorąc pod uwagę, że żadna z liczb
,
,
nie jest pierwiastkiem równania (1), widzimy, że pierwiastkami równania (1) są te pierwiastki równania (2), które nie są równe żadnej z liczb
,
,
. Zbadamy wobec tego równanie (2), przy czym rozróżnimy trzy przypadki.
Przypadek 1. Liczby
,
,
są różne, niech na przykład
. Lewa strona równania (2) jest funkcją kwadratową zmiennej
; oznaczymy tę funkcję symbolem
:
![]() |
Obliczymy wartości funkcji
, gdy
równa się
,
, lub
. Ze wzoru (3) otrzymujemy
![]() |
![]() |
![]() |
Liczby
i
są dodatnie, gdyż są iloczynami liczb tego samego znaku; natomiast liczba
jest ujemna, gdyż
, a
. A zatem funkcja kwadratowa
ma dwa pierwiastki rzeczywiste, z których jeden leży między
i
, drugi zaś między
i
.
Te same pierwiastki ma równanie (1). Równania (1) i (2) są w rozpatrywanym przypadku równoważne.
Przypadek 2. Dwie spośród liczb
,
,
są równe; niech np.
, ale
. Równanie (2) przybiera postać
![]() |
czyli
![]() |
skąd widzimy, że ma ono pierwiastki
i
. Wobec tego, że
; drugi pierwiastek nie równa się ani
, ani
. Równanie (1) ma w tym przypadku tylko jeden pierwiastek równy
, gdyż
odpada.
Przypadek 3. Liczby
,
i
są równe. Równanie (2) przybiera postać
![]() |
i ma pierwiastek podwójny
. Równanie (1) w tym przypadku nie ma pierwiastków.
Uwaga. Dowód, że w przypadku 1 równanie (2) ma dwa pierwiastki rzeczywiste, można przeprowadzić wykazując, że jego wyróżnik
jest dodatni. Piszemy w tym celu równanie (2) w postaci
![]() |
i obliczamy
![]() |